Երուսաղէմի Պաշարում (1244)

Jump to navigation Jump to search
Երուսաղէմի Պաշարում (1244)
Location
{{{place}}}

Երուսաղեմի պաշարում (1244) տեղի է ունեցել Խաչակրաց վեցերորդ արշավանքի ընթացքում պաշարման արդյունքում Խորեզմշահերին հաջողվեց գրավել և ավերել Երուսաղեմը։

Ընթացքը[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Սուրբ Երկրի վրայ խաչակրաց վեցերորդ արշաւանքը կը գլխաւորէր Սրբազան Հռոմէական կայսրութեան կայսր Ֆրիդրիխ II Հոհենշտաուֆեն։ Ան իրեն հռչակեց Երուսաղէմի արքայ, քանզի անոր կինը՝ Իոլանտա դե Բրիենը ժառանգած էր «Երուսաղէմի թագուհիի» տիտղոսը իր մայր Մարիա Մոնֆերացին։

Ֆրիդրիխի բանակի թուաքանակը եւ հեղինակութիւնը բաւարար էր, առանց մարտի Երուսաղէմը, Բեթղեհեմը, Նազարեթը եւ շարք մը այլ տարածքներ ու բերդեր վերադարձնելու համար։ Այս տարածքները Ֆրիդրիխը վերադարձրցուց Այուբեան սուլթան ալ-Քամիլի հետ կնքուած պայմանագրով։ Սակայն Երուսաղէմը քրիստոնեաներու տիրապետութեան տակ կարողութիւն չունէր մնալերկար ժամանակ, քանզի քրիստոնեաները շրջակայքին մէջ չունէին բաւարար տարածքներ քաղաքի անվտանգութիւնը ապահովելու համար։

Այուբեանները առաջարկեցան խորեզմշահերին վերադարձնել քաղաքը։ Պաշարման եւ քաղաքի հետագայ հանձնման ժամանակ 15 յուլիս 1204-ի խորեզմշահերը ամբողջովին աւերեցին Երուսաղէմը բացառութեամբ սրբատեղիներու, քաղաքը վերածելով աւերակի։ Երուսաղէմը այդ տեսքով հրապուրիչ չէր ոչ քրիստոնեաներու, ոչ ալ իսլամներու համար։ Այս արիւնահեղութիւնը հրահրեց նոր արդէն Եոթներորդ Խաչակրաց արշաւանքի` Լուի IX Սուրբի նախաձեռնութեամբ, սակայն այս արշաւանքի արդիւնքը այն էր, որ խաչակիրները լուրջ յաջողութեան չհասան, բացի անոնցմէ, որ խաչակիրներու արդէն թուլացած հիմնական թշնամիներ խորեզմշահերը եւ Այուբեանները փոխարինուեցան աւելի հզօր՝ մամլուքներով։

Աղբիւրներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կաղապար:Խաչակիրների ճակատամարտերը Մերձավոր Արևելքում