Սուրէն Ստեփանեան

Սուրէն Ստեփանեան
Stepanyan S.L.jpg
Ծնած է 10 (22) Յունիս 1895
Ծննդավայր Գանձակ, Ռուսական Կայսրութիւն[1]
Մահացած է 29 Դեկտեմբեր 1971(1971-12-29) (76 տարեկանին)
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Ուսումնավայր Սան ­Փե­թերս­պուր­կի Համալսարան
Վխուտեմաս?
Երկեր/Գլխաւոր գործ Ալեքսանդր Սպեդիարեանի Անուան Օփերայի Եւ Պալէթի Ազգային Ակադեմիական Թատրոն, Պերճ Պռոշյանի կիսանդրի?, Խաչատուր Աբովեանի Յուշարձան եւ Աղասի Խանջեանի Յուշարձան
Մասնագիտութիւն քանդակագործ
Աշխատավայր Երեւանի Պետական Գեղարուեստաթատերական հիմնարկ
Երեխաներ Նոնա Ստեփանեան

Սուրէն Ստեփանեան (10 (22) Յունիս 1895, Գանձակ, Ռուսական Կայսրութիւն[1] - 29 Դեկտեմբեր 1971(1971-12-29), Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն), քանդակագործ, մանկավարժ եւ արուեստագէտ եւ արուեստի տեսաբան։ Եղբայրն է քանդակագործ Արմենակ Ստեփանեանին:

Կենսագրական գիծեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է Ռումանիա։ Նախնական կրթութիւն ստացած է ծննդավայրին մէջ ապա 1915 թուականին ընդունուած է Սեն Փեթերսպուրկի համալսարան: Համալսարանական ուսման կողքին քանդակագործութեան անհատական դասեր ստացած է յայտնի քանդակագործ Լէոնիտ Շերվուտէն:

Համաշխարհային Ա. պատերազմի պատճառով որոշ ժամանակ ուսումը կէս ձգելով մասնակցած է Համաշխարհային Ա. պատերազմին. պատերազմէն ետք՝ 1918 թուականին մեկնած է Թիֆլիս, ուր ուսումը շարունակած է Կովկասեան ընկերութեան գեղանկարչութեան եւ քանդակագործութեան ուսումնարանէն ներս, ուրկէ շրջանաւարտ եղած է 1920 թուականին:

Գործունէութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ուսումը աւարտելէ ետք որոշ ժամանակ աշխատած է զանազան արհեստանոցներէ ներս եւ ապա 1927 թուականին գալով Երեւան աշխատանքի անցած է ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանեանի ղեկավարած արհեստանոցէն ներս:

Ստեփանեան 1945-1971 թուականներուն ուսուցչութեան պաշտօն ստանձնած է Երեւանի Գեղարուեստի եւ թատրոնի կաճառէն ներս։

Ցուցահանդէսներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ստեփանեան 1926 թուականէն սկսած է մասնակցիլ ցուցահանդէսներու. անոր քանդակներէն շատեր մինչեւ օրս կը զարդարեն Երեւանի փողոցները. ինչպէս՝ Դերենիկ Դեմիրճեանի, Պերճ Պռոշեանի, Ստեփան Աղաջանեանի, Յովսէփ Օրբելիի, Արա Սարգսեանի, դերասանուհի Սիրանոյշի եւ այլոց արձանները:

Անոր այլ ժանրի յայտնի գործերէն են․

  • «Վերադարձ շուկայից»,
  • «Կուժով գեղջուհին»,
  • «Երեխային լողացնող մայրը»,
  • «Երեխայի լոգանք» եւ այլ աշխատութիւններ:

Քանդակագործին գործերը կը գտնուին Հայաստանի Ազգային պատկերասրահին, Եղիշէ Չարենցի անուան գրականութեան եւ արուեստի թանգարանին, Մոսկուայի Արեւելքի ժողովուրդներու պետական թանգարանին, ինչպէս նաեւ յայտնի այլ պատկերասրահներու եւ թանգարաններու մէջ:

Կոչումներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • 1947 թուականին ստացած է տոքթորի կոչում,
  • իսկ շնորհիւ իր վաստակին, 1950 թուականին արժանացած է Հայաստանի Ժողովրդական նկարիչ կոչումին[2]:

Պատկերասրահ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]