Օտրի Ազուլէ
| Օտրի Ազուլէ ֆրանսերէն՝ Audrey Azoulay | |
|---|---|
|
| |
| Ծնած է | Lua error in Մոդուլ:Sources at line 232: bad argument #1 to 'format' (string expected, got nil). |
| Ծննդավայր | La Celle-Saint-Cloud, Սեն-Ժերմեն-ան-Լայի թաղամաս, Իվելին, Իլ տը Ֆրանս, Ֆրանսիայի մետրոպոլիս, Ֆրանսա[1][2] |
| Քաղաքացիութիւն |
|
| Ուսումնավայր | Փարիզի քաղաքական հետազօտութիւններու հիմնարկ, Վարչական ազգային դպրոց[3], Փարիզ Դոֆին համալսարան? և Լանկաստերի համալսարան? |
| Կոչում | Foreign member of the Russian Academy of Arts? |
| Մասնագիտութիւն | պաշտօնեայ, քաղաքական գործիչ, մենեջեր, Նախարար և beamter |
| Աշխատավայր | Կինեմատոգրաֆիայի և անիմացիայի ազգային կենտրոն?[3] |
| Վարած պաշտօններ | ԵՈՒՆԵՍՔՕ[3], Director-General of UNESCO?[4], Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար?[4] և Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար? |
| Անդամութիւն | Գեղարուեստի Կաճառ |
| Կուսակցութիւն | Ընկերվարական կուսակցութիւն |
| Ծնողներ | հայր՝ André Azoulay?, մայր՝ Katia Brami?[5] |
|
Ստորագրութիւն | |
Օտրի Ազուլէ (ֆրանսերէն՝ Audrey Azoulay, Lua error in Մոդուլ:Sources at line 232: bad argument #1 to 'format' (string expected, got nil)., La Celle-Saint-Cloud, Սեն-Ժերմեն-ան-Լայի թաղամաս, Իվելին, Իլ տը Ֆրանս, Ֆրանսիայի մետրոպոլիս, Ֆրանսա[1][2]), ծագումով հրեայ ֆրանսացի քաղաքական եւ պետական գործիչ, որ 2017-էն 2025 թուականներուն պաշտօնավարած է որպէս Միացեալ Ազգերու Կրթական, Գիտական եւ Մշակութային Կազմակերպութեան (ԵՈՒՆԵՍՔՕ) 10-րդ Գլխաւոր Տնօրէնը՝ դառնալով կազմակերպութեան երկրորդ կին ղեկավարը[6]։ Ան նախապէս՝ 2016-էն 2017 թուականներուն, ծառայած է որպէս Ֆրանսայի մշակոյթի եւ հաղորդակցութեան նախարար՝ վարչապետներ Մանուէլ Վալսի եւ Պեռնար Քազնէօվի պաշտօնավարութեան շրջանին։ 13 Հոկտեմբեր 2017-ին ընտրուած է ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի գլխաւոր տնօրէն։ 2024-ին ան արժանացած է Փարիզի Տոֆին Համալսարանի «Տարուան Շրջանաւարտ» մրցանակին[7]։
Կենսագրական գիծեր[8]
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Օտրի Ազուլէ ծնած է 4 Օգոստոս 1972-ին[9], Լա Սել-Սէն-Քլու՝ Էսաուիրայէն[10] սերած մարոքեան հրէական ընտանիքի մէջ։ Անոր հայրը՝ Անտրէ Ազուլէն, Մարոքի Մոհամմետ Զ. թագաւորի ներկայիս աւագ խորհրդականն է, իսկ նախապէս՝ 1991-էն 1999 թուականներուն, եղած է անոր նախորդին՝ Հասան Բ. թագաւորի խորհրդականը[11][12]։
Ազուլէ 1994-ին կառավարման գիտութեան մագիստրոսի կոչում ստացած է Փարիզի Տոֆին Համալսարանէն, իսկ գործարար վարչարարութեան մագիստրոսի (MBA) կոչում՝ Լանքասթըր Համալսարանէն[13][14][15]։ Ան ուսանած է նաեւ Փարիզի Քաղաքական Գիտութիւններու Հիմնարկին եւ 2000-ին՝ Վարչարարութեան Ազգային Դպրոցին մէջ (ENA) («Աւերոյես» սերունդ, ի միջի այլոց՝ Ֆլէօր Փըլըրէնի, Ալեքսի Քոլէրի եւ Նիքոլա Քազատիի կողքին)։
Համալսարանական ուսման տարիներուն Ազուլէ աշխատած է դրամատան մէջ, ինչ որ, իր խոստովանութեամբ, «ատած է»։ Վարչարարութեան Ազգային Դպրոցի (ENA) մէջ իր ուսանած շրջանին, ան կը նշէ, թէ «յայտնաբերած է ֆրանսական հին հակահրէականութիւնը»։ Ան կը յիշէ, որ մասնակցած է ցոյցերու՝ 1986-ին Տըվաքէի օրինագիծին դէմ, 1995-ին՝ Ժիւփէի ծրագիրին դէմ, ինչպէս նաեւ՝ 2002-ի Ֆրանսայի նախագահական ընտրութիւններու երկրորդ փուլին Ժան-Մարի Լը Փենի թեկնածութեան դէմ։ Իր տիպարներն են Սիմոն Վէյլը եւ Ժան Զէյը։
Ասպարէզ[16]
