Jump to content

Օտրի Ազուլէ

Օտրի Ազուլէ
ֆրանսերէն՝ Audrey Azoulay
Ծնած է Lua error in Մոդուլ:Sources at line 232: bad argument #1 to 'format' (string expected, got nil).
Ծննդավայր La Celle-Saint-Cloud, Սեն-Ժերմեն-ան-Լայի թաղամաս, Իվելին, Իլ տը Ֆրանս, Ֆրանսիայի մետրոպոլիս, Ֆրանսա[1][2]
Քաղաքացիութիւն  Ֆրանսա
Ուսումնավայր Փարիզի քաղաքական հետազօտութիւններու հիմնարկ, Վարչական ազգային դպրոց[3], Փարիզ Դոֆին համալսարան? և Լանկաստերի համալսարան?
Կոչում Foreign member of the Russian Academy of Arts?
Մասնագիտութիւն պաշտօնեայ, քաղաքական գործիչ, մենեջեր, Նախարար և beamter
Աշխատավայր Կինեմատոգրաֆիայի և անիմացիայի ազգային կենտրոն?[3]
Վարած պաշտօններ ԵՈՒՆԵՍՔՕ[3], Director-General of UNESCO?[4], Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար?[4] և Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար?
Անդամութիւն Գեղարուեստի Կաճառ
Կուսակցութիւն Ընկերվարական կուսակցութիւն
Ծնողներ հայր՝ André Azoulay?, մայր՝ Katia Brami?[5]
Ստորագրութիւն

Օտրի Ազուլէ (ֆրանսերէն՝ Audrey Azoulay, Lua error in Մոդուլ:Sources at line 232: bad argument #1 to 'format' (string expected, got nil)., La Celle-Saint-Cloud, Սեն-Ժերմեն-ան-Լայի թաղամաս, Իվելին, Իլ տը Ֆրանս, Ֆրանսիայի մետրոպոլիս, Ֆրանսա[1][2]), ծագումով հրեայ ֆրանսացի քաղաքական եւ պետական գործիչ, որ 2017-էն 2025 թուականներուն պաշտօնավարած է որպէս Միացեալ Ազգերու Կրթական, Գիտական եւ Մշակութային Կազմակերպութեան (ԵՈՒՆԵՍՔՕ) 10-րդ Գլխաւոր Տնօրէնը՝ դառնալով կազմակերպութեան երկրորդ կին ղեկավարը[6]։ Ան նախապէս՝ 2016-էն 2017 թուականներուն, ծառայած է որպէս Ֆրանսայի մշակոյթի եւ հաղորդակցութեան նախարար՝ վարչապետներ Մանուէլ Վալսի եւ Պեռնար Քազնէօվի պաշտօնավարութեան շրջանին։ 13 Հոկտեմբեր 2017-ին ընտրուած է ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի գլխաւոր տնօրէն։ 2024-ին ան արժանացած է Փարիզի Տոֆին Համալսարանի «Տարուան Շրջանաւարտ» մրցանակին[7]։

Կենսագրական գիծեր[8]

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Օտրի Ազուլէ ծնած է 4 Օգոստոս 1972-ին[9], Լա Սել-Սէն-Քլու՝ Էսաուիրայէն[10] սերած մարոքեան հրէական ընտանիքի մէջ։ Անոր հայրը՝ Անտրէ Ազուլէն, Մարոքի Մոհամմետ Զ. թագաւորի ներկայիս աւագ խորհրդականն է, իսկ նախապէս՝ 1991-էն 1999 թուականներուն, եղած է անոր նախորդին՝ Հասան Բ. թագաւորի խորհրդականը[11][12]։

