Ստեփան Զօրեան

Jump to navigation Jump to search
Ստեփան Զօրեան
Sdepan Zorian.png
Ծնած է 15 Սեպտեմբեր 1890
Ծննդավայր Ղարաքիլիսէ
Վախճանած է 14 Հոկտեմբեր 1967
Վախճանի վայրը Երեւան
Քաղաքացիութիւն Ռուսական կայսրութիւն
Ազգութիւն Հայ
Երկեր Պապ թագավոր
Ժանրեր պատմվածք, վիպակ և Վէպ
Մասնագիտութիւն Գրող, թարգմանիչ եւ արձակագիր
Աշխատավայր Մշակ (թերթ)
Պարգեւներ և
մրցանակներ
Լենինի շքանշան, «Պատվո նշան» շքանշան, Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան և «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
Երեխաներ Լեւոն Զօրեան

Ստեփան Զօրեան (15 Սեպտեմբեր 1890, Ղարաքիլիսէ - 14 Հոկտեմբեր 1967, Երեւան), հայրենի արձակագիր։ Բուն անունով Ստեփան Առաքելեան։

Ծնած է Ղարաքիլիսա (այժմ՝ Վանաձոր)։ Աւարտած է ծննդավայրի ռուսական դպրոցը։ Ուսումը չկարողանալով շարունակել, մեծ զարգացումի տիրացած է շնորհիւ ինքնաշխատութեան։ Վարած է զանազան պատասխանատու պաշտօններ։

1906 թուականին կը մեկնի Թիֆլիս՝ Ներսիսեան դպրոց ընդունուելու յույսով։ Սակայն նիւթական ծանր վիճակը կը պարտադրէ զինք աշխատանքի անցնելու՝ տպարաններէն մեկուն մէջ, իբրեւ՝ սրբագրիչ, այնուհետեւ «Սուրհանդակ» թերթին, որպէս՝ թարգմանիչ։ 1912-1919 թուականներուն կ՛աշխատի «Մշակ»ի խմբագրութեամբ, իբրեւ՝ թարգմանիչ եւ ոճաբան։ Յաջորդ տարին կու գայ Երեւան։

Իր մահականացուն կը կնքէ Երեւան մէջ։

Գլխաւոր գործերն են` «Տխուր Մարդիկ», «Պատերազմ», «Կրակ» պատմուածքներու ժողովածուները, «Մի Կեանքի Պատմություն» ինքնակենսագրական վէպ, «Պապ Թագաւոր» եւ «Հայոց Բերդը» պատմավէպերը, որոնք մեր գրականութեան՝ պատմական վէպի, լաւագոյն նմուշներէն են։

Զօրեանի գրուածքներէն մաս մւ թագմանուած է ռուսերէնի, վրացերէնի, թուրքերէնի, ուքրաներէնի եւ գերմաներէնի:

1939-ին, որպէս տաղանդաւոր գրագէտ, Զօրեան Մոսկուայի մէջ պատուանշանի կ՛արաժանանայ:

Աղբիւրներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]