Jump to content

Պերթոլտ Պրեխթ

Պերթոլտ Պրեխթ
գերմաներէն՝ Bertolt Brecht
Ծննդեան անուն գերմաներէն՝ Eugen Berthold Friedrich Brecht
Նաեւ յայտնի է իբրեւ Bertolt Brecht և Berthold Larsen[1]
Ծնած է 10 Փետրուար 1898(1898-02-10)[2][3][4][…]
Ծննդավայր Աուկսպուրկ, Գերմանական Կայսրութիւն, Պաւարիոյ Թագաւորութիւն[5][6]
Մահացած է 14 Օգոստոս 1956(1956-08-14)[5][2][3][…] (58 տարեկանին)
Մահուան վայր Արեւելեան Պերլին, Արեւելեան Գերմանիա[7][6]
Քաղաքացիութիւն  Գերմանական Կայսրութիւն,  Արեւելեան Գերմանիա,  Ուայմարի Հանրապետութիւն և  Աւստրիա[8]
Կրօնք Աթէիզմ
Ուսումնավայր Լուտվիկ-Մաքսիմիլիան Համալսարան, Միւնիխ[9]
Երկեր/Գլխաւոր գործ Երեք Գրոշանոց Օփերա, Կալիլէոյի կեանքը, Կովկասի կավճե շրջան?, Fear and Misery of the Third Reich?, Քաջ մայրիկն ու իր երեխաները, Սեզուանի բարի մարդը և Արթուրօ Ուիի դիմադրելի վերելքը
Մասնագիտութիւն թատերագիր, երգերու հեղինակ, հեղինակ, թատերական ռեժիսոր, բանաստեղծ, երգաթատերագիր, գրաքննադատ, գրագէտ, ժապաւէնի բեմադրիչ և բեմադրիչ
Անդամութիւն Պերլինի Գեղարուեստական Ակադեմիա և Արեւելեան Գերմանիոյ Արուեստներու ակատեմիա
Կուսակցութիւն Գերմանական անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցութիւն
Ամուսին Մարիաննա Ցոֆ?[10][11] և Հելեն Վայգել?[10][11]
Ծնողներ մայր՝ Sophie Brezing?
Երեխաներ Ստեֆան Բրեխտ?, Հաննե Հիոբ?, Բարբարա Բրեխտ-Շալ?, Michel Berlau?[12] և Frank Banholzer?
Ստորագրութիւն

Պերթոլտ Պրեխթ (10 Փետրուար 1898(1898-02-10)[2][3][4][…], Աուկսպուրկ, Գերմանական Կայսրութիւն, Պաւարիոյ Թագաւորութիւն[5][6] - 14 Օգոստոս 1956(1956-08-14)[5][2][3][…], Արեւելեան Պերլին, Արեւելեան Գերմանիա[7][6]) Գերմանացի բանաստեղծ, արձակագիր, թատերական գործիչ, արուեստի տեսաբան, «Պերլին անսամպլ» թատրոնի հիմնադիր։ Յանձնառու թատրոնի ամէնէն հեղինակաւոր դէմքերէն:

Իր սկզբնաւորութիւնը ունեցած է արտայայտչապաշտ շարժումին մէջ:

Պրեխթի «Դիւցազներգական թատրոն»ին մէջ շեշտը կը դրուի ոչ թէ կերպարի հոգեբանութեան, այլ արարքներուն վրայ:

Կեանք եւ գործունէութիւն

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է Պաւարիա:

Պրեխթ` բանաստեղծ մըն էր, որ կը բեմադրէր ի՛ր թատրերգութիւնները:

Պրեխթին առաջնահերթութիւնն էր փոխանցել յեղափոխական ասք: Դերասանական կատարումը անհատական է, մինչդեռ ասքը` քաղաքական, ուրեմն եւ` հաւաքական:

Պրեխթի թատրոնին մէջ դերասանի պարտականութիւնն էր կատարել բեմադրիչին «պատուէրները»:

Պրեխթի յարաբերութիւնները իշխանութիւններուն հետ լարուած էին ե՛ւ Միացեալ Նահանգներու, ե՛ւ Գերմանիոյ Դեմոկրատական Հանրապետութեան մէջ:

Պրեխթեան մեթոտի կապակցութեամբ յաճախ յիշուող «օտարացում»ը (verfremdung) կը նշանակէ, թէ դերասանը պէտք է քննադատական մօտեցում ունենայ կերպարի հանդէպ, ոչ թէ համակուի անով:

Պրեխթ կը գործածէր անխօս  շարժապատկերէ փոխ առնուած «մարմինի լեզուի» թեքնիքներ, որոնցմէ ամէնէն կարեւորը թերեւս «Gestus»ն է: Հայերէնով ամէնէն մօտիկ եզրը հաւանաբար «պահուածք»ն է: Կը նշանակէ որոշ ժամանակ անփոփոխ պահել դիմախաղ եւ կեցուածք, որ կ'արտայայտէ կերպարը բնորոշող գիծերէն մէկը:

Պրեխթի նպատակն էր հանդիսատեսը խորհրդածութեան մղել:

