Հնդկաչինական վագր

280.98x280.98փքս

Հնդկաչինական վագր (լատ.՝ Panthera tigris corbetti), կատուազգիներու ընտանիքի վագրի տեսակ։ Տարածուած է գլխաւորաբար Ասիոյ մէջ՝ Քամպոճայի, Լաոսի, Մալեզիայի, Միանմայի, Թայլանտի եւ Վիեթնամի մէջ:

Վագրերու այս տեսակի անուանումը տուած է անգլիացի գիտնական Ճիմ Կորպետը՝ 1968-ին:

Լեռնային վայրերուն մէջ կը բարձրանան մինչեւ 3000 մ բարձրութեան վրայ։

Արտաքին տեսք

Հնդկաչինական վագրերը ունին նոյն ֆիզիոլոգիական եւ ձեւաբանական կառուցուածքը, ինչպէս պենկալեան եւ ամուրեան վագրերը։ Հնդկաչինական վագրերը կը հասնին 2,55—2,85 մեթրի։ Անոնք կը կշռեն 150 մինչեւ 195 քկ: Սակայն կը պատահին հազուագիւտ դէպքեր, երբ հնդկաչինական վագրը կը կշռէ 250 քկ:

Գլուխը համեմատաբար փոքր է, ինչպէս պենկալեան եւ ամուրեան վագրերը։ Ունին վառ գոյնի գունաւորում։

Տարածուածութիւն

Տարածուած են բացառապէս Արեւելեան Ասիոյ շարք մը պետութիւններու մէջ եւ այդ ալ քիչ քանակութեամբ։ Ամէնէն շատ թիւով հնդկաչինական վագրերը կը բնակին Թայլանտի մէջ:

Հազուադէպ կ'երեւին նաեւ Հնդկաստանի հարաւային հատուածին մէջ՝ Լաոսի հետ սահմանի մօտ։ Տարածուած են նաեւ Քամպոճայի, Լաոսի, Մալեզիայի, Միանմայի, Թայլնատի եւ Վիեթնամի մէջ:

Վարքագիծ եւ բնապահպանութիւն (Էքոլոկիա)

Թայլանտի Հուայ Քա Քենկ (Huai Kha Khaeng) վայրի բնութեան արգելոցին մէջ, Յունիս 2005-էն մինչեւ Օգոստոս 2011, եօթը էգ եւ չորս արու վագրեր օժտուեցան GPS-ով կապուած ռատիօ-վզնոցներով։ Էգերու բնակութեան միջին տարածքը կը կազմէր 70.2 ± 33.2 km² (27.1 ± 12.8 sq mi), իսկ արուներունը՝ 267.6 ± 92.4 km² (103.3 ± 35.7 sq mi)։

2013-էն 2015 թուականներուն, որսի 150 վայրերու մէջ նոյնականացուած են որսի 11 տեսակներ։ Անոնց ծանրութիւնը կը տարուբերէր 3-էն մինչեւ 287 քկ-ի միջեւ։ Ամէնայաճախ որսուած տեսակներն էին սամպար եղջերուն (Sambar deer), պանթենկը (banteng), կաուրը (gaur) եւ վայրի խոզը։ Յայտնաբերուած են նաեւ ասիական փիղի ձագերու, փորսուղներու (hog badger), հնդկացուպերու (Old World porcupine), մունթժաքներու (muntjac), քարայծերու (serow), մանիսներու (pangolin) եւ կապիկներու (langur) տեսակներու մնացորդներ։