Անդրէաս Ակոլութ

Jump to navigation Jump to search
Անդրէաս Ակոլութ
Ծնած է 16 Մարտ 1654(1654-03-16)
Ծննդավայր Բերուտուվ, Oleśnica County, Lower Silesian Voivodeship, Լեհաստան[1]
Վախճանած է 4 Նոյեմբեր 1704(1704-11-04) (50 տարեկանում)
Մահուան վայր Վրոցլավ, Բոհեմիայի թագավորություն, Lands of the Bohemian Crown[1]
Քաղաքացիութիւն Գերմանիա
Ուսումնավայր Լայփցիկի Համալսարան
Մասնագիտութիւն արեւելագէտ, բանասէր
Անդամութիւն Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա

Անդրէաս Ակոլութ (16 Մարտ 1654(1654-03-16), Բերուտուվ, Lower Silesian Voivodeship[1]4 Նոյեմբեր 1704(1704-11-04), Վրոցլավ, Բոհեմիայի թագավորություն[1]), Գերմանիոյ մէջ գերման արեւելագէտ եւ հայագէտ։ Սկիզբ դրած՝ հայագիտութեան-հայկաբանութեան, Եւրոպայի մէջ։

Ծնած է Պերնշթատթ (գերմաներէն՝ Bernstadt) քաղաքին մէջ 6 Մարտ, 1654 թուականին։ Տակաւին 6 տարեկան կը սկսիլ սորվիլ եբրայերէն եւ կ'աշակերտէ՝ նշանաւոր արեւելագէտ, Աւգոստոս Ֆայֆերին[2]։ Ակոլութը ժամանակի ընթացքին կը հմտանայ հայ եւ հին եգիպտական լեզուներուն։ Առ հասարակ կը փորձէ ապացուցանել, որ հայ լեզուն եգիպտական ծագում ունի, սակայն այդ կարծիքը կը մնայ անընդունելի։ Հայոց լեզուի վերաբերեալ իր աշխատութիւնը տպելու համար մեծ ծախսով հայերէն նշանագրեր ձուլել կու տայ։

Իր գրական վաստակէն կարելի է յիշել De aquis zelotypiae amaris 1682–ին եւ «Քառալեզու Կուրանք» (Specimen alcorani quadrilinguis) տպուած 1701–ին։ Իսկ իր «Արդի Հայերէն»ի գիրքին մէջ (1675) կը խօսի հայ լեզուի ուսման մասին, մէջբերելով Աբդիու մարգարէութեան հայերէն թարգմանութիւնը, իր կատարած լատին թարգմանութեան հետ։ Բացի այս կու տայ տեղեկութիւններ հայոց լեզուի քերականութեան վերաբերեալ։

Մահկանացուն կնքած է 4 Նոյեմբեր, 1704–ին։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]