Կարօ Մեհեան

Jump to navigation Jump to search


Կարօ Մեհեան
Ծնած է 1898
Ծննդավայր Ռոտոսթօ
Մահացած է 1984
Կրօնք քրիստոնեայ
Աշխատավայր «Յուսաբեր», «Յառաջ» թերթեր

Կարօ Մեհեան կամ (Կ․ Մեհեան) ծ․ Կարօ Ղազարոսեան (1898–1984), ծնած է Ռօտոսթօ։ հայ հասարակական ու մշակութային գործիչ, հայ մարմնամարզական ու սկաուտական շարժման առաջնորդներէն մէկը, Հ.Մ.Ը.Մ.ական գործիչ։

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Յաճախած է տեղւոյն աղգային եւ թրքական վարժարանները, ապա Պոլսոյ Արդի Կրթարանը որուն ընթացքը աւարտած է 1914–ին աշակերտելով Ռուբէն Զարդարեանի։ Առաջին աշխարհամարտի տարիներուն կը ձերբակալուի ու կ'աքսորուի անապատ։ Առաջին Համաշխարհային Պատերազմի զինադադարէն ետք Կարօ Ղազարոսեան կ՛ընտրուի Հ.Մ.Ը.Մ.ի Մաքրի գիւղի վարչութեան անդամ։ Զինադադարին կը վերադառնայ Պոլիս եւ կ՚աշխատակցի «ճակատամարտ» թերթին։

1922–ին կը հաստատուի Պուլկարիա, ուր կը դառնայ Հ.Մ.Ը.Մ.ի կազմակերպութեան Շրջանային Վարչութեան անդամ։ 1925-ին կը հրատարակէ Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուլկարիոյ շրջանին պաշտօնաթերթը։ 1927-ին կը հրատարակէ «Մարզիկ»ը, նոյնպէս Հ.Մ.Ը.Մ.ի Պուլկարիոյ շրջանի պաշտօնաթերթը։ 1938-ին կ'անցնի Ֆրանսա, ուր աշխատանքի մեծ բաժին մը կ'ունենայ «Հ.Մ.Ը.Մ.ի քսանամեայ յուշարձան»ի խմբագրութեան գործին մէջ։ Ապա կ'անցնի Պուլկարիա, իբրեւ Հ.Մ.Ը.Մ.ի գործիչ։

Մինչեւ Բ. աշխարհամարտ կը նուիրուի ուսուցչական եւ հրապարակշական աշխատանքներու։ 1920-1940 իր աշխատակցութիւնը կը բերէ «Յուսաբեր», «Յառաջ», «Հայրենիք», «Արմենիա» եւ Պոլսոյ «Աղդարար» թերթերուն։ Շրջան մը կը վարէ Աելանիկ «Հորիզոն»ը։

1944-ի Հոկտեմբերին, երբ ռուս համայնավարները կը գրաւեն Պուլկարիան, ան ալ ուրիշ ազգայիններու հետ (ընդհանրապէս դաշնակցական գործիչներ ու վարիչներ) ձերբակալուելով կ'աքսորուի Սիպերիա, ուր կալանքի տակ կը մնայ աւելի քան տասը տարի։

Երկար տարիներ աքսորավայրին մէջ տաժանելի կեանք մը ապրելէ ետք, Ստալինի մահէն ետք, խումբ մը ընկերներու հետ ան ազատ կ'արձակուի եւ ձեւ մը գտնելով կ'ապաստանի Ֆրանսա, ուր կը վարէ անօրէնութիւնը Հ.Յ.Դաշնակցութեան թանգարանին, եւ կ՚աշխատակցի հայ մամուլին։ . Կը մահանայ 1984-ին։

Գործեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Իր պատմուածքները, Հեքիաթները եւ արձակ էջերը ամփոփած է 11 գրքոյկ եւ հատորներու մէջ։ Ասոնցմէ գլխաւորներն են։

  • Վերածնունդի Օրերէն (1924), Վերջալոյսի Տակ, Թատերակ (1926),
  • Ասուր Նազիր Աբալ հեքիաթ (1933), Պզտիկ Մեղքեր (1936), Իմաստութեանց
  • Ուղիով Ա. Գիրք (1959), Իմաստաթեանց Ուղիով Բ– Գիրք (1962),
  • Աքսորականի մը Յուշերէն (1969, Սօսեաց Տղան գրչանունով)
  • Ալեծուփ Զուրեր(1973)
  • Իմաստութեանց Ուղիով երկու գործերէն Հատընտիրներու Հաւաքածոյ մը, անգլերէնի Թարգմանուած (1974)
  • Ապազգայնացման Վտանքը ել այլ հատորիկներ։

1983-ին արժանացած է Գավուքճեան–Այվազեան Գրական Մրցանակին իր Որպէս Երազ Անկրկնելի պատմուածքներու հատորին համար։

Կ. Մեհեան տուած է ազգային շունչով օծուն շահեկան պատմուածքներ, հեզասահ եւ վճիտ լեզուով։

Ծանոթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Սփիւռքահայ արդի գրականութիւն (խմբ. խմբագրող և համադրող՝ Սեդա Ծաղիկեան-Տէմիրճեան), Միշիկըն էջ 741։

Աղբյուրներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • Հ․Մ․Ը․Մ-ի Հալէպ Մասնաճիւղի սկաուտական Բ․կարգի գիտելիգներու թերթիկ 1998