Կարօտ Մկրտչեան
| Կարօտ Մկրտչեան | |
|---|---|
 | |
| Նաեւ յայտնի է իբրեւ | Cambaz Qartalı |
| Ծնած է | 19 Փետրուար 1964 |
| Ծննդավայր | Գամիշլի, Ալ-Կամիշլիի շրջան, Գամիշլի, Հասաքէ, Սուրիա |
| Մահացած է | 1992 |
| Մահուան վայր | Բուզլուխ, Գերանբոյի շրջան, Ազրպէյճանի Հանրապետութիւն |
| Քաղաքացիութիւն |
,_Flag_of_Syria_(1980–2024).svg){kind=small} Սուրիա և  Հայաստան |
Կարօտ Մկրտչեան (19 Փետրուար 1964, Գամիշլի, Ալ-Կամիշլիի շրջան, Գամիշլի, Հասաքէ, Սուրիա - 1992, Բուզլուխ, Գերանբոյի շրջան, Ազրպէյճանի Հանրապետութիւն), Արցախեան ազատամարտի մասնակից, ՀՅԴ-ի անդամ, Պռոշեանի դաշնակցական ջոկատներու ընդհանուր հրամանատար, «ԼՂՀ մարտական խաչ 1 աստիճանի շքանշան, ՀՀ Մարտական խաչ երկրորդ» աստիճանի շքանշանի ասպետ։
Կենսագրութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Պատանի տարիքին, իր ծնողքին հետ կը հաստատուի հայրենիք։ Կ'ուսանի փոլիթեքնիք հիմնարկին մէջ։ ՀՅԴ շարքերուն կը միանայ 1990-ին։
Կենսագրութիւն[1]
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Կարօտը ծնած է 1964 թ. Փետրուարի 19-ին Սուրիա: Մեկ տարի անց՝ 1965 թ Դեկտեմբեր 22֊ին իր ընտանիքը գաղթած է Հայաստան։ 4 զաւակ ունէին, Կարօտը՝ 3֊րդ զաւակն էր։ Հայրենասիրական ոգիով դաստիարակուած Կարօտը հասակ առած է Պռոշեան գիւղին մէջ։ Պատանի տարիքին զբաղած է ըմբշամարտով։ Պռոշեանի միջնակարգ դպրոցը աւարտելէն յետոյ ընդունուած է փոլիթեքնիքական համալսարան։
1982-1983 ուսումնական տարեշրջանին, աւարտելով առաջին գուրսը, կը զորակոչուի խորհրդային միութեան բանակ։
1983-1985 թթ. ծառայած է խորհրդային միութեան բանակին մէջ։ Բանակէն վերադարձած է բազմաթիւ շնորհակալագրերով ու պատւոյ գիրերով։
1985-1989 թթ. շարունակած է ուսումը փոլիթեքնիքական համալսարանին մէջ։
1989 թ. աւարտած է համալսարանը «Մեքենաշինութեան արհեստագիտութիւն, մետաղահատ հաստոցներ եւ գործիքներ» մասնագիտութեամբ՝ ստանալով Ինժեներ - մեքանիքի որակաւորում։
1988 թ. սկսեալ արցախեան ազատամարտի առաջատարներէն մէկն էր եւ ուսանողներու շրջանին մէջ կը կատարէր լայնածաւալ քարոզչական աշխատանք։
Մարտական Գործունէութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Արցախեան պայքարի առաջին իսկ օրերուն՝ իր բնակած Պռոշեան աւանի գաղափարակից ընկերներուն հետ մասնակից դարձաւ Հայաստանի սահմանամերձ շրջաններուն ու Ղարաբաղի պաշտպանութեան։ Գետաշէն, Բերդաձոր, Հադրութ: Այս ուղին ի վերջոյ կը շարունակուի մինչեւ Շահումեան, երբ 1991-ին գարնան Գետաշէնի եւ Շահումեանի մէջ կը սկսի ռուսական բանակի եւ ատրպէյճանական ՕՄՈՆ-ի «Օղակ» գործողութիւնը։
Կարօտի հրամանատարութեամբ պռոշեանցիներուն ջոկատը հերոսաբար կը դիմադրէ թիւով գերակշիռ ոսոխին, մինչեւ ուժերը տեղի տան եւ ջոկատի հրամանատարը անհետանայ անտառին մէջ։ Մինչ այս օրս անյայտ է հերոսի ճակատագիրը:
19 Մարտ 2014-ին, անհետացած ազատամարտիկներու հարազատներու միութեան թանգարանին մէջ կը նշուի «Մարտական խաչ» առաջին եւ երկրորդ աստիճանի շքանշաններու ասպետ Կարօտ Մկրտչեանի ծննդեան 50-ամեակը[2]:
Կարօտի խօսքերէն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը] |
Թշնամու գնդակը ինձ երբեք չի դիպչի: - Կարօտ Մկրտչեան |
 |
|
Շահումեանից յետոյ, Ղարաբաղի դարպասը բաց է մնալու։ Ոչ մի դէպքում չպէտք է թողնել, որ ատրպէյճանցիները տիրեն ու ամրապնդուեն այդ դիրքերում: | |
Իր խօսքը աւելի համոզիչ ու ազդեցիկ դարձնելու եւ ընկերներուն առաւելագոյնս վճռականութիւն ու հաստատակամութիւն հաղորդելու նկատառումով կ'աւելցնէ.
|
Եթէ այսօր թշնամուն յանձնենք Շահումեանը, ապա վաղը կը յանձնենք նաեւ Հայաստանը: | |
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- ↑ (հայերեն) Կարոտ Մկրտչյան, 2025-03-22, https://hy.wikipedia.org/wiki/%D4%BF%D5%A1%D6%80%D5%B8%D5%BF_%D5%84%D5%AF%D6%80%D5%BF%D5%B9%D5%B5%D5%A1%D5%B6, վերցված է 2025-04-04
- ↑ Նշուեցաւ Կարօտ Մկրտչեանի Ծննդեան 50-Ամեակը
Աղբիւրներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- Ազդակ օրաթերթ, 20 Փետրուար 1998- բացառիկ, Պէյրութ։