Կողբ

Jump to navigation Jump to search
Բնակավայր
Կողբ
Bn.2009,hoktember.JPG
Երկիր Flag of Armenia.svg Հայաստան
ԲԾՄ 750 մեթր
Բնակչութիւն 4420 մարդ (2011)[1]
Ժամային գօտի UTC+4
Հեռախօսային ցուցանիշ +374 (266 5)
Շրջագայութեան պետ-համարագիր 58
Պաշտօնական կայքէջ koghb.am
Թուզլուճա (Կողբ)

Կողբ, գիւղ Հայաստանի հիւսիս-արեւելքը, մարզկեդրոնէն 52 քմ հիւսիս-արեւմուտք, սահմանամերձ գիւղ է, սահմանն հեռու է 4,7 քմ, Կողբ գետի ափին, Նոյեմբերեանէն 4 քմ հեռաւորութեան վրայ։ Երեւանէն 195 քմ։ Կը համարուի Տաւուշի մարզի ամենամեծ գիւղական համայնքը։ Ներկայիս բնակչութիւնը՝ 4420 հոգի(2011)։ Հարեւան համայնքներն են Նոյեմբերեանը եւ Բերդաւանը։

Աշխարհագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Գիւղը ունի յարմար աշխարհագրական դիրք եւ մեղմ կլիմա։ Գիւղի հարաւ-արեւմուտքը կը ձգուի Գուգարաց լեռնաշղթան՝ բաժնուած Կոտմանի լեռնաբազուկով։ Ծովի մակերեւոյթէն բարձրութիւնը 750 մեթր է։

Կլիմա[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կլիման մեղմ է, ամրան եւ ձմրան ջերմաստիճանները՝ չափաւոր։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը կը կազմէ +13 °C, իսկ տեղումները 600-700 մմ։ Գարունը կարճատեւ է եւ անձրեւային, աշունը՝ մեղմ ու տեւական։

Պատմութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ըստ Մովսէս Խորենացիի, Կողբափոր գաւառը գտնուած է Գուգարաց բդեշխութեան կազմին մէջ եւ հիմնուած է Մեծ Հայքի հիւսիսային սահմանները պաշտպանելու համար[2]։ Կողբ բառը հայերէն ամրոց բառի հոմանիշներէն է։

Կողբ գիւղի կենդոնը

Կողբի՝ տարածաշրջանի եւ Հայաստանի հնագոյն բնակատեղի ըլլալու մասին կը վկայեն հազարամեակներու հնութիւն ունեցող պատմական յուշարձանները, հին բնակատեղիները, դամբարանները եւ պեղուած նիւթերը։ Կողբի մշակոյթի կեդրոնը կը գործէ Կողբի պատմութեան թանգարանը։

Կողբի N2 դպրոց

Ուսումնասիրութիւնները ցոյց կու տան, որ գիւղը գոյութիւն ունեցած է շատ աւելի վաղ ժամանակներէ։ Կողբափորի պատմութիւնը այնքան հին է, որ դեռեւս կան հետքերը հեթանոսական ժամանակներու աւերուած կառոյցներու։

Հայաստանի մէջ առաջին գիւղական մշակութա-տնտեսական արտելը (ՀԷԿ, փայտամշակման միութիւն, սղոցարան՝ 1921-ին), առաջին գիւղական հիւանդանոցը (1920-ին) եւ փորձնական անտառտնտեսութիւնը (1922-ին) հիմնուածեն Կողբի մէջ։ Մինչեւ 1928-ին դպրոցի շէնքի կառուցումը, Կողբի մէջ գործած է ծխական դպրոց, աւելի ուշ դասերը տեղի ունեցած են մասնաւոր տուներու մէջ։ Այդուհանդերձ գիւղին մէջ գիտակրթական մակարդակը եղածու պահպանուած է բարձր հիմքերու վրայ։

Շուրջ 5100 բնակչութիւն ունեցող Կողբին մէջ կը գործէ երկու միջնակարգ դպրոց, երկու մանկապարտէզ, երկու գրադարան, մշակոյթի կեդրոն, գեղարուեստի դպրոց, երաժշտական դպրոց։ Կողբի մէջ կը գտնուին Նոյեմբերեանի անտառտնտեսութիւնը, զինուորական զօրամասը, «Զիկատար» անտառի ուսուցման տարածաշրջանային կեդրոնը եւ այլ արտադրական, գործակցական, հասարակական կազմակերպութիւններ։

Բնական ռեսուրսներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբը եւ իր շրջակայ տարածքները՝ անտառները, հարուստ են օգտակար հանածոներով՝ երկաթ, սնդիկ, Ciolite, իսկ անտառները՝ արքայախնձորով, նուշով, նուռով, ձիթապտուղով (տնային պայմաններու), կիտրոնով, ընտանի խնձորով եւ այլն:

Համայնապատկեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի համայնապատկեր

Բնակչութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայութեան տուեալներու 2012-ին համայնքի բնակչութիւնը կազմած է 4530 անձ։

Կողբի ազգաբնակչութեան փոփոխութիւնը[3].

