Վլատիմիր Փութին

Jump to navigation Jump to search
Վլատիմիր Փութին
ռուս.՝ Владимир Владимирович Путин
Vladimir Putin (2020-02-20).jpg
Նաեւ յայտնի է իբրեւ Платов[1] եւ Platov[2]
Ծնած է 7 Հոկտեմբեր 1952(1952-10-07)[3][4][5][6][7] (67 տարեկան)
Ծննդավայր V.F. Snegiryov Maternity Hospital No.6, Լենինկրատ, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն[8]
Քաղաքացիութիւն Flag of Russia.svg Ռուսիա[9][10][11]
Ազգութիւն ռուս[12]
Մայրենի լեզու ռուսերէն
Կրօնք Ռուս ուղղափառ եկեղեցի[13] եւ Ուղղափառութիւն
Ուսումնավայր Ռուսաստանի դաշնային անվտանգության ծառայության ակադեմիա
Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ
Academy of Foreign Intelligence
School 193
School 281[14]
Սանկտ Պետերբուրգի պետական լեռնային ինստիտուտ[15]
Սենթ ­Փե­թերս­պուր­կի Համալսարան
Ազդուած է Անատոլի Սոբչակ, Ivan Ilyin եւ Helmut Kohl[16]
Երկեր A Plea for Caution From Russia, Russia at the Turn of the Millennium, Russia Muscles Up — the Challenges We Must Rise to Face, Russia: The Ethnicity Issue, Economic Tasks, Democracy and the Quality of Government, Building Justice: A Social Policy for Russia, Being Strong: National Security Guarantees for Russia, Time to Trust Russia: A Common Front Against Terror եւ We Share German Priorities
Մասնագիտութիւն քաղաքական գործիչ, իրաւաբան, ձյուդոիստ, ինքնակենսագիր, sambo fighter, կասկադյոր, մարզիչ, intelligence agent, զինուորական, փաստաբան
Աշխատավայր Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմ
Saint Petersburg City Administration
Administrative Directorate of the President of the Russian Federation[17]
First Chief Directorate[18]
ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտե
Վարած պաշտօններ Ռուսաստանի նախագահ, Ռուսաստանի նախագահ, Director of the Federal Security Service, Ռուսաստանի վարչապետ, Ռուսաստանի Դաշնության փոխվարչապետ, Q38715304?, նախագահ, Supreme Commander-in-Chief of the Armed Forces of the Russian Federation, Supreme Commander-in-Chief of the Armed Forces of the Russian Federation, Chairman of the Council of CIS Heads of State, Chairman of the Council of CIS Heads of State, նախագահ, նախագահ, Acting President of Russia, Ռուսաստանի վարչապետ, Chairman of the Council of CIS Heads of State, Q38715670? եւ Q38715852?
Պարգեւներ եւ
