Էտուարտ Շեւարտնաձէ
| Լեւոն Տապաղեան վրաց.՝ ედუარდ ამბროსის ძე შევარდნაძე | |
|---|---|
 | |
| Ծննդեան անուն | վրաց.՝ ედუარდ შევარდნაძე և ռուս.՝ Эдуард Амвросиевич Шеварднадзе |
| Ծնած է | 25 Յունուար 1928 |
| Ծննդավայր | Թելաւի շրջան, Վրացական ԽԸՀ |
| Մահացած է | 7 Յուլիս 2014 |
| Մահուան վայր | Թիֆլիս, Վրաստան[1] |
| Քաղաքացիութիւն | |
| Մայրենի լեզու | Վրացերէն |
| Կրօնք | Քրիստոնեայ |
| Ուսումնավայր | Աքաքի Ծերեթելիի Անուան Պետական Համալսարան |
| Մասնագիտութիւն | քաղաքական գործիչ և դիւանագէտ |
| Վարած պաշտօններ | Վրաստանի նախագահ?, Minister of Foreign Affairs of USSR?, Minister of Foreign Affairs of USSR?, Վրացական Կոմկուսի առաջին քարտուղար? և ԽՍՀՄ գերագոյն խորհուրդի պատգամաւոր |
| Անդամութիւն | ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտե? և ԽՄԿԿ կենտկոմի քաղբյուրո? |
| Կուսակցութիւն | Վրաստանի քաղաքացիների միություն? և Խորհրդային Միութեան համայնավարական Կուսակցութիւն |
| Ամուսին | Նանուլի Շևարդնաձե? |
Ստորագրութիւն | |
Էտուարտ Շեւարտնաձէ․ (վրաց.՝ ედუარდ ამბროსის ძე შევარდნაძე, ռուս.՝ Эдуард Амвросиевич Шеварднадзе, 25 Յունուար 1928, Լանչխութի շրջան, Վրացական ԽԸՀ - 7 Յուլիս 2014, Թիֆլիսի, Վրաստան), խորհրդային կուսակցական եւ պետական գործիչ, յետագային՝ վրացական պետական գործիչ, Վրաստանի 2-րդ նախագահը:
Կենսագրութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Լանչխութի շրջանի Մամաթ գիւղը ծնած է 25 Յունուար 1928-ին մանկավարժի ընտանիքին մէջ: Խորհրդային միութեան բարձրագոյն պաշտօնավարումներէն յետոյ Վրաստան վերադարձած է Կամսախուրտիայի իշխանափոխութենէն ետք որպէս խորհրդարանի նախագահ: Սակայն ան լուրջ տնտեսական խնդիրներու եւ Աբխազիոյ մէջ ռազմական գործողութիւններու հանդիպած է: Վրաստանի նախագահ կարգուելով չէ կրցած հասնիլ Աբխազիոյ եւ Հարաւային Ովսիոյ վերադարձին երկրին քաղաքա-տնտեսական խնդիրներու լուծման: 2003 թուականի աշնանը ստիպուած է հրաժարական տալու Վարդերու յեղափոխութեան ատենը:
Պատուոյ Կոչումներ[2]
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Ազգային Պատիւներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Սովետական Միութիւն
- 1981 – Սոցիալիստական Աշխատանքի Հերոս
- 1981 – Հինգ Լենինի Շքանշան
- 1985 – Հոկտեմբերեան Յեղափոխութեան Շքանշան
- 1985 – 1-ին դասի Հայրենական Մեծ Պատերազմի Շքանշան
- 1985 – Աշխատանքային Կարմիր Դրօշի Շքանշան
Վրաստան
- Թիֆլիս: 1985 – Թիֆլիսի Պատուոյ Քաղաքացի
- Վրաց Ուղղափառ Եկեղեցի: 2003 – Սուրբ Գէորգի Ոսկի Շքանշան
Օտարերկրեայ Պատիւներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- 1999 – Գերմանիա: Գերմանիոյ Դաշնային Հանրապետութեան Արժանիքի Շքանշան
- 1999 – Ուքրանիա: 1-ին դասի Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի Շքանշան՝ Ուքրանիոյ եւ Վրաստանի միջեւ համագործակցութեան զարգացման, ինչպէս նաեւ ուքրանիական եւ վրաց ժողովուրդներու բարեկամութեան ամրապնդման մէջ ակնառու նպաստի համար։
- 1999 – Թուրքիա: Թուրքիոյ Հանրապետութեան Պետական Շքանշանի Առաջին Դաս
- 1999 – Միջազգային Օլիմպիական Կոմիտէ (IOC): Ոսկի Օլիմպիական Շքանշան՝ համաշխարհային մարզական եւ Օլիմպիական ոլորտի զարգացման մէջ մեծագոյն վաստակի համար։
- 1999 – Յունաստան: Փրկչի Շքանշանի Մեծ Խաչ
- 2000 – Միացեալ Թագաւորութիւն (UK): Սուրբ Միքայէլի եւ Սուրբ Գէորգիի Շքանշանի Ասպետական Մեծ Խաչ
- 2000 – Ատրպէյճան: Իսթիքլալի Շքանշան՝ Ատրպէյճան-Վրաստան յարաբերութիւններու զարգացման եւ պետութիւններու միջեւ ռազմավարական համագործակցութեան մէջ իր նպաստներուն համար։
- 2000 – Պաղեստին: Բեթղեհէմ 2000-ի Աստղի Մետալ
- 2000 – Հայաստան: Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի Շքանշան
- 2003 – Ուզբեքիստան: Ակնառու Արժանիքի Շքանշան
Պատուոյ Դոկտորական Կոչումներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- 1991 – Հարվըրտ Համալսարան
- 1991 – Պոսթընի Համալսարան
- 1991 – Բրաուն Համալսարան
- 1991 (Մարտ 14) – Թրիեսթի Համալսարան (Իտալիա)
- 1991 – Էմորի Համալսարան
- 1997 – Պաքուի Պետական Համալսարան (Ատրպէյճան)
- 1998 – Թիֆլիսի Պետական Համալսարան (Վրաստան)
- 1999 – Ենայի Համալսարան (Գերմանիա)
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118996959 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
- ↑ (անգլերեն) Eduard Shevardnadze, 2025-11-13, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Eduard_Shevardnadze&oldid=1321877636, վերցված է 2025-11-23