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Հանրային մարզ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]2000 թուականին Ազուլէ նշանակուած է քաղաքացիական տնօրէն՝ կցուելով վարչապետ Լիոնել Ժոսփենի կառավարութեան ընդհանուր քարտուղարութեան։ 2000 Ապրիլէն մինչեւ 2003 Յուլիս, ան աշխատած է որպէս հանրային տեսալսողական (audiovisual) մարզի գրասենեակի պետ՝ յատկապէս զբաղելով մետիայի զարգացման բաժանմունքի մէջ գործող կազմակերպութիւններու ռազմավարութեամբ ու ֆինանսաւորմամբ։ Նոյն ժամանակահատուածին, ան Եւրոպական Յանձնաժողովին համար վարած է մեդիայի փորձագիտական առաքելութիւններ՝ Եւրամիութեան անդամակցութեան նախապատրաստական ծրագիրներու ծիրէն ներս։
2003-ին Ազուլէ Փարիզի Քաղաքական Գիտութիւններու Հիմնարկին մէջ կը ղեկավարէր մեդիայի ռազմավարութեան, ինչպէս նաեւ տեսալսողական ու շարժապատկերի ֆինանսաւորման նուիրուած համաժողովը։ 2003 Սեպտեմբերէն մինչեւ 2006 Փետրուար, ան աշխատած է Իլ-տը-Ֆրանսի Շրջանային Հաշուեքննիչ Պալատին մէջ եւ հանրային ծառայութիւններու ծախսերու ու արդիւնաւէտութեան քննիչ յանձնախումբին հետ։ 2004-ին ան հանդէս եկած է բեմադրիչ Սթիւ Սուիսայի «Մեծ Դերը» (Le Grand Rôle) ֆիլմի դերասանական կազմին մէջ՝ մարմնաւորելով բեմադրիչի օգնականը։
2006 թուականին Ազուլէ միացած է Շարժապատկերի եւ շարժուն պատկերի ազգային կեդրոնին (CNC)՝ յաջորդաբար վարելով Մուլտիմեդիայի գործերու փոխտնօրէնի, Ֆինանսական եւ իրաւաբանական գլխաւոր տնօրէնի, ապա՝ Գլխաւոր տնօրէնի տեղակալի պաշտօնները[17][18]։
2014-էն մինչեւ 2016 թուական, Ազուլէ ծառայած է որպէս նախագահ Ֆրանսուա Հոլանտի հաղորդակցութեան եւ մշակութային հարցերով խորհրդական։
Ֆրանսայի Մշակոյթի Նախարար
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]11 Փետրուար 2016-ին, Ազուլէ յաջորդեց Ֆլէօր Փըլըրէնին՝ ստանձնելով Մշակոյթի Նախարարի պաշտօնը։ Իր պաշտօնավարութեան ընթացքին, ան նախարարութեան պիւտճէն աւելցուց 6.6%-ով՝ 2017-ին հասցնելով ընդհանուր 2.9 միլիառ եւրոյի, որ երկրի պատմութեան մէջ արուեստներուն խոստացուած պետական ամենամեծ գումարն էր[19]։ Իր ղեկավարութեամբ, Նախարարութիւնը իր աջակցութիւնը բերաւ կին արուեստագէտներու ժամանակակից արուեստի մրցանակին, որ հիմնադրուած էր AWARE (Archives of Women Artists, Research and Exhibitions) կազմակերպութեան կողմէ[20]։ Միջազգային գետնի վրայ՝ ան առանցքային դեր խաղաց Ֆրանսայի, ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի եւ Արաբական Միացեալ Էմիրութիւններու համատեղ նախաձեռնութիւններուն մէջ՝ ուղղուած հակամարտութեան գօտիներուն մէջ մշակութային ժառանգութեան պահպանման (որուն մասին յայտարարուեցաւ Դեկտեմբեր 2016-ին)։ Ան նաեւ ստորագրեց Ֆլորենսի Հռչակագիրը, որ կը դատապարտէր մշակութային վայրերու ոչնչացումը՝ Մարտ 2017-ին կայացած G7-ի մշակոյթի առաջին գագաթնաժողովին ընթացքին։ 24 Մարտ 2017-ին[21], ան ՄԱԿ-ի Ապահովութեան Խորհուրդին ներկայացուց զինուած հակամարտութիւններու ժամանակ մշակութային ժառանգութեան պաշտպանութեան վերաբերեալ թիւ 2347 Բանաձեւի նախագիծը։ Ֆրանսայի, Իտալիոյ եւ ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի կողմէ առաջադրուած այս բանաձեւը ընդունուեցաւ միաձայնութեամբ։
2016 թուականի վերջաւորութեան, Ազուլէ ի վերջոյ որոշեց չառաջադրել իր թեկնածութիւնը 2017-ի Ֆրանսայի խորհրդարանական ընտրութիւններուն։ Ընկերվարական Կուսակցութեան նախագահական նախնական ընտրութիւններուն (primaries) ան զօրակցեցաւ Մանուէլ Վալսին՝ որպէս կուսակցութեան թեկնածու 2017-ի Ֆրանսայի նախագահական ընտրութիւններուն։ Ընտրութեան առաջին փուլին Ընկերվարական Կուսակցութեան ձախողութենէն ետք, ան հրապարակաւ յայտարարեց իր աջակցութիւնը Էմանուէլ Մաքրոնին՝ ընդդէմ Մարին Լը Փենի[22][23]։
ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի Գլխաւոր Տնօրէն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]2017 թուականին Ազուլէն այն ինը թեկնածուներէն մէկն էր, որոնք կը ձգտէին յաջորդել Իրինա Պոքովային՝ որպէս ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի Գլխաւոր Տնօրէն[24]։ Համատ պըն Ապտըլազիզ Ալ-Քաուարիի դէմ մղուած վերջին փուլին, ան ընտրուեցաւ ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի Գլխաւոր Տնօրէն, եւ անոր թեկնածութիւնը վաւերացման ներկայացուեցաւ ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի ընդհանուր վեհաժողովին՝ 10 Նոյեմբեր 2017-ին[25]։ 2021 թուականին Ազուլէն վերընտրուեցաւ երկրորդ չորսամեայ շրջանի մը համար[26]։
