Ֆրանսայի Թագաւորութիւն

Jump to navigation Jump to search

Ֆրանսայի թագաւորութիւն (ֆր.՝ Royaume de France), միջնադարեան աւատատիրական պետութիւն Արևմտեան Եւրոպայի մէջ[1], որ կը համարուի Ֆրանսայի առաջին Հանրապետութեան նախորդող ֆրանսական իշխանութիւնը։

Եղեր է Եւրոպայի հզօրագոյն պետութիւններէն մէկը ուշ միջնադարուն։ Երկրի դերն ու նշանակութիւնը աւելի բարձրացաւ այն ժամանակ, երբ 1337-1453 թուականներուն տեղի ունեցած Հարիւրամեայ պատերազմի ժամանակ Ֆրանսան պարտութեան մատնեց Անգլիոյ թագաւորութեանը։

Միջնադարի աւարտին Ֆրանսւայի թագաւորութիւնը ունեցեր է գաղութներ նաև Հիւսիսային Ամերիկայի մէջ։

Պատմութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ֆրանսան քաղաքական քարտէզի վրայ յայտնուեցաւ այն ժամանակ երբ Ֆրանքական պետութեան կայսր Քարլոս Մեծի մահէն յետոյ անոր պետութիւնը պառակտուեցաւ։

843 թուականին կնքուեցաւ Վերտենի դաշնագիրը, որու համաձայն առաջացան Ֆրանսա, Գերմանիա և Իտալիա պետութիւնները։

Հակառակ անոր, որ Ֆրանկական պետութիւնը վաղուց կործանուեր էր, սակայն իշխանութեան նախկին տէրերը՝ Քարոլինկները, կը շարունակէին կառավարել Ֆրանսային մէջ մինչև 987 թուականը[2][3]։

Ֆրանսայի թագաւորութիւնը միջնադարեան ժամանակահատուածին եղեր է աւատատիրական պետութիւն։

Նոր շրջանը Ֆրանսայի թագաւորութեան պատմութեան մէջ կը նշանաւորուի անով, որ 1791 թուականին ընդունուեցաւ համաֆրանսական առաջին սահմանադրութիւնը։

Ֆրանսական մեծ յեղափոխութիւնէն յետոյ երկիրը գնաց դէպի կործանման։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. Roger Price (2005)։ A Concise History of France։ Cambridge University Press։ էջ 30 
  2. Jim Bradbury. The Capetians: Kings of France, 987–1328 (2007).
  3. Stuart Airlie, "Review article: After Empire‐recent work on the emergence of post‐Carolingian kingdoms." Early Medieval Europe (1993) 2#2 pp: 153-161.