Նինօ Պուրճանաձէ

Jump to navigation Jump to search
Նինօ Պուրճանաձէ
վրաց.՝ ნინო ბურჯანაძე
06-12-2019 Nino Burjanadze.png
Ծննդեան անուն վրաց.՝ ნინო ბურჯანაძე
Ծնած է 16 Յուլիս 1964(1964-07-16)[1] (56 տարեկան)
Ծննդավայր Քութայիս, Վրացական Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Քաղաքացիութիւն Flag of the Soviet Union.svg Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Flag of Georgia.svg Վրաստան
Կրօնք Վրաց ուղղափառ եկեղեցի
Ուսումնավայր Թիֆլիսի պետական համալսարան
Մոսկուայի պետական համալսարանի իրաւաբանական բաժին
Մոսկուայի պետական համալսարան
Մասնագիտութիւն քաղաքական գործիչ, համալսարանի փրոֆեսոր, փաստաբան
Աշխատավայր Թիֆլիսի պետական համալսարան
Վարած պաշտօններ Վրաստանի խորհրդարանի նախագահ, Վրաստանի նախագահ, Վրաստանի խորհրդարանի պատգամաւոր, Վրաստանի նախագահ եւ Եւրոպայի խորհուրդի խորհրդարանական վեհաժողովի փոխարինող[2]
Կուսակցութիւն Ժողովրդավարական շարժում՝ միասնական Վրաստան
Ամուսին Բադրի Բիծաձե

Նինօ Պուրճանաձէ (վրաց.՝ ნინო ანზორის ასული ბურჯანაძე, ծն. 16 Յուլիս 1964), վրացի պետական եւ քաղաքական գործիչ, Վրաստանի խորհրդարանի նախագահ (2001-2008), Վրաստանի նախագահի պաշտօնակատար (2007-2008)։

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Թերճոլայի շրջանի ղեկավար Անզոր Պուրճանաձէի ընտանիքին մէջ ծնած է։ 1981-ին Թիֆլիսիս պետական համալսարանի իրաւաբանական բաժինը ընդունուած է։

Նինօ Պուրճանաձէն խորհրդարանի շէնքի առջեւ 11 Ապրիլ 2009

1986-ին համալսարանը աւարտելէն ետք ընդունուած է Մոսկուայի պետական համալսարանը։ 1990-ին միջազգային իրաւունքի մասնագէտի որակաւորում ստացած է: Հոկտեմբեր 2013-ին իբրեւ Վրաստանի նախագահի ընտրութիւններու մասնակից՝ երրորդ տեղը գրաւած է` հաւաքելով քուէներու 10%-էն փոքր-ինչ աւելի։

21 Մայիս 2011-ին առաջնորդած է Թիֆլիսի մէջ յուզումները տասը հազարէն աւելի մասնակիցներով, պահանջելով Միխէիլ Սաաքաշվիլիի հրաժարականը[3]: Հարաւարեւմտեան Պաթում քաղաքին մէջ որոշ ցուցարարներ հեռատեսիլի շէնք ներխուժելու փորձ ըրած են[4][5] Ոստիկանութեան հետ կարճ ընդհարումներ տեղի ունեցած են:[6] 26 Մայիսին Վրաստանի ոստիկանութիւնը ցուցարարներուն դէմ արցունքաբեր կազ եւ ռետինեայ փամփուշտներ կիրառած է:[7][8] Լրագրողներուն, ինչպէս նաեւ տարիքաւորներուն դէմ ոյժ կիրառուած է [9]։

1991-էն աշխատած է Թիֆլիսի պետական համալսարանի միջազգային իրաւագիտական բաժնին մէջ իբրեւ դոցենտ։ 1991-1992-ականներուն աշխատած է Միջավայրի պաշտպանութեան նախարարութեան մէջ՝ իբրեւ մասնագէտ-֊խորհրդատու։ 1992-1995-ականներուն եղած է Վրաստանի խորհրդարանի Արտաքին յարաբերութիւններու կոմիտէի փորձագէտ-խորհրդատու։

Վրացերէն, ռուսերէն եւ անգլերէն լեզուներով տպագրուած աւելի քան 20 աշխատութիւններու հեղինակ է, ինչպէս նաեւ 1 մենագրութեան՝ նուիրուած միջազգային միջկառավարական կազմակերպութիւններու նոր տեսակի իրաւական հարցերուն։

1995-էն Վրաստանի խորհրդարանի անդամ է։ 1995-1998-ներուն եղած է սահմանադրական, իրաւաբանական հարցերու ու օրինականութեան յանձնաժողովի նախագահի առաջին տեղակալ, իսկ 1998-1999-ներուն՝ նշուած յանձնաժողովի նախագահ։

2000-2001-ներուն եղած է խորհրդարանի արտաքին յարաբերութիւններու յանձնաժողովի նախագահ, 1995-1998-ներուն՝ Վրասատանի խորհրդարանի՝ Մեծ Բրիտանիոյ խորհրդարանի հետ համագործակցութեան մշտական պատուիրակութեան ղեկավար, իսկ 1999—2002-ներուն՝ Եւրամիութեան ու Վրաստանի միջեւ խորհրդարանական համագործակցութեան համաներկայացուցիչ։

1998-ին ընտրուած է ԵԱՀԿ խորհրդարանական վեհաժողովի ժողովրդավարութեան, մարդու իրաւունքներու եւ հումանիտար հարցերու յանձնաժողովի զեկուցող, 2000-էն անոր փոխնախագահն է։ Նոյեմբերէն մինչեւ Մայիս 2001-ին Նինօ Պուրճանաձէն Սեւծովեան տնտեսական համագործակցութեան խորհրդարանական վեհաժողովի նախագահն էր, Նոյեմբեր 2001-էն մինչեւ 2008՝ Վրաստանի խորհրդարանի նախագահը։ 25 Նոյեմբեր 2007-էն մինչեւ 20 Յունուար 2008-ը կատարած է Վրաստանի նախագահի պարտականութիւնները։ Այնուհետեւ յայտարարած է մեծ քաղաքականութենէն հեռանալու մասին։

27 Հոկտեմբեր 2008-ին Նինօ Պուրճանաձէն յայտնած է քաղաքականութիւն վերադառնալու եւ «Ժողովրդավարական շարժում Միացեալ Վրաստան» անուամբ կուսակցութիւն ստեղծելու մտադրութեան մասին։ 23 Նոյեմբեր 2008-ին տեղի ունեցած է կուսակցութեան առաջին համագումարը, ուր Պուրճանաձէն, ընտրուելով կուսակցութեան նախագահ, ըսած է, որ այն պէտք է ըլլայ «կտրուկ ընդդիմադիր»։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]