Քիմ Պաքշի

Քիմ Պաքշի
Ծնած է	1 Մարտ 1931(1931-03-01)
Ծննդավայր	Մոսկուա, Խորհրդային Միութիւն
Մահացած է	5 Մարտ 2019(2019-03-05) (88 տարեկանին)
Մահուան վայր	Մոսկուա, Ռուսիա
Քաղաքացիութիւն	Խորհրդային Միութիւն և  Ռուսիա
Մայրենի լեզու	ռուսերէն
Ուսումնավայր	Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրույան ֆակուլտետ?
Մասնագիտութիւն	հայագէտ, արձակագիր և թատերագիր
Կուսակցութիւն	Խորհրդային Միութեան համայնավարական Կուսակցութիւն
Ամուսին	Irina Mazuruk?

Քիմ Պաքշի (ռուս.՝ Ким Нау́мович Бакши́, 1 Մարտ 1931(1931-03-01), Մոսկուա, Խորհրդային Միութիւն - 5 Մարտ 2019(2019-03-05), Մոսկուա, Ռուսիա), ռուս հայագէտ եւ գրող։

Կեանք եւ գործունէութիւն

Ծնած է Մոսկուա։ Մայրը ռուս էր, իսկ հայրը կարայիմներու փոքր ազգութենէն, որուն մասին ան պարզաբանած է, որ թրքալեզու ժողովուրդ մըն է, որ յուդայականութիւն ընդունած է: Պաքշի ինքն ալ ինքզինք կարայիմ կը նկատէր, սակայն հաւատքով ուղղափառ եղած է, մեծ սէր եւ ակնածանք ունեցած է քրիստոնէական ժառանգութեան հանդէպ:

Համալսարանին մէջ, լրագրութեան մասնագիտութիւն ստանալէ ետք, ան անմիջապէս գիւղ մեկնած է եւ հողագործութեամբ զբաղած, վարած հողը մշակող ինքնաշարժներ, այդտեղէն ալ թղթակցած է թերթերուն եւ ամսագիրներուն: Լրագրող դառնալու որոշումին վրայ ազդած է թերեւս իր հօրը օրինակը, որ նոյնպէս թերթի մէջ աշխատած էր:

Պաքշի ռուսական ամսագրերուն եւ թերթերուն մէջ յօդուածներ գրած է հայ ժողովուրդի, հայկական մշակոյթի եւ հայոց պատմութեան մասին։ Այդ յօդուածները, թարգմանուելով, տպագրուած են նաեւ Հայաստանի մամուլին մէջ:

Հայութեան մէջ Քիմ Պաքշին աւելի ծանօթ է իբրեւ Մատենադարանի վերաբերեալ քսան մասերէ բաղկացած հեռատեսիլային ժապաւէնի բեմագիր եւ համահեղինակ: «Մատենադարան» խորագրով այս շարժապատկերային շարքին բեմադրիչը Հովիկ Հախվերտեանն է եւ իբրեւ բեմագիր ան ընտրած էր Քիմ Պաքշին:

Պաքշի բազմաթիւ գիրքեր գրած է հայկական նիւթերով՝ «Արծիւն ու սուրը», «Ճակատագիրն ու քարը», «Սուրբ Ղազարոսի յարութիւնը», «Մենաստանէն՝ սիրոյ մասին», «Մեր աշխարհը անիւի կը նմանի», «Սառեցուած ժամանակը» եւ այլն:

Պաքշիի վերջին գիրքերէն մէկը «Արցախի հոգեւոր գանձերը» գիրքն է։

Այդ գիրքերուն մէկ մասը թարգմանուած է հայերէնի, բայց ընդհանրապէս, տարածուած է Ռուսաստանի մէջ եւ հետաքրքրութեան արժանացած։

Հայերէն Հրապարակումներ

Մամուլ

• «Իմ Գլխաւոր Սէրը Հայաստանն Է»։ «Գարուն», 1988, թիւ 11, էջ 9։

Գիրքեր

• «Արծիւ Եւ Սուր» (Орел и меч), 1970 թ.։
• «Ճակատագիր Եւ Քար», էսսէներ (Судьба и камень), 1983 թ.։
• «Սուրբ Ղազարի Յարութիւնը» (Воскрешение святого Лазаря), 1960 թ.։
• «Մենաստանէն՝ Սիրով» (Из монастыря — о любви), 2000 թ.։
• «Մեր Աշխարհը Նման Է Անիւի» (Наш мир подобен колесу), 2003 թ.։
• «Սառած Ժամանակը» (Замороженное время), 2006 թ.։
• «Կապոյտ Երկնքի Տակ» (Под синевой небес), 2007 թ.։