Վարդան Հացունի

Jump to navigation Jump to search
Վարդան Հացունի
Ծննդեան անուն հայ.՝ Վարդան Սոմունճյան
Ծնած է 10 Յուլիս 1870(1870-07-10)[1]
Ծննդավայր Պարտիզակ, Թուրքիա
Մահացած է 8 Յուլիս 1944(1944-07-08)[1] (73 տարեկանին)
Քաղաքացիութիւն Flag of the Ottoman Empire (1844–1922).svg Օսմանեան Կայսրութիւն
Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիոյ Թագաւորութիւն
Ազգութիւն Հայ
Մասնագիտութիւն բանասէր

Վարդան Հացունի, կամ Հ. Վարդան Վ. Հացունի (Վարդան Սոմունճեան, 10 Յուլիս 1870(1870-07-10)[1], Պարտիզակ, Թուրքիա - 8 Յուլիս 1944(1944-07-08)[1]), հայ բանասէր, ազգագրագէտ[2]։

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է 1870 թուականին Սեբաստիոյ նահանգի Պարտիզակ (այժմ Պահչեճիկ) հայաբնակ աւանի մէջ։ Կրթութիւնը ստացած է Վենետիկի Մխիթարեան միաբանութեան մէջ, ապա դարձած նոյն միաբանութեան անդամ։ Մօտ 40 տարի աշխատած է Մխիթարեաններու Միլանի, Կոստանդնուպոլսոյ, Վենետիկի եւ այլ քաղաքներու վարժարաններու մէջ՝ որպէս ուսուցիչ եւ տեսուչ։

Ուսումնասիրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հիմնական Աշխատութիւնները կը վերաբերին հայ ժողովուրդի հին կենցաղին ու սովորոյթներուն։

  • Լուսաբանած է Հին Հայաստանի երդման առիթները, վայրերը, եղանակները եւ այլն, հետազօտած ուտեստեղէնը, վերլուծած Հայաստանի տարբեր դասերու օգտագործած ճաշատեսակները (անոնց կարգին նաեւ հոգեւոր ճաշատեսակները)։
  • Քննութեան առած է տարբեր եղած հայկական դրօշները (քաղաքացիական եւ եկեղեցական), ճշդած Արշակունեաց, Բագրատունեաց, Ռուբինեաններու, տարբեր իշխանական տուներու, զինուորական դրօշներու ձեւերը, գոյները, նշանները եւ այլն։
  • Ուսումնասիրած է Հին Հայաստանի կրթութեան, դաստիարակութեան զարգացումը։
  • Հանգամանօրէն ուսումնասիրած եւ վերլուծած է աշխարհիկ եւ եկեղեցական հանդերձներու զարգացումը, որ բաժնուած է 11 շրջանի՝ Ուրարտուէն մինչեւ 17-րդ դար։
  • Պատմութեան մէջ անդրադարձած է հայ կնոջ խաղացած դերին, լուսաբանած անոր գործունէութիւնը տարբեր ոլորտներով։

Երկեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • «Ճաշեր Եւ խնճոյք Հին Հայաստանի Մէջ», Վենետիկ 1912։
  • «Դաստիարակութիւնը Հին Հայոց Քով», Վենետիկ 1923։
  • «Պատմութիւն Հին Հայ Տարազին», Վենետիկ 1924։
  • «Կարեւոր Խնդիրներ Հայ Եկեղեցւոյ Պատմութենէն», Վենետիկ 1927։
  • «Հայ Դրօշները Պատմութեան Մէջ», Վենետիկ 1930։
  • «Երդմունք Հին Հայոց Մէջ», Վենետիկ 1932։
  • «Ուղղագրութիւն Եւ Առոգանութիւն», Վենետիկ 1933։
  • «Հայուհին Պատմութեան Առջեւ», Վենետիկ 1936։
  • «Պատմութիւն հայոց աղօթամատոյցին», 1965[3]։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 http://am.hayazg.info/index.php?curid=10767
  2. «AV Production - Վարդան Հացունի»։ avproduction.am։ արտագրուած է՝ 2020-11-09 
  3. «Ստացուած Գիրքեր. «Պատմութիւն Հայոց Աղօթամատոյցին» (Հեղինակ` Հայր Վարդան Հացունի)»։ Aztag Daily - Ազդակ Օրաթերթ (Armenian Daily Newspaper based in Lebanon) (en-US)։ 2018-06-13։ արտագրուած է՝ 2020-11-09