Եդուարդ Սիմքէշեան

էտուարտ Սիմպէշեան
Ծնած է	1906
Ծննդավայր	Պոլիս
Մահացած է	1979
Ազգութիւն	հայ
Կրօնք	Քրիստոնեայ
Մասնագիտութիւն	ատամնաբոյժ

Էտուարտ Սիմպէշեան (1906-1979) Ծնած է Պոլիս եւ նախակրթութիւնը ստացած է Մայր վարժարանի մէջ, ուր իր առաջին ուսուցիչը եղած է Մելքոն Կիւրճեան, ապա Պէզազեան լիկէոնի մէջ, ուր իր ուսուցիչները եղած են Յակոբ Օշական, Եղիշէ Արք. Դուրեան, Տիրան Չրաքեան եւ Արմէն Տորեան:

Պատանի տարիքէն, գրականութիւնը կիրք մը եղած է իրեն համար։ Հազիւ տասնհինգ տարեկան, իր առջինեկ փորձերը հրատարակուած են Պոլսոյ «Ոստան» ամսագրին մէջ ու գրաւած են ուշադրութիւնը Վահան Թէքէեանի, Շաւարշ Միսաքեանի և Միքայէլ Շամտանճեանի:

Յամառ ընթերցող՝ պատանութեան տարիներուն իսկ ընտանի դարձած է նաև տիրացած էր ֆրանսական գրականութեան (մայրենի լեզուին չափ նաեւ տիրացած էր ֆրանսերէնին. 1921-ին, տակաւին 15 տարու, առաջնութիւն շահած է ֆրանսական կառավարութեան կողմէ կազմակերպուած գրական մրցումի մը մէջ), որուն բոլոր տիրական դէմքերը համապարփակ աշխատասիրութիւններով ներկայացուցած է Պոլսոյ 1930-1970ական տարիներու պարբերականներուն մէջ։

1927-ին վկայուելով իբրեւ բժիշկ -ատամնաբոյժ, իր ասպարէզին զուգահեր փարած է գրական -հրապարակագրային կեանքի, աշխատակցելով սփիւրքեան մեր բոլոր կարեւոր թերթերուն, ինչպէս նաև Պոլսոյ եւ արտասահմանի ֆրանսական կարգ մը հանդէսներու, որոնց կարգին «Լա Նուվէլ Ռըվիւ Ֆրանսէզ»ի։ 1944-1975-ին եղած է նաև խմբագիրներէն «Մարմարա» օրաթերթի:

Գրական մարզի մէջ մշակած է արձակ և քերթուած, գրադատութիւն եւ քննադատութիւն: Աւելի քան 15 գործեր կը մնան անտիպ, կամ մասամբ միայն հրատարակուած՝ մամուլի մէջ։ 1975-ին, Թրքահայ Ուսուցչաց Հիմնարկի նախանձեռնութեամբ հրատարակուեցաւ «Ջահակիրները» անունին տակ խմբուած մենագրական-վերլուծական իր աշխատասիրութիւններէն մաս մը միայն ,Ալիշանի, Գր. Օտեանի, Մ. Պէշիկթաշլեանի, Պ. Դուրեանի, Ռ. Պէրպէրեանի, Մ. Կիւրճեանի, Մ. Չերազի, Խրիմեանի, Օրմանեանի , Եղիշէ Արք. Դուրեանի, Եղիայի, Արփիարեանի, Թլկատինցինի, Զապէլ Ասատուրի, Չօպանեանի և Տիրան Չրաքեանի մասին:

1977-ին հրատարակեց նաև «Գարնանացան» անունին տակ մէկտեղուած քերթուածներու շարք մը։Անտիպ կը մնան արձակ տաղերու, վերլուծական եւ փորձագրական աշխատասիրութիւններու, թատերագրական եւ վիպերգային իր վաստակին կարեւոր մէկ մասը, ինչպէս նաեւ ֆրանսերէնով երեք գործեր: