Լեւոն Վարդանեան

Լեւոն Վարդանեան
Ծնած է 6 Մայիս 1948(1948-05-06)
Ծննդավայր Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Միութիւն
Մահացած է 21 Փետրուար 2013(2013-02-21) (64 տարեկանին)
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստան
Ուսումնավայր Փանոս Թէրլեմէզեանի անուան գեղարուեստի ուսումնարան
Երեւանի Պետական Գեղարուեստաթատերական հիմնարկ
Մասնագիտութիւն քանդակագործ, ուսուցիչ
Աշխատավայր Հայաստանի Գեղարուեստի Պետական Ակադեմիա

Լեւոն Վարդանեան (6 Մայիս 1948(1948-05-06), Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Միութիւն - 21 Փետրուար 2013(2013-02-21), Երեւան, Հայաստան), հայ քանդակագործ։

Կենսագրական գիծեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է Երեւան։ 1966 թուականին աւարտած է Երեւանի Գեղարուեստի ուսումնարանը, 1972 թուականին՝ Երեւանի Գեղարուեստաթատերական կաճառը։ 1976 թուականէն դասաւանդած է Երեւանի Գեղարուեստի ակադեմիոյ մէջ։

Ան ստեղծագործած է շէնքերու քանդակագործութեան բնագաւառէն ներս։ Մասնակցած է համամիութենական միջազգային սեմփոզիումներու եւ պիենալներու (1992, 1994, 1998, Ռաւեննա)։

Իր փոքր ստեղծագործութիւնները կը գտնուին Հայաստանի Մշակոյթի նախարարութեան, Մոսկուայի Տրետեակովեան պատկերասրահին, Երեւանի Փայտարուեստի թանգարանին, Վանաձորի Գեղարուեստի թանգարանին մէջ[1]։

Գործեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Իր գլխաւոր ստեղծագործութիւններն են.

  • «Երեւան» (1981, հարթաքանդակ, փայտեայ, Երեւանի քաղաքապետարան),
  • «Աշխատանքի երգ» (1985, տուֆ, Երեւանի մեթրոփոլիթենի «Գործարանային» կայարան),
  • «Մատողներ» (1986, տուֆ, Ռուսաստանի Վոլկոտոնսկ քաղաքը),
  • «Սպիտակաքար, ոսկեգմբէթ Մոսկուան» (1997, հարթաքանդակ, Երեւանի մօտ Ռուսաստանի դեսպանատան մէջ),
  • «Աստուծոյ աչք» (1998, պրոնզ, Իտալիոյ Ռաւեննա քաղաքին մէջ)[2]։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  1. «ՀԻՆ ԵՐԵՒԱՆԸ՝ ՆՈՐՈՎԻ»։ www.jamanak.com։ արտագրուած է՝ 2023-03-12 
  2. «Լեւոն Վարդանեան»։ avproduction.am։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ 2023-03-12-ին։ արտագրուած է՝ 2023-03-12