Երուանդ Մանարեան

Jump to navigation Jump to search
Երուանդ Մանարեան
Yervand Manaryan 1.jpg
Ծնած է 10 Օգոստոս 1924
Ծննդավայր Արաք, Իրան
Մահացած է 19 փետրուար 2020
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստան
Քաղաքացիութիւն Flag of the Soviet Union.svg Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Flag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգութիւն հայ
Կրօնք Քրիստոնեայ
Մասնագիտութիւն

Բեմադրիչ, դերասան, շարժանկարներու

ուրուագիծ գրող
Պարգեւներ եւ
մրցանակներ
Հայաստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ
Երեխաներ 1 տղայ

Երուանդ Մանարեան, (ծն.՝ 10 Օգոստոս 1924, Արաք, Իրան) Մահացաւ 19 Փետրուար 2020, Երևան, Հայաստան[1]), հայ դերասան, բեմադրիչ, , շարժանկարներու ուրուագիծ գրող։ ՀՀ արուեստի վաստակաւոր գործիչ (2003)։ Բեմադրիչ՝ Արման Մանարեանի եղբայրը, Քրիստ Մանարեանի հայրը։

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Երուանդ Մանարեան, ծնած է Արաք՝1924-ին։ Նախնական կրթութիւնը ստացած է տեղի Հայկազեան դպրոցին մէջ, ապա՝ Թեհրանի Ամերիկեան եւ պարսկական քոլէճներուն մէջ։ 1946-ին, ներգաղթած է Հայաստան։ 1952-ին, բեմադրիչական բաժանմունքը աւարտելէ ետք, սորված է Երեւանի գեղարուեստա-թատերական հիմնարկէն ներս։

Իբրեւ դերասան եւ բեմադրիչ՝ աշխատած է Երեւանի Յ. Պարոնեանի երաժշտական կոմիտէի եւ Գ. Սունդուկեանի թատրոններուն մէջ։ 1957-1959 թուականներուն, եղած է Յովհաննէս Թումանեանի անուան տիկնիկային թատրոնի գլխաւոր բեմադրիչը։ 1988-էն՝ «Ագուլիս» տիկնիկային թատրոն-արուեստանոցի գեղարուեստական ղեկավարը։ 1959-1961 թուականներուն, նոյն պաշտօնը վարած է «Գորիս»ի թատրոնին մէջ:

2007-էն՝ Քիեւի տիկնիկային հայկական թատրոնի հիմնադիր-գեղարուեստական ղեկավար եղած է։ Այնուհետեւ, աշխատած է Երեւանի փաստագրական շարժանկարներուն արուեստանոցին մէջ եւ «Երեւան» համախմբման մէջ։ Երեւանի պետական տիկնիկային թատրոնի գլխաւոր բեմադրիչն է։

Շուշիի մէջ, բացուած է Երուանդ Մանարեանի անուան տիկնիկային թատրոն[2]։

Ստեղծագործական ուղի եւ ճանաչում[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Նկարահանած է վաւերագրական եւ գեղարուեստական շարք մը շարժանկարներ, ինչպէս՝ «Հայկական Մանրանկարչութիւն», «Միքայէլ Նալպանտեան», «Կառամատոյցի կրպակը», «Լույս», «Դեղերու Ծնունդը», «Նորէն եկաւ Ամառը» եւ այլն։

Գրած է պատմութեան թատերական ուրուագիծներ՝ «Տժվժիկ», «Տերն ու Ծառան», «Սպիտակ Ափեր» եւ այլ շարժանկարներու համար։ Մամուլին մէջ հրատարաուած է պատմուածքներ եւ յօդվածներ[3]։

Մրցանակներ եւ պարգեւներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • 2003 - ՀՀ արուեստի վաստակաւոր արուեստագէտ
  • 2005 - ՀԹԳՄ «Արտաւազդ» մրցանակ

Բեմադրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ֆիլմագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Դերերը Կինոյի մէջ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Տարեթիւ Շարժանկար Դեր
1997 Հարսնացուն Ջերմուկէն
1992 Ընկեր Փանջունի Սարսափունի
1985 Կապիտան Առաքել Կապիտան Առաքել
1983 Մասնաւոր Դէպք
1978 Եւս Հինգ Օր Աթաեան
1978 Արեւիկ Մարտուն
1977 Խոհարարները եկած են Մրցոյթի Երուանդ
1967 Նորէն Ամառ եկաւ Սողօ
1975 Հարսնացուն Հիւսիսէն Երուանդ
1973 Քաոս Սուլեան
1972 Վերադարձ փրօֆ. Բաբգէն Սէթեան
1969 Մորկանի խնամին Բեռնար
1967 Կարինէ Լուսանկարիչ
1966 Մեր Քաղաքի Մարդիկ. Քայլերթ

Բեմադրիչ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Տարեթիւ Ֆիլմ
1976 Ժառանգները
1975 Նորէն Ամառ Եկաւ
1975 Ծիածանի Բոլոր Գոյները
1971 Борозда Маркара
1969 Լոյս
1968 Միքայէլ Նալպանտեան
1968 Ларёк на перроне
1967 Դեղանիւթի Ծնունդը
1967 Հոկտեմբերեան Օրերը Հայաստանի մէջ
1967 Քննութիւններ
1966 Հայկական Մանրանկարներ

Շարժանկարներու Ուրուագիծ Գրող[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Տարեթիւ Ֆիլմ
1985 Քափիդան Առաքել
1977 Խոհարարները Եկած են Մրցոյթի
1975 Նորէն Ամառ Եկաւ
1975 Հանապազօրեայ Մեր Ջուրը
1973 Լոյսը եւ Ստւերները
1968 Ларёк на перроне
1968 Հանդիպում Ցուցահանդէսին Մէջ
1967 Դեղանոյթի Ծնունդը
1967 Հոկտեմբերեան Օրերը Հայաստանին Մէջ
1967 Քննութիւններ
1962 Տերն ու Ծառան
1961 Տժվժիկ
1959 Հայրենի Հողի Վրայ

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. Մանարեանը փայլուն ժողովրդական արուեստագէտ էր». Փաշինեանը ցաւակցական հեռագիր է յղել
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երեւան, 2007 
  3. Գառնիկ Ստեփանեան (1981)։ Կենսագրական բառարան, հատոր Բ։ Երեւան: «Սովետական գրող»։ էջ էջ 284 

Արտաքին Յղումներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]