Տարի 1831 1897 1926 1939 1959 1970 1979 1989 2001 2004 2012
Բնակիչ 592 2008 2423 2970 3165 4142 4421 5063 4610 4436 4530

Տնտեսութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Բնակչութիւնը կը զբաղուի անասնապահութեամբ եւ պտղաբուծութեամբ։

Մշակոյթ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի 1-ին փողոցին մէջ գտնուող քանդակ: Հեղինակ՝ Լեւոն Աբովեան

Կը գործէ Կողբի մշակոյթի կեդրոնը, գեղարուեստի դպրոցը, կը գործէ թատրոն եւ տիկնիկայն թատրոն։

Պատմամշակութային կառոյցներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի մշակոյթի կեդրոնի քանդակներէն

Մշկավանք[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Մշկավանք

Գիւղի հարաւային մասին մէջ, 3 քմ հեռաւորութեամբ, Կողբագետի աջ մասը՝ անտառապատ բլուրի բարձրադիր հարթակի վրայ, կառուցուած է Մշկավանք (Մշակավանք) եկեղեցին։ Պահպանուած են եկեղեցւոյ արեւմտեան ճակատին կից գաւիթը՝ արեւելեան՝ անկիւնային մասերու խուցերով։ Մշկավանքի կառուցման մասին ճշգրիտ թուային տուեալներ չկան, բայց առկայ է Վարդան Արեւելցիի յիշատակութիւնը 1219-ի երկրաշարժի մասին, ուր կը նշուի Մշկավանքի անուանումը։

Ագեղցի[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ագեղցի (5-7 դար) Գիւղատեղի եկեղեցի։ Գիւղէն 2 քմ հարաւ-արեւմուտք՝ Ագեղցի կոչուող հին գիւղատեղը կը պահպանուին եռանաւ եկեղեցւոյ դահլիճի կիսաւերպատը, արեւելեան թեւը՝ կիսաշրջաաձեւ խորանով եւ կից աւանդարներով, միւս կողմերու պատերը՝ կէս բարձրութեամբ։ Եկեղեցին մուտքեր ունեցած է հարաւային եւ հիւսիսային կողմերէն։ Պատերու ոչ մեծ հաստութիւնը, կամարներու եւ թաղերու բացակայութիւնը, հիմք կու տան ենթադրելու, որ եկեղեցին եղած է փայտածածկ։

Սուրբ Աստուածածին[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Սուրբ Աստուածածին, Կողբի կեդրոնական եկեղեցի, 5-րդ դար պահպանուած են կիսաւեր խորանները եւ երեք գերեզմանաքար։ 1936-ին եկեղեցին քանդած են։

Տուարաեղցի (Տուարագեղցի)[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի տարածքը հարուստ է յատկապէս միջնադարեան յուշարձաններով, այդ ժամանակներուն յատուկ կառոյց է «Տուարաեղցի» կոչուող պազիլիկ եկեղեցին, որ կիսաւեր վիճակի մէջ կը գտնուի հին գիւղատեղը՝ գետի ձախ ափին։ Կանգուն է արեւելեան պատը, խորանի գմբեթարդի զգալի մասով։ Միւս կողմերը պատերու մէկ մասը պահպանուած է տարբեր չափերով։ Եկեղեցւոյ շուրջը հին գերեզմանոց է։ Ճանապարհաշինութեան ժամանակ բացուած եւ ի յայտ են եկած քարարկղային գերեզմաններ։

Մշկավանքի նախանմուշ, Կողբի պատմամշակութային նմուշներու թանգարան, հեղինակ Սուրէն Աբովեան

Ամուրիներու Սար[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի արեւմտեան բարձունքին վրայ կը գտնուի խաչարձաններով այս գերեզմանատեղին։ Այն կը հանդիսանայ 30 ամուրի կողբեցիներու գերեզմանատեղին, որոնք կռուելով եւ փախուստի մատնելով լեզգիներուն՝ յետագային այդ նոյն սարին վրայ կը սպանուին համալրուած լեզգի հրոսակներու կողմէ։