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ «Փակ ոստրե» մրցանակ ԳԴՀ-ի ժողովրդին ծառայությունների մեդալ Պատվո շքանշան Կոնֆուցիուսի խաղաղության մրցանակ «Պատուոյ նշան» շքանշան Դաղստանի Հանրապետությանը ծառայությունների շքանշան Տարուան մարդ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ Աշխարհի ամենաազդեցիկ մարդիկ Աշխարհի ամենաազդեցիկ մարդիկ Աշխարհի ամենաազդեցիկ մարդիկ Աշխարհի ամենաազդեցիկ մարդիկ Հո Շի Մինի շքանշան Աբդուլազիզ ալ-Սաուդի շքանշան Իսմոիլի Սոմոնի շքանշան Զայիդի շքանշան Շքանշան նշանակալի ավանդի համար Q4335918? Ազատագրողի շքանշան անվանական հրազեն Սերբիայի Հանրապետության օրդեն Ազգերի բարեկամության շքանշան Grand Cross of the Order of Saint-Charles Խոսե Մարտի շքանշան Medal "Participant of the March-Shot Bosnia-Kosovo 12 June 1999" Q4342969? Սուրբ Վլադիմիր իշխանի շքանշան Փառքի և Պատվի շքանշան Q4335968? honorary professor պատվո անդամ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ Սուրբ Սերգի Ռադոնեժսկու առաջին աստիճանի շքանշան Մեդալ «անբասիր ծառայության համար» Ոսկե արծվի շքանշան Օլիմպիական շքանշան Վաստակի համար շքանշան «Մանաս» օրդեն Սուրբ Սերգի Ռադոնեժսկու շքանշան Սանկտ Պետերբուրգի պատվավոր քաղաքացի վաստակավոր մարզիչ փառքի զենք Medal of Friendship Աթենքի համալսարանի պատվավոր դոկտոր «Պատիվ և փառք» շքանշան Ուացամոնգա շքանշան Ագոստինյո Նետոյի շքանշան honorary doctor of the Tsinghua University Նազարբաևի շքանշան Q62078552? honorary doctor of the Jawaharlal Nehru University honorary doctor of the Yerevan State University honorary doctor of the Turkmen State University honorary doctor of the Baku Slavic University honorary doctor of the University of Belgrade honorary doctor of the S. M. Kirov Military Medical Academy Medal "For Impeccable Service", 3rd class Medal "For Impeccable Service", 2nd class
Անդամութիւն All-Russia People's Front, Ozero եւ Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիա[19]
Կուսակցութիւն Խորհրդային Միութեան Կոմունիստական Կուսակցութիւն, Մեր տունը Ռուսաստանն է, անկախ քաղաքական գործիչ, անկախ քաղաքական գործիչ եւ Միասնական Ռուսաստան
Ամուսին Լյուդմիլա Պուտինա
Ծնողներ հայր՝ Վլադիմիր Սպիրիդոնովիչ Պուտին, մայր՝ Մարիա Իվանովնա Պուտինա
Երեխաներ Katerina Tikhonova եւ Mariya Putina
Կայքէջ putin.kremlin.ru
eng.putin.kremlin.ru
Ստորագրութիւն
Putin signature.svg

