Միքայէլ Հրեշտակապետ

Ուիքիփետիաէն
Jump to navigation Jump to search


Կաղապար:Տեղեկաքարտ Սուրբ (արեւմտահայերէն)

Միքայէլ Հրեշտակապետ (եբր.՝ מיכאל‎, հին յուն․՝ Αρχάγγελος Μιχαήλ, եբրայերէնէն թարգմանուած է «Ո՞վ է նման Աստծուն»),

Միքայէլ (Michael) հրեշտակապետ (եբրայերէն՝ mixåʔel- <<Ով է Աստուծոյ նման>>… Հին Յունական Αρχάγγελος Μιχαήλ)-հրեշտակ: Յիշատակուած է շարք մը Սուրբ Գիրքերու՝ Աստուածաշունչին մէջ… Հրեշտակները արարուած են աշխարհի ստեղծման ամէնասկիզբը։ Անոնք Աստուծոյ հաւատարիմ սպասաւորներն են եւ անոնք գտնուած են մշտնջենական ծառայութեան մէջ՝ անդադար վայելելով անոնցմէ ճառագող շնորհն ու երանութիւնը։ Հրեշտակապետները հիմնականին մէջ ամբողջական ազգերու պահապաններ են, իսկ հրեշտակները՝ անհատ մարդկանց։ Իւրաքանչիւր մարդ ունի իր պահապան հրեշտակը, որուն անտեսանելիօրէն, անդադար կը հիշէ անոր բարի խորհուրդներ, կը պատսպարէ դեւերու յարձակումէն, հեռու կը պահէ փորձութիւններէն եւ կը պահպանէ աղետներէն։ Եկեղեցին անբաժան է հրեշտակներէն. անոնք երկինքէն սուրբերու հետ անդադար կ՛աղօթէն եւ կ՛օժանդակէն մեզի։ Ուստի Եկեղեցիի մէջ հաստատուած են նաեւ հրեշտակներուն նուիրուած տօներ, որոնց մէջ կը հիշատակեն անոնց առնչուող իրադարձութիւնները, եւ կը հայցուած է անոնց բարէխօսութիւնը։ Սուրբ Գիրքին մէջ իրենց անուններով մեզի յայտնի են մի քանի հրեշտակապետեր, ինչպիսի են Գաբրիէլը եւ Միքայէլը: Միքայէլ հրեշտակապետը Սուրբ Գիրքին մէջ մեզի յայտնի է իբրեւ Իսրայէլի ժողովուրդի իշխան, որ կը մարտնչէր անոր թշնամիներու դէմ։ Որպէս երկնային զորքերու հրամանատար՝ ան, ինչպէս հին ուխտի մէջ՝ Իսրայէլի, այնպէս ալ կը նորէ Քրիստոսի Եկեղեցիի հետ, անտեսանելի կերպով կը մարտնչէ սատանայի դէմ։ Յովհաննէս Աւետարանչի Յայտնութեան գիրքին մէջ նկարագրուած է անոր պատերազմը երկինքին մէջ եւ յաղթանակը վիշապի՝ սատանայի, եւ անոր չար զորակիցներու նկատմամաբ։ Միքայէլ հրեշտակապետին Եկեղեցին կը պատուէ հնագոյն ժամանակներէն ի վեր։ Անոր հիշատակը կը տօնուի Գաբրիէլ հրեշտակապետի եւ բոլոր միւս հրեշտակներու հետ մէկտեղ։

Յիշատակութիւնը Աստուածաշունչի մէջ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հին Կտակարան[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հին Կտակարանին մէջ Միքայէլ Հրեշտակապետը կը հիշատակէ միայն Դանիելի մարգարէութեան գիրքի հետեւեալ հատուածներուն մէջ.

Aquote1.png Պարսից թագաւորութեան իշխան մը կը հակառակուէր ինծի քսանմէկ օր, եւ ահա Միքայէլը՝ աւագ իշխաններէն մէկը, եկաւ օգնելու ինծի. թողեցի անոր այնտեղ պարսից թագաւորութեան իշխանի հետ։
- Դանիէլ, 11, 13[1]
Aquote2.png
Aquote1.png Բայց ես կը յայտնեմ քեզի, թէ ինչ գրուած է ճշմարիտ գիրքերուն մէջ. եւ անոնց դէմ ոչ մի այլ օգնական չունիմ, բացի ձեր Միքայէլ իշխանէն։
- Դանիէլ, 11, 21[1]
Aquote2.png
Aquote1.png Այն ժամանակ պիտի ելնի Միքայէլ մեծ իշխանը, որ քու ժողովուրդի որդիներու գլխաւորն է։ Պիտի ըլլայ նեղութեան ժամանակ, նեղութիւն, որպիսին չէ եղած այն օրէն, երբ ժողովուրդն առաջացաւ երկրի վրայ։ Եւ այն ժամանակ պիտի փրկուի քու ժողովուրդը, ինչպէս որ այս բոլորին մասին գրուած է գիրքերուն մէջ։
- Դանիէլ, 13, 1[1]
Aquote2.png


