Ասկլեպիոս

Jump to navigation Jump to search
Ասկլեպիոս

Ասկլեպիոս (յուն․՝ Ἀσκληπιός, լատ.՝ Aesculapius)՝ եղած է յունական դիցաբանութեան հերոս եւ բժշկութեան աստուած: Ասկլեպիոս կը ներկայացնէ բժշկական արուեստի բուժական գործօնները: Անոր դուստրերն են Հայճիյա (Hygieia)՝ մաքրութեան եւ մաքրազտման աստուածուհին, Իասo (Iaso)՝ հիանդութենէ ետք կազդուրման աստուածուհին, Աքեսօ (Aceso)՝ բուժման աստուածուհին, Ագլաեան (Aglaea)՝ առոյգ տեսքի աստուածուհին եւ Փանաքէյա (Panacea)՝ համընդհանուր դեղամիջոցներու աստուածուհին: [1]

Ան Ապողոնի զաւակներ մէկէն էր եւ Ապողոնի հետ միասին ունէր «բուժիչ» մակդիրը:[2] Ասկլեպիոսի գաւազանը օձերով փաթթուած ձող մըն էր, որ մեր օրերուն բժշկութեան խորհրդանիշն է:

Մահը[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ասկլեպիոսի (Մելոսի) վսեմ, Զեւսանման
պատկերը

Զեւս Ասկլեպիոս շանթով կը սպաննէ, որովհետեւ անոր մահէն ետք Հիփոլիտոսը բերած էր եւ փոխարէնը՝ ոսկի ստացած: [3]

Մէկ այլ պատմութիւն մը կ'ըսէ, որ Ասկլեպիոս կը սպաննուի, որովհետեւ Հատէս (Hades) կը կարծէ, որ մարդիկ մահէն ետ բերելէն ետք մեռեալներու հոգիներ պիտի չմնան անդրաշխարհ երթալու: Այդ պատճառով ան կը խնդրէ իր եղբօր Զեւսին՝ զինք կասեցնելու: Ասիկա կը բարկացնէ Ապողոնը եւ ան կը սպաննէ Կիկլոպները, որոնք շանթեր կը շինէին Զեւսին համար:[4] Այս արարքին համար Զեւսը կը կախէ գիշերային երկինքէն վար:[5] Ապողոնին կը հրահանգէ մէկ տարի ծառայել Թեսալիոյ արքայ Ադմետոսին: Տարին բոլորելէ ետք Զեւս ետ կը բերէ Ապողոնը Ողիմպոս եւ կը վերակենդանացնէ Կիկլոպները, որոնք իրեն համար շանթեր կը շինէին:[6] Ասկլեպիոսի մահէն ետք Զեւս անոր մարմինը աստղերուն միջեւ կը տեղաւորէ իբրեւ Օձակիրի համաստեղութիւն[7]:

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. Pinch Geraldine (2002-01-01)։ Handbook of Egyptian Mythology (անգլերեն)։ ABC-CLIO։ ISBN 9781576072424 
  2. Mitchell-Boyask, p. 141
  3. Philodemus, On Piety (trans. Campbell, Vol. Greek Lyric IV Stesichorus Frag. 147 and Cinesias Frag. 774) (7th to 6th centuries BC)
  4. Apollodorus, Bibliotheca 3.121 (trans. Aldrich) (Greek mythographer 2nd century AD)
  5. Apollonius Rhodius, Argonautica 4.610ff (trans. Rieu) (Greek epic 3rd century BC)
  6. Hyginus, Fabulae, 49 (trans. Grant) (Roman mythographer 2nd century AD)
  7. Hyginus, Astronomica 2.14 (Latin Mythography 2nd century AD)