Բաբելոն

Ուիքիփետիաէն
Jump to navigation Jump to search


Բաբելոն[1], հնագոյն պետութիւն Տիգրիս եւ Եփրատ գետերու ստորին աւազանի մէջ Ք.Ա. 1894-539–ին։ Կոչուած է գլխաւոր քաղաք՝ Բաբելոնի անունով։ Համմուրապի արքայի օրօք, Միջագետքի մեծ մասը միաւորուած է Բաբելոնի տիրակալութեան ներքոյ։ Ք.Ա. 2-րդ հազարամեակի կէսէն՝ զանգուածաբար, Բաբելոն թափանցած են քասիտական ցեղեր, որոնք անկման հասցուցած են անոր ստրկատիրական ծաղկուն պետութիւնը եւ հիմնած իրենց տիրապետութիւնը (1518 - 1204Քասիտական տիրապետութեան անկումէն յետոյ, Բաբելոնը ժամանակաւոր վերելք ապրած է նոր դինաստիայի ներկայացուցիչ Նաբուգոդոնոսոր I-ի օրօք (1146-1123), որ ետ մղած է դրաձի Ասորեստանի եւ Էլամի ոտնձգութիւնները, պահպանած երկրի անկախութիւնն ու հզօրութիւնը։ Անոնցմէ ետք Բաբելոնի կեդրոնական իշխանութիւնը՝ տկարացած է։ Այնուհետեւ Բաբելոնը, բազմաթիւ ագամներ, ենթարկվուած է Ասորեստանի տիրապետութեան։

Ք.Ա. 539-ին՝ Աքեմենեան թագաւոր Կիւրոս II Մեծը, նուաճած է Բաբելոնը եւ վերածուած է Աքեմենեան Պարսկաստանի փոխարքայութեան։ Կ՛ենթադրուի, որ Բաբելոնի ապստամբները համագործակցած են ապստամբած Հայաստանի հետ։ Ալեքսանդր Մակեդոնացիի նուաճումներէն ետք, Բաբելոնը կառավարած են մակեդոնական կուսակալները։ Ք.Ա. մօտ 140-էն, Բաբելոնը մտած է Պարթեւական, այնուհետեւ՝ Սասանեան պետութեան կազմին մէջ։ Շուրջ 30 տարի Բաբելոնի արքայ եղած է՝ Համմուրապին (Ք.Ա. 1792 - 1750 թթ.)։ Ան մարտնչած է դրաձի երկրներուն դէմ, բայց ան շատ լավ գիտակցած է, որ զէնքով նուաճածը միայն զէնքով հնարավոր չէ պահպանել։ Նորաստեղծ պետութեան մէջ անհրաժեշտ էր կարգ ու կանոն մտցնել։ Այդ նպատակաւ՝ Համմուրապիին հրամայեց հաւաքել բոլոր գործող օրէնքները, ստեղծել միասնական օրէնսգիրք։ Արքայի հրամանը կատարվեց։ Ստեղծուած օրէնսգիրքը բաղկացած էր 282 յօդուածէ։

Աղբիւրներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. Հովհաննես Բարսեղյան (2006)։ «Աշխարհագրական անունների հայերեն տառադարձության մասին որոշում»։ Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու։ Երեւան: 9-րդ հրաշալիք։ էջ 48։ ISBN 99941-56-03-9