Jump to content

Դեդոփլիսծղարո

Քաղաք
Դեդոփլիսծղարո
վրաց.՝ დედოფლისწყარო
Զինանշան

Երկիր  Վրաստան
Մխարե Կախեթի մարզ
Շրջան Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջան
Տուեալ կարգավիճակում 1963
ԲԾՄ 800±1 մեթր
Պաշտօնական լեզու Վրացերէն
Բնակչութիւն 5940 մարդ (2014),
10 110 մարդ (1991)[1],
5611 մարդ (1 Յունուար 2022)[1],
4126 մարդ (1923),
5569 մարդ (17 Յունուար 1939)[1],
8492 մարդ (15 Յունուար 1959)[1],
9026 մարդ (15 Յունուար 1970)[1],
9460 մարդ (17 Յունուար 1979)[1],
10 249 մարդ (12 Յունուար 1989)[1],
7724 մարդ (17 Յունուար 2002)[1],
5940 մարդ (5 Նոյեմբեր 2014)[1],
5951 մարդ (2016)[1],
5916 մարդ (2017)[1],
5844 մարդ (2018)[1],
5786 մարդ (2019)[1],
5737 մարդ (2020)[1],
5719 մարդ (2021)[1],
5602 մարդ (2023)[2]
Ազգային կազմ վրացիներ, հայեր
Կրօնական կազմ Վրաց ուղղափառ եկեղեցի, Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Ժամային գօտի UTC+4։00
Հեռախօսային ցուցանիշ (356)
Փոստային ցուցանիշ 1600[3]

Դեդոփլիսծղարոն (վրաց.՝ დედოფლისწყარო), քաղաք Վրաստանի հարավ-արեւելեան մասը, Կախեթի մարզ երկրամասին մէջ, Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջանի վարչական կեդրոնն է։ Խորհրդային ժամանակաշրջանին յայտնի է եղած է Ծիթելի Ծղարո անվամբ։ Բնակչութիւնը՝ 5940 մարդ (2014),
10 110 մարդ (1991)[1],
5611 մարդ (1 Յունուար 2022)[1],
4126 մարդ (1923),
5569 մարդ (17 Յունուար 1939)[1],
8492 մարդ (15 Յունուար 1959)[1],
9026 մարդ (15 Յունուար 1970)[1],
9460 մարդ (17 Յունուար 1979)[1],
10 249 մարդ (12 Յունուար 1989)[1],
7724 մարդ (17 Յունուար 2002)[1],
5940 մարդ (5 Նոյեմբեր 2014)[1],
5951 մարդ (2016)[1],
5916 մարդ (2017)[1],
5844 մարդ (2018)[1],
5786 մարդ (2019)[1],
5737 մարդ (2020)[1],
5719 մարդ (2021)[1],
5602 մարդ (2023)[2]։

Քաղաքը կը գտնվի 115 կմ դեպի հարավ-արեւելք հեռավորութեան վրա Թբիլիսիեն։ Վրացական երկաթուղու ամենաարեւելեան կայանը կը գտնվի Դեդոփլիսծղարոյում։

Քաղաքի մոտակայքին կը գտնվի միջնադարյան Խորնաբուջի ամրոցը։

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]