Ստեփան Թարեան

Jump to navigation Jump to search
Ստեփան Թարեան
Ծնած է 29 Օգոստոս, 1899
Ծննդավայր Թիֆլիս
Վախճանած է 20 Մայիս, 1954
Վախճանի վայրը Երեւան
Ազգութիւն Հայ
Կրօնք Քրիստոնիա
Ուսումնավայր Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա
Երկեր «Սպասում» քանդակ, Կիկոս եւ Գիքոր
Մասնագիտութիւն Բեմանկարիչ, Քանդակագործ
Աշխատավայր Գաբրիէլ Սունդուկեանի անուան ակադեմական թատրոն
Պատանի հանդիսատեսի թատրոն
Հայֆիլմ
Պարգեւներ եւ
մրցանակներ
Հայկական ԽՍՀ արուեստի վաստակաւոր գործիչ
Ամուսին Մայրանուշ Պարոնիկյան

Ստեփան Թարեան (Թարխարարեան) (17 Օգոստոս (29), 1899, Թիֆլիս - 20 Մայիս, 1954, Երեւան), հայ բեմանկարիչ, քանդակագործ։ ՀԽՍՀ արուեստի վաստակաւոր գործիչ (1945

Եղած է ՀԽՍՀ վաստակաւոր արուեստագէտ Մայրանուշ Պարոնիկեանի ամուսինը։

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ստեփան Թարեանի յուշատախտակը Երեւանի Տիգրան Մեծի պողոտայի վրայ

Մեծցած է Թիֆլիսի մէջ։ Աւարտած է Թիֆլիսի գեղարուեստի ուսումնարանը (1918), Լենինկրատի գեղարուեստի ակադեմիոյ քանդակագործութեան բաժինը (1927)։ 1927 թուականին տեղափոխուած է Երեւան։

1920 թուականին նկարած է Անիի Տիգրան Հոնէնցի եկեղեցւոյ որմնանկարները։

Առաջին ձեւաւորումը եղած է «Խաթաբալա» ներկայացումը 1927 թուականին Գաբրիէլ Սունդուկեանի անուան ակադեմական թատրոնին մէջ։ Աշխատած է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնին մէջ, ինչպէս նաեւ Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր), Արտաշատի եւ Ալավերդիի թատրոններուն մէջ[1]։

«Հայֆիլմի մէջ» ձեւաւորած է «Կիկոս» (1933), «Գիքոր» (1934) ֆիլմերը[2]։

Թատերական ձեւաւորումներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Քանդակներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հեղինակն է Վանօ Խոջաբեկեանի (1930), դերասանուհի Մայրանուշ Պարոնիկեանի (1945) դիմաքանդակներուն (երկուքն ալ՝ մարմար, ՀԱՊ), «Սպասում» քանդակին (1930-ական, Երեւանի մէջ տեղադրուած է 2000-ին)։

Պատկերասրահ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. Հայ սովետական թատրոնի պատմություն։ Երեւան: ՀՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչութիւն։ 1967 
  2. Ով ով է. հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երեւան, 2005