Կողբի երկրորդ անյայտ եկեղեցին[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Այս եկեղեցու վերաբերեալ որոշ տեղեկութիւններ կան հայկական միջնադարեան արուեստին նուիրուած աշխատութիւններում: Եկեղեցին գտնուած է Կողբ գիւղի ներկայիս կեդրոնական հրապարակից մօտ 300 մէտր դէպի հիւսիս արեւմուտք ընկած բարձրադիր մասում (Հրաչիկ Տիգրանի Աբովեանի (Ճուղուրանց) տնամերձ հողամասում, որտեղ այժմ նրա բակն ու օժանդակ շինութիւնն է): Յուշարձաններու պեղման աշխատանքներուն` 1939-40թթ. ձեռնամուխ է եղել ճարտարապետական յուշարձաններու պահպանման կոմիտեի աշխատակից Հ. Եղիազարեանը, որը վերահաս պատերազմի հետեւանքով հնարաւարութիւն չի ունեցել աւարտել այն: Քանի որ եկեղեցին աւերուած է 1219թ. երկրաշարժից, ապա Հ. Եղիազարեանը եկեղեցու 42 հատ զարդաքարերը տեղափոխած է Սանահինի Ամէնափրկիչ եկեղեցի, ուր եւ մինչեւ հիմա դրանք պահպանւում են: Պեղումներու արդիւնքներուց երեւում է, որ եկեղեցին եղած է միանաբ թաղակապ դահլիճ, հարաւային կողմում` աւագ խորանին կից ունեցած է երկար ձգուած աւանդատուն, իսկ դրա արեւմտեան շարունակութեան վրայ` եկեղեցու մնացած մասը բռնած է կամարակապ երկու բացուածքով արտաքին սրահը: Ներքուստ եղած է սուաղուած եւ որմնանկարներով պատած: Բացուած են մեծ թուով քանդակազարդ քարեր, խաչքարերի, կոթողներու բեկորներ, գիպսէ քանդակներու ձուլածոյ կտորներ եւ այլն: Պեղումներու սակաւ տուեալներով իսկ ենթադրելի է, որ Կողբում բացուած եկեղեցին իր հարաւային թեւի յօրինուածքով սէրտ ընդհանրութիւն ունի Կողբափորին հարեւան Տաշիրի, ինչպէս նաեւ ներկայիս Վրաստանի տարածքում գտնուող սրահաւոր միանաւ յուշարձաններու հետ:

Հասարակական կառոյցներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի մշակոյթի կեդրոնի շէնքը

Կողբը ունի դպրոց, բուժկէտ, մշակոյթի տուն, համայնքային կեդրոն, մանկապարտէզ, արուեստի դպրոց, երկրագիտական թանգարան։

Մարզանք[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի մէջ մարզանքը միշտ եղած է բարձր մակարդակի վրայ։ Կողբէն են շարք մը աշխարհի եւ Եւրոպայի ախոյեաններ՝ տարբեր մարզաձեւերու։

Կողբը եւ շրջակայ բնակավայրերը ներկայացնող Զիկատար-03 մանկապատանեկական խումբը 2017-2018ականներուն Բ լիկային դարձած է ախոյեան[4]:

Յիշարժան փաստեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հայրենական մեծ պատերազմին զոհուած զինուորներուն նուիրուած յուշարձան
  • Կողբ գիւղի կեդրոնական եկեղեցին կառուցուած է 5-րդ դարուն եւ ծառայած է Կողբի ու հարեւան գիւղի` Բերդաւանի ժողովուրդին: Եկեղեցին հարկադրաբար ծառայած է նաեւ այլ նպատակի, իբրեւ ուսումնարանի համար կրթական եւ այլն: 1928-ին գիւղի ղեկավարները քանդեցին եկեղեցին, իբր թէ պիտի կառուցեն դպրոցի երկրորդ յարկը եւ այդ այն պարագային, երբ Կողբը ունէր ինչպէս քարհանք, այդպէս ալ կրաքարի ու կղմինդրի գործարաններ:
  • Յունուար1994-ի լոյս 14-ի գիշերը Կողբի թիւ 1 դպրոցէն անյետացաւ վերոյիշեալ եկեղեցւոյ հրաշք զանգը, որ ձուլուած էր Երեւանի մէջ 1700-ին եւ զանգի ձայնը լսելի էր 30քմ շառաւիղով, կշիռքը` 36 քկ:
  • 16 Հոկտեմբեր 1921-ին կողբացի Նիկոլա Ջաղինեանը հիմնադրեց Հայաստանի առաջին փայտամշակման միախմբումը, որ սակայն 1982-ին թալանեցին եւ այն փակուեցաւ:
  • Մօտ 200 տարի Կողբի գիւղի գետի մէկ մասը ինքնահոս վտակով կը բարձրանար եւ կ՚ոռոգէր Կողբի եւ Բերդաւանի այգիները: Պատերազմէն ետք, 50-ականներուն գիւղի ղեկավարները այն քանդեցին եւ ջուրը սկսաւ հոսիլ Հայաստանէն դուրս:
  • Գիւղը ունէր իր սեփական բաղնիքը, այն սեփականաշնորհուեցաւ եւ փակուեցաւ: Նման բախտ ունեցան նաեւ այլ շինութիւններ:
  • «Տաւարաեղցի» միանաւ եկեղեցին գիւղացիներու աչքի առջեւ քանդուեցաւ եւ որոշ մարդիկ եկեղեցւոյ քարերով անասնագոմեր կառուցեցին:
  • Աւագի ձորէն մինչեւ անտառտնտեսութիւն տանող ճանապարհը ոչ երթեւեկելի դարձուած է որոշ մարդոց ճանապարհի լայնութեան հաշուին կառուցած շինութիւններու պատճառով:
  • 1936-1940 թուականներ - գիւղի ղեկավարները անհատի պաշտամունքի քօղի տակ գիւղէն աքսորեցին 31 մարդու, որմէ` 4-ը գնդակահարուեցան Գիւմրի չհասած[5] :

Զիկատար[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Նոյեմբերեանի Զիկատարը ծովի մակարդակէն ունի 1646 մեթր բարձրութիւն։ Զիկատարի ստորոտէն մինչեւ գագաթը ինկած հատուածին մէջ կան շատ անտառներ, վայրի կենդանիներ եւ միրգեր, իսկ լեռնալանջին գտնուող հնավայրերը կըզ յուշեն, որ տարածքը ժամանակին խիտ բնակչութիւն ունեցած է։ Անուան հիմքը ինկած են հայերէն զի (այս) եւ կատար (գագաթ) բառերը[6]։

Կողբի պատմութեան թանգարան[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կողբի պատմութեան թանգարանը հիմնուած է 1970-ին Սուրէն Աբովեանի կողմէ, որ կը ներկայացնէ Նոյեմբերեանին տարածաշրջանը հնագոյն ժամանակներէն մինչեւ մեր օրեր։ Թանգարանը կը ցուցադրէ 1300 օրինակ ցուցանմուշներ՝ սկսած պրոնզեդարեան ժամանակաշրջանէն։ Այնտեղ պահպանուող կաւէ ամանները եւ պրոնզեայ իրերը ունին 3000-3700 տարուայ վաղեմութիւն։ Թանգարանը ունի վեց բաժին։ Այնտեղի ցուցանմուշներէն առաւելի հետաքրքիր են մետաղադրամները, Կողբի եկեղեցիներու նախանմուշները, քանդակագործ Ժորա Ազարեանի 15 քանդակները, Մեծ Հայրենականի զոհուածներու, անյայտ կորածներու ու բռնադատուածներու լուսանկարները, կենցաղի մէջ օգտագործուող իրեր եւ այլն[7]։

Հացաբուլկեղէն եւ թխուածք[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • Բոքոն- Ցորենի ալիւրէ թխած կլոր հաց
  • Թոնրի հաց- Ալիւրէ թխած փոքր-ինչ կլորաւուն հաց,մատնաքաշ
  • Լաւաշ եւ լոշ-Երկու տեսակի է, 1) փուռին մէջ թխած՝ դոն հաց բարակ

Յղումներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. https://www.armstat.am/file/doc/99484283.pdf
  2. Փաւստոս Բիւզանդ, Մովսէս Խորենացի՝ «Պատմութիւն Հայոց» 387 թ
  3. «Հայաստանի հանրապետութեան բնակավայրերու բառարան, էջ 112»։ արտագրուած է՝ 2013 Նոյեմբերի 10 
  4. «2017-2018»։ www.ffa.am։ արտագրուած է՝ 2018-10-17 
  5. Սուրէն Ա. Աբովեան՝ «Կողբ գիւղի պատմութիւնը», էջ 79
  6. Ռուսլան Մալինեան «Տեղանուանապատում», Երեւան, ՀԳՄ հրատարակչութիւն, 2013թուական, էջ 54
  7. Սուրէն Միրզոյեանի «Կողբափոր-Նոյեմբերեան․Անցեալը։Կեանքը։Կենցաղը»,Երեւան, 2007 թուական, էջ 125-126