Վլատիմիր Վլատիմիրի Փութին (ռուս.՝ Владимир Владимирович Путин, ծն.՝ 7 Հոկտեմբեր 1952(1952-10-07)[3][4][5][6][7], V.F. Snegiryov Maternity Hospital No.6, Լենինկրատ[8]), ռուս պետական եւ քաղաքական գործիչ, Ռուսաստանի Դաշնութեան նախագահը։ Ռուսաստանի Դաշնութեան երկրորդ նախագահն է (2000 Մայիս 7-2008 Մայիս 7)։ Ռուսաստանի Դաշնութեան առաջին նախագահ Պորիս Ելցինի հրաժարականէն յետոյ կատարած է նախագահի պատականութիւնները 1999 թուական Դեկտեմբեր 31-էն մինչեւ 2000 թուական Մայիս 7-ը։ 2008 թուական Մարտ 8-էն մինչեւ 2012 թուականը եղած է Ռուսաստանի Դաշնութեան վարչապետը։ 2012 թուականին կրկին ընտրուած է երկրի նախագահ։

Պետութեան ղեկավար[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Նախագահի պաշտօնի անցման կապակցութեամբ Փութինի ելոյթը Կրեմլին պալատում։
  • 1999 թուական Դեկտեմբեր 31-ին Ելցինի շուտ պաշտօնաթողութեան հետեւանքով Փութինը դարձած է Ռուսաստանի Դաշնութեան նախագահի պաշտօնակատար[20][21]։ Այդ օրուան առաւօտուն ժամը 11-ին Կրեմլինի մէջ՝ Ռուսաստանի նախագահի աշխատասենեակին մէջ, Մոսկուայի եւ համայն Ռուսիո՛ Պատրիարք Ալեքսիյ II-ի ներկայությամբ Ելցինը յանձնեց իր իրաւասութիւնները Փութինին։ Այս միջոցով Փութին ստացաւ նաեւ Պատրիարքի ուղղափառ օրհնութիւնը երկրի կառավարման առաջիկայ դժուար գործին մէջ[22]։ Առաւօտուն ժամը 12-ին, եթերը արտակարգ ընդհատելով, հեռուստաալիքները հեռարձակեցին Ելցինի ուղերձը, որմով ան կը յայտնէր իր պաշտօնաթողութեան եւ հետնորդի մասին[23]։ Նոյն օրը Փութինին տուին նախագահական իշխանութեան խորհրդանիշները, այդ թուին «ատոմային ճամպրուկ»ը։ Առաջին պետական փաստաթուղթը, որը ստորագրեց ՌԴ նախագահի պաշտօնակատար Փութինը, «Իր պարտականութիւններու կատարումը դադրեցուցած Ռուսաստանի Դաշնութեան նախագահի եւ անոր ընտանիքի անդամներու երաշխքիներու մասին» հրամանագիրը։ Հրամանագիրը ՌԴ նախկին նախագահներուն (այդ ատեն այդպիսին միայն Ելցինն էր) կ'երաշխաւորէր անձեռնմխելիութիւն։
Վլատիմիր Փութինը, Ալեքսանդր Վոլոշինը եւ Պորիս Ելցինը 1999 թ, Դեկտեմբեր 31-ին։
  • 2000 թուական Մարտ 26-ին ընտրուեցաւ Ռուսաստանի Դաշնութեան նախագահ[24]։ Պաշտօնը ստանձնեց 2000 թուական Մայիս 7-ին[25]։
  • 2000 թուականի Մայիսին Ռուսաստանի վարչապետի պաշտօնին համար նշանակեց Միխայիլ Կասյանովին[26]։
  • 2004 թուական Փետրուարի 24-ին Կասյանովի կառավարութիւնը արձակեց՝ անոր աշխատանքը «ընդհանուր առմամբ գնահատելով բաւարար»[27]։ Նոր վարչապետ դարձաւ Միխայիլ Ֆրադկովը[28]։
  • 2004 թուական Մարտ 14-ին երկրորդ անգամ ընտրուած է Ռուսաստանի Դաշնութեան նախագահի պաշտօնին[29]։ Պաշտօնը ստանձնեց 2004 թուական Մայիս 7-ին[30]։
  • 2007 թուական Սեպտեմբեր 12-ին արձակեց Ֆրատքովի կառավարութիւնը[31]՝ վարչապետ նշանակելով Վիկտոր Զուբկովին[32]։
  • 2008 թուական Մայիս 7-ին իշխանութիւնը փոխանցեց նորընտիր նախագահին՝ իր աշխատակազմի նախկին ղեկավար Տիմիթրի Մետվետեւին[33]։ Ատկէ քանի մը օր առաջ, Փութինը՝ Time-ի «Աշխարհի 100 ազդեցիկ մարդկանց» ցուցակին վրայ գրաւեց երկրորդ տեղը[34]։

Ներքին քաղաքականութիւնը[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

2000 թուական Օգոստոսին երկրի սահմանադրական-քաղաքական համակարգին կատարուած առաջին խոշոր բարեփոխումը՝ Դաշնային խորհրդի կարգի փոփոխութիւնն էր, որու արդիւնքին մէջ նահանգապետերը եւ մարզերու մարմին իշխանութեան ղեկավարները, որոնք մինչ այդ ի պաշտօնէ էին Դաշնային խորհուրդին մէջ, փոխուեցան նշանակովի ներկայացուցիչներու. վերջիններս պետք է աշխատէին Դաշնային խորհուրդին մէջ մշտական եւ մասնագիտական հիմունքներով (ընդ որում անոնց մէկուն կը նշանակէր նահանգապետը, երկրորդին՝ մարզի օրէնսդիր մարմինը)։ Նահանգապետերու կորսնցուցած լոպիստական հնարաւորութիւններու փոխհատուցման նպատակով ստեղծուեցաւ խորհրդակցական մարմին՝ Պետական խորհուրդը։