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- 1 2 AUDREY AZOULAY BIOGRAPHY — ԵՈՒՆԵՍՔՕ.
- 1 2 Who's Who in France — Paris: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
- 1 2 3 Audrey Azoulay nommée ministre de la Culture // Archimag — 2016. — ISSN 0769-0975; 2796-6453
- 1 2 Audrey Azoulay appointed as Director-General of UNESCO — ԵՈՒՆԵՍՔՕ, 2017.
- ↑ http://www.slate.fr/story/113989/audrey-azoulay-ministre-culture
- ↑ (անգլերեն) Audrey Azoulay, 2026-06-18, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Audrey_Azoulay&oldid=1359937961, վերցված է 2026-07-10
- ↑ "Dauphinews - le magazine des Alumni - N°12 / Novembre 2024".
- ↑ (անգլերեն) Audrey Azoulay, 2026-06-18, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Audrey_Azoulay&oldid=1359937961, վերցված է 2026-07-10
- ↑ "Audrey Azoulay". French Government. Archived from the original on 7 May 2017. Retrieved 21 April 2017.
- ↑ "Audrey Azoulay : "A l'ENA, j'ai découvert l'antisémitisme vieille France"". Le Journal du Dimanche (in French). 14 February 2016.
- ↑ Ackermann, Paul (11 February 2016). "Audrey Azoulay, ministre de la Culture et "amie des artistes"" (in French). Huffington Post.
- ↑ "Leïla Slimani reçoit les insignes d'Officier de l'ordre des Arts et des Lettres à Paris" (in French). Huffington Post. 23 March 2017. Archived from the original on 24 March 2017.
- ↑ Rahal, Sophie (11 February 2016). "Audrey Azoulay, nouvelle ministre de la Culture, jusqu'ici, une femme de l'ombre" (in French). felerama.
- ↑ Bommelaer, Claire (11 February 2016). "Audrey Azoulay à la Culture, une ascension fulgurante". Le Figaro (in French).
- ↑ Cornu, Camille (11 February 2016). "Audrey Azoulay, nouvelle ministre de la Culture". Actualitte.
- ↑ (անգլերեն) Audrey Azoulay, 2026-06-18, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Audrey_Azoulay&oldid=1359937961, վերցված է 2026-07-10
- ↑ "Audrey Azoulay nommée Directrice générale déléguée du CNC" (in French). CNC.
- ↑ "Audrey Azoulay, la surprise de François Hollande Rue de Valois". Le Monde (in French). 12 February 2016.
- ↑ Stapley-Brown, Victoria; McGivern, Hannah (5 October 2016). "France to increase funding for museums and acquisitions in 2017 budget". The Art Newspaper.
- ↑ Anna Sansom (16 February 2017), First French art prize for female artists awarded The Art Newspaper.
- ↑ Emily Sharpe (26 May 2017), Who will win race to run Unesco? The Art Newspaper.
- ↑ "Security Council Condemns Destruction, Smuggling of Cultural Heritage by Terrorist Groups, Unanimously Adopting Resolution 2347 (2017)". United Nations. 24 March 2017.
- ↑ "Security Council Condemns Destruction, Smuggling of Cultural Heritage by Terrorist Groups, Unanimously Adopting Resolution 2347 (2017)". United Nations. 24 March 2017.
- ↑ "French minister Royal to run for U.N. development agency post". Reuters. 25 March 2017. Retrieved 5 June 2023.
- ↑ Irish, John (13 October 2017). "UNESCO selects France's Azoulay as new chief". Reuters.com. Archived from the original on 13 October 2017. Retrieved 13 October 2017.
- ↑ John Irish (9 November 2021), UNESCO chief re-elected for second-term Reuters.