Նոր Կտակարան[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Նոր Կտակարանին մէջ Միքայէլ Հրեշտակապետը կը հիշատակէ երկու անգամ։ Հուդայի ընդհանրական թուղթին մէջ պատմուած է Միքայէլ Հրեշտակապետի եւ Սատանայի վէճը Մովսէսի մարմնի վերաբերեալ.

Aquote1.png Երբ Միքայէլ հրեշտակապետը, բանսարկի Սատանայի հետ, Մովսէսի մարմնի մասին վիճելէն, չհամարձակեցաւ հայհոյանքի խօսքերով դատապարտել անոր, այլ ըսաւ. «Թող Տէրը քեզ սաստի»։
- Հուդա առաքեալի թուղթը, 1, 9[2]
Aquote2.png

Յովհաննէս առաքեալի Յայտնութեան գիրքին մէջ խորհրդաբանօրէն կը ներկայացնէ Վերջին դատաստանի ժամանակ տեղի ունենալիք Միքայէլ հրեշտակապետի եւ այլ երկնային ուժերու պայքարն ու յաղթանակը Սատանայի եւ անոր աջակիցներու դէմ.

Aquote1.png Եւ երկինքին մէջ պատերազմ եղաւ։ Միքայէլը եւ իր հրեշտակները կը կռուէին վիշապի դէմ. վիշապը կը կռուէր իր զորքերով, բայց անոնք չկարողացան դիմադրել. եւ երկինքին մէջ անոնց համար տեղ չգտնուեցաւ։ Եւ ինկաւ մեծ վիշապը՝ առաջին օձը, որ կը կոչուի Բեեղզեբուղ եւ Սատանա եւ որ մոլորեցրէն ամբողջ աշխարհը. եւ անոր հետ ինկան նաեւ անոր հրեշտակները։
- Յայտնութիւն, 12, 7-9[3]
Aquote2.png


Գրականութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • Brigitte Groneberg: Die Götter des Zweistromlandes. Artemis und Winkler, Düsseldorf und Zürich 2004, ISBN 3-7608-2306-8, S. 118–129.
  • Erich Weidinger: Die Apokryphen. Verborgene Bücher der Bibel. Augsburg, o.A., S. 311.
  • Gerhard Bellinger: Knaurs Lexikon der Mythologie. Genehmigte Lizenzausgabe. Augsburg 2000, S. 11, 38, 157, 197, 207, 327, 346, 420, 465, 485–487.
  • Heinrich Krauss: Kleines Lexikon der Engel. Von Ariel bis Zebaoth. Originalausgabe. München 2001, S. 73f., 119–121.
  • Johann Siegen: Der Erzengel Michael. Christiana Verlag, 1996, ISBN 3-7171-0609-0.
  • Manfred Müller: „St. Michael – der Deutschen Schutzpatron?“ Zur Verehrung des Erzengels in Geschichte und Gegenwart. 2. Auflage. Bernhardus-Verlag, Langwaden 2005, ISBN 3-934551-89-0.
  • Peter Jezler (Hrsg.)։ Himmel Hölle Fegefeuer. Das Jenseits im Mittelalter. Ausstellungskatalog. Zürich 1994.
  • Wilhelm Lueken: Michael. Eine Darstellung und Vergleichung der jüdischen und der morgenländisch-christlichen Tradition vom Erzengel Michael. Göttingen 1898.
  • Culte et pèlerinages à Saint-Michel en occident. Les trois monts dédiés à l'archange. Sous la direction de Pierre Bouet (et al.). = Collection de l'École française de Rome, vol. 316. Rome: École française de Rome, 2003, ISBN 2-7283-0670-2.
  • Michael Mach: Art. Michael. In: K. van der Toorn; B. Becking; Pieter W. van der Horst (Hrsg.)։ Dictionary of Deities and Demons in the Bible. Leiden, Boston, Köln, 21999, 569–572.
  • Michael Wolffsohn: Michael biographisch. Wurzel und Karriere eines Namens. Aufsatz in der Zeitschrift der Akademie zur Debatte, Katholische Akademie in Bayern, 6/2007.
  • Wolfgang Urban|Wolfgang Urban (Konservator)։ Der Erzengel Michael in Glaube und Geschichte. Sadifa-Media, Kehl am Rhein 2010, ISBN 978-3-88786-419-4.

Ծանօթագրութիւններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]