2004 թուական Սեպտեմբերի՝ Պեսլանի ահաբեկչական գործողութենէն մի քանի օր ետք, Փութինը յայտարարեց, որ մտադիր է չեղարկել մարզերու ղեկավարներու ընտրութիւնները՝ այդ քայլը հիմնաւորեց ահաբեկչութեան դէմ պայքարի ուժեղացում։ Համաձայն հասարակական կարծիքի ուսումնասիրման համառուսաստանեան կեդրոնի (ՀԿՈՒՀԿ) իրականացուած հարցման՝ առնուեցաւ հարցուածներու 48%-ի կամքին հակառակ[35]։ Մեծամասնութիւնը հանդիսացաւ Փութինի դէմ։ Ինչպէս նաեւ կատարուեցաւ կուսակցական ցուցակներով պետական պատգամաւորներու ընտրութեան կարգը։ Պետականի տարածքային ներկայացուցչութիւնը վերածուեցաւ՝ Դաշնային խորհուրդի անդամներու կէսը կը նշանակուէին նահանգապետներու կողմէն, որոնք ալ իրենց հերթին կը նշանակուէին նախագահի կողմէ։

2003 թուական Դեկտեմբերի ընտրութիւններու արդիւնքով Պետական ձայներու մեծամասնութիւնը ստացաւ նախագահին հարող «Միացեալ Ռուսաստան» (ռուս.՝ «Единая Россия») կուսակցութիւնը (ընդ որում Պորիս Գրիզլովը դարձաւ Պետդումայի նախագահ)։ Երկրորդ, երրորդ եւ չորրորդ տեղերը գրաւեցին համապատասխանաբար ՌԴ Կոմունիստական կուսակցութիւնը, Ռուսաստանի լիպերալ-տեմոկրատական կուսակցութիւնը եւ «Հայրենիք» («Родина») խումբը։ Ընտրութիւնները յաղթելով եւ իր կազմի մեջ ընդունելով անկախ պատգամաւորներու մեծամասնութեանը, միամանդատ շրջաններէն ընտրուած պատգամաւորներուն, Ազգային կուսակցութեան բոլոր պատգամաւորներուն, միւս կուսակցութիւններէն «փախածներուն»՝ «Միացեալ Ռուսաստան»ը ստացաւ սահմանադրական մեծամասնութիւնը, որ թոյլ կու տար քուէարկութեան ժամանակ յստակ յաղթահարել ընդդիմադիր կուսակցութիւններու դիմադրութիւնը։

2005 թուականին օրէնք ընդունուեցաւ Պետական դումա միայն կուսակցական ցուցակներով ընտրութեան վերաբերեալ։ Այնուհետեւ Պետդուման ընդունեց Դաշնային օրէնսդրութեան մէջ փոփոխութիւնները, որոնք թոյլ կու տային տարածքային խորհրդարանի ընտրութիւններու յաղթած կուսակցություններուն Ռուսաստանի նախագահին առաջարկել նահանագապետի պաշտօն իրենց թեկնածութիւնը։ Մարզերու ճնշող մեծամասնութիւնը այդ իրաւունքը վերաբերած էր «Միացեալ Ռուսաստան»-ին։ Զանգուածային բնոյթ սկսաւ կրել նահանգապետերու՝ իշխող կուսակցութեան մէջ մտնելը։

