Զաքարիա Ալեքսանեան
| Զաքարիա Ալեքսանեան | |
|---|---|
| Ծնած է | Մայիս 1711 |
| Ծննդավայր | Ակն |
| Մահացած է | 31 Դեկտեմբեր 1793 (82 տարեկանին) |
| Մահուան վայր | Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետութիւն |
| Մասնագիտութիւն | հոգեւորական |
Զաքարիա Ալեքսանեան (Մայիս 1711, Ակն - 31 Դեկտեմբեր 1793, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետութիւն․), հայ վարդապետ։
Կենսագրութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Ծնած է Ակն, 1711–ի Մայիսին։ Պատանի հասակին (մօտաւորապէս 1725-ին) մեկնած է Վենետիկ եւ աշակերտած Մխիթար Սեբաստացիի։ 1731-ին դարձած է Մխիթարեան միաբանութեան անդամ[1]։1735 թուականին վարդապետ ձեռնադրուած է։ Եղած է Սուրբ Ղազար վանքի մատենադարանապետը եւ Մխիթար Հօր խորհրդականներէն մէկը։ Ան երկար տարիներ վարած է Միաբանութեան ընդհանուր քարտուղարի (ատենադպիր) պաշտօնը։1749-ին Մխիթարի մահէն առաջ քարոզիչի պաշտօնով Կ․ Պոլսէն ղրկուած է եւ մահէն ետք՝ վերստին Վենետիկ գնաց, աբբայի ընտրութեան մասնակցելու։ Նորընտիր աբբան զինք կրկին Կ․ Պոլիս ուղարկեց։ 1786-ին վերջնականապէս Վենետիկ վերադարձաւ, ուր վախճանեցաւ 1793 թուականի Դեկտեմբեր 31-ին։
Գրական եւ Թարգմանչական Վաստակ[2]
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Ալեքսանեան յայտնի է իր լեզուագիտական հմտութեամբ (յատկապէս լատիներէնի եւ իտալերէնի տիրապետմամբ)։
Անոր գլխաւոր գործերէն է իտալացի աստուածաբան Լոտովիկօ Մուրատորիի «Քրիստոնէական Երջանկութիւն» (Della felicità cristiana) երկի թարգմանութիւնը (տպագրուած 1755-ին)։
Օգնած է Մխիթար Սեբաստացիի՝ հայկազեան բառարանի պատրաստութեան աշխատանքներուն մէջ։
Ունի անտիպ մնացած կրօնական եւ բարոյախօսական ճառեր ու թարգմանութիւններ։
Դասաւանդած է Մխիթարեան վարժարաններուն մէջ՝ կրթելով յաջորդ սերունդի նշանաւոր հայագէտները։