Գրականութիւնը 1960-2000-ական տարիներուն

Jump to navigation Jump to search

Գրականութիւն, 1960-ականներու աւարտին՝ Սփիւռք եւ Հայաստան, կը գտնուին մշակութային շրջափոխութեան որոշ փուլ մը, որ կը յատկանշուի դրական եւ ՛բացասական երեսներով։

Սփիւռքեան որոշ կարեւոր գօտիներ, հակառակ շրջանային անկայանութիւններու, ապրած են մշակութային բարգաւաճում։ Առաջին փորձերը եղած են՝ կրթական ցանցը տարածելու դէպի Արեւմուտք՝ Եւրոպա եւ հիւիս՝ Ամերիկա։

Բարձրագոյն հիմնարկներ եւ ՚հայագիտական ամպիոններ բազմացած են, օրաթերթային մամուլը՝ մորթ փոխած։ Գրական պարբերականներ ճամբայ հանուած են՝ «Բագին», «Շիրակ», «Ահեկան»՝ Պէյրութ, «Անդաստան»՝ Փարիզ, ընթացիկ մամուլի գրական յաւելուածներ՝ Մոնթրէալէն ու Լոս Անճելըսէն՝ Թեհրան։ Նորահաս սերունդի մէկ թեւը, Սուրիա եւ լիբանանէն, մասամբ՝ նոյնիսկ հասնելով մինչեւ Պոլիս, Փարիզ, ճիգ դրսեւորած է լուրջ ինքնանորոգման մը ուդդութեամբ․․․ Հայրենի հողի վրայ, «ձիւնհալ»ը կարելի դարձուցած է գրական աննախընթաց ծաղկում մը, յատկապէս արձակի մարզին մէջ։ «Գարուն» եւ «Գրական Թերթ», աւանդապահ «Սովետական Գրականութիւն» օրկանի կողքին, կը թարմացնեն գրական մթնոլորտը։