2007 թուականի սկիզբին կուսակցութեան անդամներ կը համարուէին ռուսական 86 նահանգապետերէն 70-ը։ «Միացեալ Ռուսաստան»ի անդամ էին նաեւ խոշոր արդիւնաբերական ընկերութիւններու կառավարիչները, իրենց ենթակայ ստորաբաժանումներու ղեկավարները, դաշնային եւ մարզային իշխանութեան մարմիններու բարձրաստիճան պաշտօնեաները։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. http://www.rbc.ru/rbcfreenews/597201739a7947188820f3a1
  2. https://actualidad.rt.com/actualidad/244910-putin-apodo-escuela-inteligencia
  3. 3,0 3,1 Գերմանիոյ Ազգային Գրադարան, Պերլինի Պետական Գրադարան, Պաւարիոյ Պետական Գրադարան եւ ուրիշներ Record #122188926 // Vladimir Putin — 2012—2016.
  4. 4,0 4,1 SNAC — 2010.
  5. 5,0 5,1 Munzinger-Archiv — 1913.
  6. 6,0 6,1 Բրոքհաուզի հանրագիտարան
  7. 7,0 7,1 Delarge J. (unspecified title)Paris: Gründ, Jean-Pierre Delarge, 2001. — ISBN 978-2-7000-3055-6
  8. 8,0 8,1 http://www.rosbalt.ru/piter/2014/08/22/1306942.html
  9. http://www.nytimes.com/2009/05/16/world/europe/16gazprom.html?pagewanted=all
  10. http://espn.go.com/tennis/story/_/id/11738938/tennis-maria-sharapova-no-1-chances-take-hit-loss-caroline-wozniacki
  11. http://espn.go.com/olympics/winter/2014/story/_/id/10323103/importance-sochi-olympics-vladimir-putin-espn-magazine
  12. https://www.youtube.com/watch?v=O6FTew7CjUI
  13. http://www.aif.ru/dossier/1369
  14. http://putin.kremlin.ru/bio
  15. http://www.kommersant.ru/doc/662935
  16. https://m.lenta.ru/news/2017/06/17/putinandkohl/amp
  17. http://kremlin.ru/structure/president/presidents
  18. http://www.rbc.ru/society/08/05/2017/590fffe39a7947866e52b760
  19. http://www.rah.ru/the_academy_today/the_members_of_the_academie/member.php?ID=21978
  20. Барсенков А. С., Вдовин А. И., «История России. 1917—2007» — М.: Аспект Пресс, 2008 — стр. 768
  21. Ռուսաստանի նախագահ Բորիս Ելցինը այսօր հայտարարեց իր պաշտոնաթողության մասին, պաշտոնակատար նշանակելով Վլատիմիր Պուտինին // Ռուսաստանի նախագահի պաշտոնական կայք, դեկտեմբերի 31, 1999
  22. «Новость недели "Православие 2000"»։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ 2013-01-10-ին։ արտագրուած է՝ 2013 թ․ Յունուար 6 
  23. Կրեմլում տեղի ունեցավ Բորիս Ելցինի պարտականությունների փոխանցման արարողությունը
  24. Новости
  25. Պուտինը Ռուսաստանի նախագահի պաշտոնում//Մոսկվա, Կրեմլ 2000թ, մայիսի 7
  26. Նախագահը ստորագրոց հրամանագիր, որով վարչապետ էր նշանակվում Միխայիլ Կասյանովը
  27. Կառավարության հրաժարականի հետ կապված Պուտինի հայտարարությունը
  28. Պուտինը նշանակեց Ֆրադկովին վարչապետի պաշտոնակատար
  29. Վլատիմիր Պուտինը դառնում է Ռուսաստանի նախագահ երկրորդ անգամ
  30. Պուտինի ելույթը նախագահի պաշտոնն ստանձնելիս //Մոսկվա, Կրեմլ 2004 թ մայիսի 7
  31. Վլատիմիր Պուտինն ընդունեց կառավարության հրաժարականը
  32. Նախագահը վարչապետ նշանակեց Վիկտոր Զուբկովին
  33. Պուտինի ելույթի Մեդվեդևի նախագահ ընտվելու կապակցությամբ
  34. Պուտինը ամենաազդեցիկ մարդկանց շարքում Մադլեն Օլբրայթի հոդվածի Ռուսերէն թարգմանությունը (օրիգինալը)
  35. Մեծամասնությունը հանդես է եկել Պուտինի դեմ սեպտեմբերի 23, 2004 թ (ռուս.)