Jump to content

Օհան Կարօ

Օհան Կարօ
Ծննդեան անուն Յովհաննէս Կարապետեան
Նաեւ յայտնի է իբրեւ Օհան Կարօ, Բանուոր Խէ-Ծա և Մուսասիր
Ծնած է 1890
Ծննդավայր Ռշտունիք, Վասպուրական, Մեծ Հայք, Թուրքիա
Մահացած է 27 Ապրիլ 1933(1933-04-27) կամ 1933[1]
Մահուան վայր Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ[2]
Քաղաքացիութիւն  Օսմանեան Կայսրութիւն և  Հայաստանի Առաջին Հանրապետութիւն
Ազգութիւն Հայ[3]
Մասնագիտութիւն գրագէտ, ուսուցիչ և բանաստեղծ
Աշխատավայր Յառաջ, Կեանք եւ Արուեստ և Հայրենիք
Կուսակցութիւն Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն

Օհան Կարօ (Յովհաննէս Կարապետեան, 1890, Ռշտունիք, Վասպուրական, Մեծ Հայք, Թուրքիա - 27 Ապրիլ 1933(1933-04-27) կամ 1933[1], Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ[2]), գրող եւ հանրային գործիչ:

Ծնած է Վասպուրական, պատմական Ռշտունիք գաւառի Նոր Գիւղը:

Գիւղին նախակրթարանը աւարտելէ ետք, բրուտի աշկերտ դարձած է: Ուսումնատենչ եւ ընդունակ պատանի մը ըլլալով, ընդունուած է Աղթամարի միջնակարգ վարժարանը, որուն ընթացքը բոլորելէ ետք կը նուիրուի ուսուցչութեան: Պատանութենէ մինչեւ երիտասարդութիւն, Օհան Կարօ իր մասնակցութիւնը բերած է հանրային մեր բոլոր գործունէութիւններուն: Մինչեւ 1915 ուսուցչական պաշտօն վարած է Հայոց Ձորի եւ Կարկառի մէջ։

Ա. Աշխարհամարտին սկիզբը, Կովկաս անցած է ու իբրեւ կամաւոր մաս կազմած է Քեռիի խումբին մինչեւ նահանջը։ 1916-ին կրկին վերադարձած է Վան եւ կը նուիրուի ուսուցչական, կուսակցական եւ հանրային գործունէութեան։ Իր սրտին ու հոգիին մօտիկ եղած են միշտ որբերը, թշուառները, ու իր ժողովուրդը մանաւանդ՝ որուն հանդէպ պաշտամունք ունեցած է միշտ, մանուկի անշահագործութեամբ։ 1920-ի դէպքերէն ետք, Երեւանէն կ'անցնի Պարսկաստան, ուրկէ Փարիզ: Այստեղ եւս, Օհան Կարօ մաս կը կազմէ, յաջորդաբար, գրական զանազան խմբակցութիւններու, մասնաւորաբար «Նահատակ Գրագէտներու Բարեկամներ» ընկերակցութեան։

Մահացած է աղիքներու հիւծախտէ, 27 Ապրիլ 1933-ին:

Օհան Կարոյի արձակներն ու քերթուածները ցրուած են զանազան թերթերու, մասնաւորաբար «Կեանք եւ Արուեստ», «Հանրագիտակ», «Յունահայ» եւ «Տաթեւ» տարեգիրքերուն, ինչպէս նաեւ «Նաւասարդ», «Երկունք» եւ «Ազդարար» պարբերականներուն եւ օրաթերթերուն մէջ։

Լեզուական նախնականութիւն մը կայ իր էջերուն մէջ, որոնք սակայն մանկութեան եւ երիտասարդութեան իր օրերու ապրումները բաբախուն կերպով կը փոխանցեն ընթերցողին, բարքերու եւ ազգագրական ծանօթութիւններու մթերքով մը։ Կեանքի տարբեր պայմաններու եւ միջավայրի մէջ, գրելու իր ընդունակութիւնները հաւանօրէն աւելի զարգանային։ Գրական իր վաստակը աւելի հանրային մարդն է, որ ցայտուն կը դարձնէ իր հոգին: Հայրենական իրականութեան եւ ժողովուրդին հանդէպ զգայուն հոգին ներշնչուած է «Խրիմեաններ»ու եւ «Սրուանձեանցներ»ու գործերէն։

Թարգմանական էջեր ունի՝ քրտական բանաստեղծութիւններէ[4]:

Ծանօթագրութիուններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: open data platform — 2011.
  2. 1 2 https://archives.paris.fr/arkotheque/visionneuse/visionneuse.php?arko=YTo2OntzOjQ6ImRhdGUiO3M6MTA6IjIwMjItMTEtMDkiO3M6MTA6InR5cGVfZm9uZHMiO3M6MTE6ImFya29fc2VyaWVsIjtzOjQ6InJlZjEiO2k6NDtzOjQ6InJlZjIiO2k6MjY0NzE1O3M6MTY6InZpc2lvbm5ldXNlX2h0bWwiO2I6MTtzOjIxOiJ2aXNpb25uZXVzZV9odG1sX21vZGUiO3M6NDoicHJvZCI7fQ==#uielem_move=-1608%2C-208.8000030517578&uielem_islocked=1&uielem_zoom=193&uielem_brightness=0&uielem_contrast=0&uielem_isinverted=0&uielem_rotate=F
  3. Krikorian A., Heratchian H. Le dictionnaire biographique: Arméniens d'hier et d'aujourd'huiMaisons-Alfort: 2021. — P. 440. — ISBN 978-2-905686-93-0
  4. Մինաս Թէօլէօլեան, Դար մը գրականութիւն, հ. Ա (Բ. հրատարակութիւն), Հալէպ, 2005։