Սիմէոն Սիւնակեաց

Jump to navigation Jump to search

Սիմէոն Սիւնակեաց (ասորերէն՝ ܫܡܥܘܢ ܕܐܣܛܘܢܐ, յունարէն՝ Συμεών ὁ Στυλίτης, 389, Սիս, Կիլիկիա - 2 Սեպտեմբեր, 459, Քալաթ Սիման, Սուրիա), Ընդհանրական Եկեղեցւոյ նշակաւոր սուրբ, քրիստոնէական վանականութեան հիմնադիրներէն մէկը։

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Սիմէոն Սիւնակեացը ինքն անձամբ աշխատանք չէ հեղինակած. շարք մը գիտնականներ հաւանական կը համարեն, որ ան նոյնիսկ գրաճանաչ չէ եղած[1]։ Սիմէոն Սիւնակեացի կեանքի եւ գործունէութեան վերաբերեալ կարեւոր տեղեկութիւններ կը հաղորդեն շարք մը պատմական աղբիւրներ, որոնցմէ իր պարունակած կարեւոր տեղեկութիւններով յատկապէս ուշագրաւ է Սիմէոնի կենդանութեան օրոք Թեոդորետոս Կիւրացի կողմէ գրուած «Եկեղեցական պատմութիւն» աշխատութիւնը։ Սիմէոն Սիւնակեացի կենսագրութեան մասին կարեւոր տեղեկութիւններ կը պարունակեն նաեւ անյայտ հեղինակներու կողմէ ստեղծուած անոր յունարէն[2] եւ ասորերէն[3] վարքերը, որոնք գրուած են սուրբին վախճանէն յետոյ։

Սիմեոն Սիւնակեացի սեան մնացորդները

Սիմէոն Սիւնակեաց ծնած է 389 թուականին Կիլիկիոյ Սիս բնակավայրին մէջ՝ յունախօս քրիստոնեայ գիւղացի ընտանիքի մը մէջ[4]։ Սկզբնական ժամանակ զբաղուած է հովւութեամբ, սակայն անգամ մը եկեղեցիին մէջ ան կը լսէ Ղուկասի Աւետարանի Զ, 21-26 հատուածը եւ կ՛որոշէ իրեն ամբողջութեամբ նուիրել Աստուծոյ։ Ան կը մտնէ վանք եւ կը մնայ այնտեղ 10 տարի[5]։ Սակայն վանքի կեանքը անոր չի բաւարարեր, եւ ան կը որոշէ իրեն նուիրած խիստ ճգնակեցութեան։ Իրեն համար կ'ընտրէ անմարդաբնակ վայր մը եւ այնտեղ կը կառուցէ սիւն մը, որու վրայ ալ կը սկսի բնակիլ եւ ըստ աւանդութեան այլեւս երբեք չի լքէր զայն։ Ան կը վախճանի 459 թուականին։ Սիմէոնի մահէն ետք անոր ճգնավայրը կը դառնայ քրիստոնէական կարեւոր ուխտատեղի, որ այժմ կը գտնուի ժամանակակից Սուրիոյ Հիւսիսը եւ կը կրէ Քալաթ Սիման անուանումը։

Գրականութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • Almut-Barbara Renger/Alexandra Stellmacher: Der Asketen- als Wissenskörper. Zum verkörperlichten Wissen des Simeon Stylites in ausgewählten Texten der Spätantike. In: Zeitschrift für Religions- und Geistesgeschichte 62 (4), 2010, 313-338.
  • Hugo Ball: Byzantinisches Christentum: Drei Heiligenleben. Insel, Frankfurt am Main 1979, ISBN 3-458-04965-7; Neuauflage, herausgegeben und kommentiert von Bernd Wacker: Wallstein Verlag, Göttingen 2011, ISBN 978-3-89244-779-5
  • Peter Bamm: Frühe Stätten der Christenheit, München 1960, S. 189 ff.
  • Hartmut Gustav Blersch: Die Säule im Weltgeviert: der Aufstieg Simeons, des 1. Säulenheiligen. (Sophia; Bd. 17). Paulinus, Trier 1978, ISBN 3-7902-1447-7
  • Nicolaus Heutger: Symeon Stylites der Ältere. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 11, Bautz, Herzberg 1996, ISBN 3-88309-064-6, Sp. 353–356.
  • Wolfgang Hildesheimer: Auf den zweiten Blick. In: Die Geschichtenerzähler – Neues und Unbekanntes von Allende bis Zafón. Suhrkamp, Frankfurt am Main 2008, ISBN 978-3-518-46000-9

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. Theodor Nöldeke, Simeon der Säulenheilige, in: ders., Orientalische Skizzen, Berlin 1892, 224-239, 233.
  2. Ediert in: Das Leben des heiligen Symeon Stylites (Hans Lietzmann), Leipzig 1908, 20-78.
  3. Ediert in: Acta martyrum et Sanctorum (Paul Bedjan), Bd. 4, Hildesheim, 1968, 507-644.
  4. Nikolaos Trunte, Symeon Stylites, † 459, in: Wassilios Klein (Hrsg.), Syrische Kirchenväter, Stuttgart 2004, 71.
  5. Nikolaos Trunte, Symeon Stylites, † 459, in: Wassilios Klein (Hrsg.), Syrische Kirchenväter, Stuttgart 2004, 72.

Արտաքին յղումներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Տե՛ս նաեւ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]