Jump to content

Սուրէն Ստեփանեան

Սուրէն Ստեփանեան
Ծնած է 10 (22) Յունիս 1895[1]
Ծննդավայր Գանձակ, Ռուսական Կայսրութիւն[1]
Մահացած է 29 Դեկտեմբեր 1971(1971-12-29)[1] (76 տարեկանին)
Մահուան վայր Երեւան, Խորհրդային Միութիւն[1]
Քաղաքացիութիւն  Ռուսական Կայսրութիւն և  Խորհրդային Միութիւն
Ազգութիւն Հայ[1]
Ուսումնավայր Սան ­Փե­թերս­պուր­կի Համալսարան[1] և Վխուտեմաս?[1]
Երկեր/Գլխաւոր գործ Ալեքսանդր Սպեդիարեանի Անուան Օփերայի Եւ Պալէթի Ազգային Ակադեմիական Թատրոն, Պերճ Պռոշյանի կիսանդրի?, Խաչատուր Աբովեանի Յուշարձան և Աղասի Խանջեանի Յուշարձան
Մասնագիտութիւն քանդակագործ և դասախօս
Աշխատավայր Երեւանի Պետական Գեղարուեստաթատերական հիմնարկ
Երեխաներ Նոնա Ստեփանեան

Սուրէն Ստեփանեան (10 (22) Յունիս 1895[1], Գանձակ, Ռուսական Կայսրութիւն[1] - 29 Դեկտեմբեր 1971(1971-12-29)[1], Երեւան, Խորհրդային Միութիւն[1]), քանդակագործ, մանկավարժ եւ արուեստագէտ եւ արուեստի տեսաբան։ Եղբայրն է քանդակագործ Արմենակ Ստեփանեանին:

Կենսագրական գիծեր

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է Ռումանիա։ Նախնական կրթութիւն ստացած է ծննդավայրին մէջ ապա 1915 թուականին ընդունուած է Սեն Փեթերսպուրկի համալսարան: Համալսարանական ուսման կողքին քանդակագործութեան անհատական դասեր ստացած է յայտնի քանդակագործ Լէոնիտ Շերվուտէն:

Համաշխարհային Ա. պատերազմի պատճառով որոշ ժամանակ ուսումը կէս ձգելով մասնակցած է Համաշխարհային Ա. պատերազմին. պատերազմէն ետք՝ 1918 թուականին մեկնած է Թիֆլիս, ուր ուսումը շարունակած է Կովկասեան ընկերութեան գեղանկարչութեան եւ քանդակագործութեան ուսումնարանէն ներս, ուրկէ շրջանաւարտ եղած է 1920 թուականին:

Գործունէութիւն

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ուսումը աւարտելէ ետք որոշ ժամանակ աշխատած է զանազան արհեստանոցներէ ներս եւ ապա 1927 թուականին գալով Երեւան աշխատանքի անցած է ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանեանի ղեկավարած արհեստանոցէն ներս:

Ստեփանեան 1945-1971 թուականներուն ուսուցչութեան պաշտօն ստանձնած է Երեւանի Գեղարուեստի եւ թատրոնի կաճառէն ներս։

Ցուցահանդէսներ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ստեփանեան 1926 թուականէն սկսած է մասնակցիլ ցուցահանդէսներու. անոր քանդակներէն շատեր մինչեւ օրս կը զարդարեն Երեւանի փողոցները. ինչպէս՝ Դերենիկ Դեմիրճեանի, Պերճ Պռոշեանի, Ստեփան Աղաջանեանի, Յովսէփ Օրբելիի, Արա Սարգսեանի, դերասանուհի Սիրանոյշի եւ այլոց արձանները:

Անոր այլ ժանրի յայտնի գործերէն են․

  • «Վերադարձ շուկայից»,
  • «Կուժով գեղջուհին»,
  • «Երեխային լողացնող մայրը»,
  • «Երեխայի լոգանք» եւ այլ աշխատութիւններ:

Քանդակագործին գործերը կը գտնուին Հայաստանի Ազգային պատկերասրահին, Եղիշէ Չարենցի անուան գրականութեան եւ արուեստի թանգարանին, Մոսկուայի Արեւելքի ժողովուրդներու պետական թանգարանին, ինչպէս նաեւ յայտնի այլ պատկերասրահներու եւ թանգարաններու մէջ:

  • 1947 թուականին ստացած է տոքթորի կոչում,
  • իսկ շնորհիւ իր վաստակին, 1950 թուականին արժանացած է Հայաստանի Ժողովրդական նկարիչ կոչումին[2]:

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Հայկական սովետական հանրագիտարան — Երևան: 1985. — հատոր 11. — է. 131, 133.
  2. ↑ «Սուրէն Ստեփանեան»։ avproduction.am։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ 2022-09-07-ին։ արտագրուած է՝ 2022-09-07
  3. ↑ LLC Helix Consulting։ «Ի՞նչ է ուզում ինձանից վարպետը… Սուրէն Ստեփանէան (լուսանկարներ)»։ www.panorama.am։ արտագրուած է՝ 2022-09-07