Շարժապատկերէ առնուած պրեխթեան այլ թեքնիք մըն է անջատ պատկերներու կցումը (մոնթաժ), այլ ոչ` սահուն անցք, շարունակութիւն: Ասիկա կրնայ շեշտել հակադրութիւնը եւ կերպարի մէջ գոյ հակասութիւնները: Պրեխթ նոյն  սկզբունքը կը կիրարկէր նաեւ թատրերգութեան կառոյցին մէջ: Պրեխթեան դերասանը որոշ իմաստով քննադատ մըն է: Այդ ուղղութեամբ Պրեխթ կը պահանջէր, որ դերասանը պատրաստէ տուեալ տիպարի յատկանիշներուն գոյքագիրը (inventory): Շարք մը մեծ բեմադրիչներու նման` Պրեխթ բռնակալ մըն էր:

Պրեխթի ամէնէն հիմնական յատկանիշը յանձնառութիւնն է:

Առանց տեսլականի եւ յստակ առաջադրանքի` բացարձակապէս ոչինչ կրնանք ներկայացնե: Առանց իմացութեան` ոչինչ կրնանք ցուցադրել
- Պրեխթ
Ոչ յանձնառու դերասանը տեղ չունի իր թատրոնին մէջ, եթէ նոյնիսկ տաղանդաւոր է: Թատրոնը հասարակական գործունէութիւն է, այլ ոչ` ինքնանպատակ ժամանց:
- Պրեխթ


Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: open data platform — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 Internet Broadway Database — 2000.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Брехт Бертольт // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας: Πρόσωπα, Έργα, Ρεύµατα, ΌροιΑθήνα: 2007. — է. 330. — ISBN 978-960-16-2237-8
  7. 7,0 7,1 7,2 Brecht-Handbuch / խմբ. J. KnopfJ.B. Metzler. — հատոր 5. — է. 130.
  8. https://www.bmeia.gv.at/oesterreich-bibliotheken/kaffeehaus-feuilleton/detail/article/zum-50-todestag-von-bert-brecht/
  9. https://www.universitaetsarchiv.uni-muenchen.de/monatsstueck/2010/september_2010/index.html
  10. 10,0 10,1 Գերմանիայի ազգային գրադարան — 1912.
  11. 11,0 11,1 Süddeutsche ZeitungM: Süddeutscher Verlag, 1945. — ISSN 0174-4917
  12. Dansk kvindebiografisk leksikon — 2001.
  • [Anon.] 1952. "Brecht Directs". In Directors on Directing: A Source Book to the Modern Theater. Ed. Toby Cole and Helen Krich Chinoy. Rev. ed. Boston, MA: Allyn & Bacon, 1963. ISBN 0-02-323300-1. 291- [Account of Brecht in rehearsal from anonymous colleague published in Theaterarbeit]
  • Bleitrach, Danielle; Gehrke, Richard (2015). Bertolt Brecht et Fritz Lang : le nazisme n'a jamais été éradiqué. LettMotif. ISBN 978-2-3671-6122-8.
  • Demčišák, Ján. 2012. "Queer Reading von Brechts Frühwerk". Marburg: Tectum Verlag. ISBN 978-3-8288-2995-4.
  • Demetz, Peter, ed. 1962. "From the Testimony of Berthold Brecht: Hearings of the House Committee on Un-American Activities, 30 October 1947". Brecht: A Collection of Critical Essays. Twentieth Century Views Ser. Eaglewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall. ISBN 0-13-081760-0. 30–42.
  • Diamond, Elin. 1997. Unmaking Mimesis: Essays on Feminism and Theater. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-01229-5.
  • Eagleton, Terry. 1985. "Brecht and Rhetoric". New Literary History 16.3 (Spring). 633–638.
  • Eaton, Katherine B. "Brecht's Contacts with the Theater of Meyerhold". in Comparative Drama 11.1 (Spring 1977)3–21. Reprinted in 1984. Drama in the Twentieth Century ed. C. Davidson. New York: AMS Press, 1984. ISBN 0-404-61581-3. 203–221. 1979. "Die Pionierin und Feld-Herren vorm Kreidekreis. Bemerkungen zu Brecht und Tretjakow". in Brecht-Jahrbuch 1979. Ed. J. Fuegi, R. Grimm, J. Hermand. Suhrkamp, 1979. 1985 19–29. The Theater of Meyerhold and Brecht. Connecticut and New York: Greenwood Press. ISBN 0-313-24590-8.
  • Eddershaw, Margaret. 1982. "Acting Methods: Brecht and Stanislavski". In Brecht in Perspective. Ed. Graham Bartram and Anthony Waine. London: Longman. ISBN 0-582-49205-X. 128–144.
  • Esslin, Martin. 1960. Brecht: The Man and His Work. New York: Doubleday. ISBN 0-393-00754-5, first published in 1959 as Brecht: A Choice of Evils. London: Eyre & Spottiswoode.
  • Brecht on Film and Radio. Edited and translated by Marc Silberman. London: Methuen. 2000. ISBN 978-1-4081-6987-2.
  • Brecht on Art and Politics. Edited and translated by Marc Silberman. London: Methuen. 2003. ISBN 0-413-75890-7.
  • Davies, Steffan; Ernest Schonfield (2009). Davies, Steffan; Schonfield, Ernest (eds.). Alfred Döblin: Paradigms of Modernism. Berlin and New York: Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-021769-8.
  • Willett, John, ed. (1993). Journals 1934–1955. Translated by Hugh Rorrison. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-91282-2.
  • Womack, Peter (1979), Brecht: The Search for an Audience, in Cencrastus No. 1, Autumn 1979, pp. 24 – 28, ISSN 0264-0856