Նիքոլօ Մաքիավելլի

Jump to navigation Jump to search
Նիքոլօ Մաքիավելլի
իտալ.՝ Niccolò Machiavelli
Ridolfo del Ghirlandaio 001.jpg
Ծննդեան անուն իտալ.՝ Niccolò di Bernardo dei Machiavelli
Ծնած է 3 Մայիս 1469[1]
Ծննդավայր Փլորենտիա, Ֆլորենցիայի Հանրապետություն[2]
Վախճանած է 21 Յունիս 1527[1] (58 տարեկանում) կամ 22 Յունիս 1527(1527-06-22)[3][4] (58 տարեկանում)
Մահուան վայր Sant'Andrea in Percussina, Ֆլորենցիայի Հանրապետություն[2]
Քաղաքացիութիւն Flag of Florence.svg Ֆլորենցիայի Հանրապետություն
Կրօնք Կաթոլիկութիւն
Երկեր Տիրակալը եւ Discourses on Livy
Մասնագիտութիւն գրագէտ, քաղաքական գործիչ, պատմաբան, փիլիսոփայ, քաղաքական տեսաբան, ռազմական տեսաբան, թարգմանիչ, բանաստեղծ, դիւանագէտ
Ամուսին Marietta Corsini
Ծնողներ հայր՝ Bernardo di Niccolò Machiavelli
Երեխաներ Piero Macchiavelli, Bartolomea Macciavelli, Bernardo Macciavelli, puton եւ Guido Machiavelli
Ստորագրութիւն
Machiavelli Signature.svg

Նիքոլօ Մաքիավէլլի (իտալ.՝ Niccolò Machiavelli, 3 Մայիս 1469[1], Փլորենտիա, Ֆլորենցիայի Հանրապետություն[2]21 Յունիս 1527[1] կամ 22 Յունիս 1527(1527-06-22)[3][4], Sant'Andrea in Percussina, Ֆլորենցիայի Հանրապետություն[2]), իտալացի պատմաբան , քաղաքական գործիչ, դիւանագէտ, փիլիսոփայ, մարդասէր, գրող, ով ճանչցուած է որպես հիմնադիր ժամանակակից քաղաքագիտութեան[5][6]։

Ան երկար տարիներ եղած է Ֆլորենսայի հանրապետութեան պաշտօնեայ, դիւանագիտական եւ զինուորական գործերու պատասխանատուութիններով։ Ան նաեւ գրած է կատակերգութիւններ, մեծ տօնախմբութեան երգեր եւ բանաստեղծութիւններ։

Ան ճանչցուած է իբրեւ արդի քաղաքագիտութեան հայրը[7]։ Ան եղած է Ֆլորենցիայի բարձրագոյն ատեանի ատենապետ 1498-էն 1512։ Ան գրած է իր ամենանշանաւոր գիրքը Արքայազն 1513-ին, երբ մետիչիները վերականգնեցին իրենց իշխանութիւնը ան այլեւս Ֆլորենցիայի իշխանութեան մէջ պաշտոն չէ ստանցնած։ ինք եղած է ուժեղ ղեկավար, ով կը մտածեր թէ ղեկաւար մը խիստ պէտք է վարուի իր հպատակներուն հետ եւ թշնամիները ամենայն հաւանականութեամբ ազդուած եղած են Իտալական Քաղաք-պետութիւններէն, որ խոցելի եղած են անմիաբան ըլալու պատճառով հակառակ երկիր պետութիւններու ինչպէս Ֆրանսիան:

Մաքավելանիզմը լայնօրէն օգտագործուող բացասական բնութագրում է այն քաղաքական գործիչներու որոնք անբարեխիղճ են ինչպէս բացատրուած է Արքայազն գրքին մէջ։ Այս գիրքը ինքնին մեծ համբաւ մը ձեռք բերած է, քանզի ընթերցողները հաւաստիացուցած են որ գրագէտը սորվեցուցած եւ սատարած է չար եւ անբարոյ վարքագիծ։ Այդ պատճառով Մաքավելլական եզրը յաճախ կապուած է խաբէութեան, փառասիրութեան, եւ դաժանութեան հետ։ Թէեւ Մաքավելլի ամենայն հաւանականութեամբ միայն օգտագործած է որպէս ձեւական գործիք որպէսզի գրաւէ ընթերցողներուն ուշադրութիւնը ցոյց տալու համար անոնց ղեկաւարներու գործածած արհեստիցները։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]