Կարօ Ղաֆադարեան

Jump to navigation Jump to search
Կարօ Ղաֆադարեան
Garo Ghafatarian.png
Ծնած է 20 Ապրիլ 1907(1907-04-20)
Ծննդավայր Ախալցխա, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական Կայսրութիւն
Մահացած է 21 Դեկտեմբեր 1976(1976-12-21) (69 տարեկանին)
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Քաղաքացիութիւն Flag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգութիւն Հայ
Ուսումնավայր Երեւանի Պետական Համալսարան
Խ. Աբովեանի Անուան Մանկավարժական Համալսարան
Մասնագիտութիւն պատմաբան
Աշխատավայր Հայաստանի պատմութեան թանգարան
Հայաստանի Գիտութիւններու Ազգային Ակադեմիայի Հնագիտութեան եւ Ազգագրութեան Հիմնարկ
Պարգեւներ եւ
մրցանակներ
Հայկական ԽՍՀ գիտութեան վաստակաւոր գործիչ «Պատուոյ նշան» շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրօշի շքանշան
Երեխաներ Կորյուն Ղաֆադարյան

Կարօ Ղաֆադարեան (20 Ապրիլ 1907(1907-04-20), Ախալցխա, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական Կայսրութիւն - 21 Դեկտեմբեր 1976(1976-12-21), Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն), պատմաբան, բանասէր եւ արձանագրագէտ:

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցը աւարտելէ ետք, 1927-ին կը մտնէ Երեւանի պետական համալսարանը , որպէս պատմութեան ուսանող:1931-ին համալսարանական ուսումը աւարտելէ ետք Կ.Ղաֆադարեան կը նշանակուի էջմիածինի Ձեռագրատուն-Մատենադարանի դիտական աշխատող: 1932-ին կը տեղափոխուի ՀՍՍՀ-ի մշակոյթի պատմութեան հիմնարկի, ուր իր ամբողջ ժամանակը կը տրամադրէ Հայաստանի պատմադիկան յուշարձաններու ուսումնասիրութեան:

1940-1965 թուականներուն Կ.Ղաֆադարեան կը ստանձնէ Հայաստանի Պետական Պատմական Թանգարանի վարիչի պաշտօնը:Ամբողջ երեսուն տարի, սկսած 1946-էն կը ղեկաւարէ Դուինի ղեկումներուն աշխատանքը, եւ սկսած 1960Փետրուարէն, մինչեւ իր մահը, կը գլխաւորէ ՀՍՍՀ-ի Գիտութիւններու Ակադեմեայի հնագիտութեան եւ ազգագրութեան հիմնարկի հին եւ միջնադարեան հնագիտութեան բաժինը, իսկ վերջինս երկու մասի բաժնուելէ ետք ՝ Միջնադարեան հնագիտութեան բաժնի աշխատանքները:

19??-էն մինչեւ իր մահը, ան նաեւ անդամ է Պատմա-Բանասիրական Հանդէս-ի խմբագրական կողմին:

Պարգեւներ, շքանաշաններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Իր երկարամեայ անբասիր, հաւատաւոր եւ բազմաբեղուն աշխատանքին որպէս գնահատնք, Կ. Ղաֆադարեան կը պարգեւատրուի «Աշխատանքային Կարմիր Դրօշ»ի եւ «Պատուոյ Նշան»ի շքանշաններով, իսկ 1975-ին Ակադեմիայի բարձրագոյն գնահատականին՝ «Մեծարման Գիր»ին:

Հրատարակչական[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կ. Ղաֆադարեանի խմբագրութեամբ, ու մասնաւոր ջանքերով, 1942 եւ 1948 թուականներուն յաջորդականօրէն լոյս կը տեսնեն հայ ճարտարապետութեան մեծավաստակ ուսումնասիրող՝ Թորոս Թորոմանեանի «Նիւթեր Հայ Ճարտարապետութեան Պատմութեան» մեծածաւալ հատորները:

Կ.Ղաֆադարեան կը մահանայ 1976-ի Սեպտեմբերի 20-ին:

Աշխատասիրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հայկական ճարտարապետութեան, հայերէն վիմագիր արձանագրութիւններու, հնագիտութեան եւ ընդհանրապէս Հայագիտութեան նուիրուած իր մի քանի տասնեակ դիտական յօտուածներէն անկախ, առանձին հատորներով լոյս կը տեսնեն Կ. Ղաֆաթարեանի հետեւեալ աշխատասիրութիւնները. ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԳՐԻ ՍԿԶԲՆԱԿԱՆ ՏԵՍԱԿՆԵՐԸ, (Երեւան,1939), ԱԼՔԻՄԵԱՆ ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ (Երեւան, 1940), ՅՈՎՀԱՆՆԱՒԱՆՔԸ ԵՒ ՆՐԱ ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹԻՆՆԵՐԸ (Երեւան, 1948), ԴՈՒԻՆ ՔԱՂԱՔԸ ԵՒ ՆՐԱ ՊԵՂՈՒՄՆԵՐԸ (Երեւան, 1957), ՍԱՆԱՀԻՆ ՎԱՆՔԸ ԵՒ ՆՐԱ ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ (Երեւան, 1959), ՀԱՂԲԱՏ ՃԱՐՏԱՐԱՊԵՏԱԿԱՆ ԿԱՌՈՒՑՈՒԱԾՔՆԵՐԸ ԵՒ ՎԻՄԱԿԱՆ ԱՐՁԱՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ (Երեւան,1963):

Աղբիւրներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]