Արարատ Ղարիպեան

Jump to navigation Jump to search
Արարատ Ղարիպեան
Ararad Gharibyan.png
Ծնած է 27 Յունուար 1899(1899-01-27)
Ծննդավայր Այգեզարդ, Հայաստան
Վախճանած է 1 Մարտ 1977(1977-03-01) (78 տարեկանում)
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Քաղաքացիութիւն Flag of the Soviet Union (dark version).svg Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Ազգութիւն Հայ
Ուսումնավայր Երեւանի Պետական Համալսարան
Մասնագիտութիւն լեզուաբան
Աշխատավայր Երեւանի Պետական Համալսարան
Խ. Աբովեանի Անուան Մանկավարժական Համալսարան
Հայաստանի Հանրապետութեան գիտութիւններու ազգային ակադեմիայի Հրաչեայ Աճառեանի անուան լեզուի հիմնարկ
Պարգեւներ եւ
մրցանակներ
Հայկական ԽՍՀ գիտութեան վաստակաւոր գործիչ ՀԽՍՀ պետական մրցանակ

Արարատ Սահակ Ղարիբեան, (27 Յունուար 1899(1899-01-27), Այգեզարդ1 Մարտ 1977(1977-03-01), Երեւան), դոկտոր եւ ուսուցիչ:

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Արարատ Ս. Ղարիբեան ծնած է Արտաշատի շրջանի Այգեզարդ (Դարղալու) գիւղը, 1899-ին:Միջնակարգ ուսումը կը ստանայ Երեւանի Մանչերու Երկրորդական Վարժարանին մէջ: 1923-1927 թուականներում կը հետեւի Երեւանի Պետական Համալսարանի պատմա-լեզուական բաժանմունքի դասընթացքներուն, աշակերտելով Հ. Աճառեանի: 1928-1948 թուականներուն, որպէս դասախօս կը պաշտօնավարէ Երեւանի Պետական Համալսարանին մէջ, իսկ 1934-ին կը դառնայ հիմնադիր վարիթը Խաչատուր Աբովեանի անուն Մանկավարժական Հիմնարկի Հայոց լեզուի ամբիոնին, պաշտօն, զոր կը վարէ մինչեւ 1960 թուականը, միաժամանակ դասաւանդելով հայոց լեզուի պատմութեան, հայ բարբառադիտութեան, պատմական գերականութիւն եւ հայոց լեզուի դասաւանդման մեթոդիկա:

1944-ին կը հիմնուի ՀՍՍՀ ԳԱ. լեզուի հիմնարկը, որուն առաջին վարիչ տնօրէնը կը նշանակուի Ա. Ղարիբեան: Ապա՝ կը պաշտօնավարէ որպէս ակադեմեայի գրադարանի խորհուրդի նախագահ, եւ հիմնակազմ գրադարանի վարիչ:

Ան մաս կը կազմէ նաեւ Պատմա-Բանասիրական Հանդէս-ի խմբագրական կազմին: 1947-ին Ա.Ղարիբեան կ'ընտրուի ՀՍՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ, իսկ 1960-ին իսկական անդամ: Հայոց լեզուի պատմութեան, լեզուաբանութեան, բարբառագիտութեան, հայոց լեզուի ուսուցման մեթոդիկայի բառարանագրութեան, եւ բնագաւարին յարակից մարզերու մէջ Ա.Ղարիբեանի տարած բեղնաւոր եւ ուշագրաւ աշխատանքը կը գնահատուի «Գիտութեան Վաստակաւոր Գործիչ»ի կոչումով (1954), «Աշխատանքայի Կարմիր Դրօշի»ի շքանշանով (1969 թ.) եւ այլ պատուագրերով:

Երկեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Բանասիրական Գիտութեան Դոկտոր Ա.Ղարիփեանի գրչին կը պատկանի աւելի քան երկու հարիւր յօդուածներ ու գիրքեր, որոնցմէ առանձնապէս ուշագրաւ են. ներածութիւն ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒԻ ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ (Երեւան, 1932), ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒԻ ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ ՈՒՍՈՒՄՆԱՍԻՐՈՒԹԵԱՆ ՆԵՐԱԾՈՒԹԵԱՆ (Երեւան, 1937), ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒԻ ՄԵԹՈԴԻԿԱ (Երեւան, 1938, 1947), ՀԱՄԱՌՕՏՈՒԹԻՒՆ ՀԱՅ ԲԱՌԲԱՐԱԳԻՏՈՒԹԻԱՆ (Երեւան, 1941), ՀԱՅ ԲԱՌԲԱՐԱԳԻՏՈՒԹԻՒՆ (Երեւան, 1950), ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒԻ ՔԵՐԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ ԴԱՍԱԳԻՐՔ (Երեւան, 1950), ՀԱՅ ԲԱՐԲԱՌՆԵՐԻ ԴԱՍԱԿԱՐԳՄԱՆ ՀԱՐՑԻ ՇՈՒՐՉԸ (Երեւան, 1952), ՀԱՅ ԲԱՐԲԱՌԱԳԻՏՈՒԹԻՒՆ - ՀՆՋԻՒՆԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ՏԵՒԱԲԱՆՈՒԹԻՒն (Երեւան, 1953), ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՈՒԻ ԴԱՍԱՒԱՆԴՄԱՆ ՄԵԹՈԴԻԿԱ (Երեւան, 1954), ՀԱՅԵՐԷՆ ՆՈՐԱՑԱՅՏ ԲԱՐԲԱՌՆԵՐԻ ՄԻ ՆՈՐ ԽՈՒՄԲ (Երեւան, 1958), ԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ՈՒՂՂԱԳՐԱԿԱՆ ԲԱՌԱՐԱՆ (Երեւան, 1956, 1968), ՌՈՒՍ-ՀԱՅԵՐԷՆ ԲԱՌԱՐԱՆ (Երեւան, 1968): Ա.Ղարիբեան կը մահանայ 1977Մարտ 1-ին:

Աղբիւրներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]