Ազուլէ 1994-ին կառավարման գիտութեան մագիստրոսի կոչում ստացած է Փարիզի Տոֆին Համալսարանէն, իսկ գործարար վարչարարութեան մագիստրոսի (MBA) կոչում՝ Լանքասթըր Համալսարանէն[13][14][15]։ Ան ուսանած է նաեւ Փարիզի Քաղաքական Գիտութիւններու Հիմնարկին եւ 2000-ին՝ Վարչարարութեան Ազգային Դպրոցին մէջ (ENA) («Աւերոյես» սերունդ, ի միջի այլոց՝ Ֆլէօր Փըլըրէնի, Ալեքսի Քոլէրի եւ Նիքոլա Քազատիի կողքին)։

Համալսարանական ուսման տարիներուն Ազուլէ աշխատած է դրամատան մէջ, ինչ որ, իր խոստովանութեամբ, «ատած է»։ Վարչարարութեան Ազգային Դպրոցի (ENA) մէջ իր ուսանած շրջանին, ան կը նշէ, թէ «յայտնաբերած է ֆրանսական հին հակահրէականութիւնը»։ Ան կը յիշէ, որ մասնակցած է ցոյցերու՝ 1986-ին Տըվաքէի օրինագիծին դէմ, 1995-ին՝ Ժիւփէի ծրագիրին դէմ, ինչպէս նաեւ՝ 2002-ի Ֆրանսայի նախագահական ընտրութիւններու երկրորդ փուլին Ժան-Մարի Լը Փենի թեկնածութեան դէմ։ Իր տիպարներն են Սիմոն Վէյլը եւ Ժան Զէյը։

2000 թուականին Ազուլէ նշանակուած է քաղաքացիական տնօրէն՝ կցուելով վարչապետ Լիոնել Ժոսփենի կառավարութեան ընդհանուր քարտուղարութեան։ 2000 Ապրիլէն մինչեւ 2003 Յուլիս, ան աշխատած է որպէս հանրային տեսալսողական (audiovisual) մարզի գրասենեակի պետ՝ յատկապէս զբաղելով մետիայի զարգացման բաժանմունքի մէջ գործող կազմակերպութիւններու ռազմավարութեամբ ու ֆինանսաւորմամբ։ Նոյն ժամանակահատուածին, ան Եւրոպական Յանձնաժողովին համար վարած է մեդիայի փորձագիտական առաքելութիւններ՝ Եւրամիութեան անդամակցութեան նախապատրաստական ծրագիրներու ծիրէն ներս։

2003-ին Ազուլէ Փարիզի Քաղաքական Գիտութիւններու Հիմնարկին մէջ կը ղեկավարէր մեդիայի ռազմավարութեան, ինչպէս նաեւ տեսալսողական ու շարժապատկերի ֆինանսաւորման նուիրուած համաժողովը։ 2003 Սեպտեմբերէն մինչեւ 2006 Փետրուար, ան աշխատած է Իլ-տը-Ֆրանսի Շրջանային Հաշուեքննիչ Պալատին մէջ եւ հանրային ծառայութիւններու ծախսերու ու արդիւնաւէտութեան քննիչ յանձնախումբին հետ։ 2004-ին ան հանդէս եկած է բեմադրիչ Սթիւ Սուիսայի «Մեծ Դերը» (Le Grand Rôle) ֆիլմի դերասանական կազմին մէջ՝ մարմնաւորելով բեմադրիչի օգնականը։

2006 թուականին Ազուլէ միացած է Շարժապատկերի եւ շարժուն պատկերի ազգային կեդրոնին (CNC)՝ յաջորդաբար վարելով Մուլտիմեդիայի գործերու փոխտնօրէնի, Ֆինանսական եւ իրաւաբանական գլխաւոր տնօրէնի, ապա՝ Գլխաւոր տնօրէնի տեղակալի պաշտօնները[17][18]։

2014-էն մինչեւ 2016 թուական, Ազուլէ ծառայած է որպէս նախագահ Ֆրանսուա Հոլանտի հաղորդակցութեան եւ մշակութային հարցերով խորհրդական։

Ֆրանսայի Մշակոյթի Նախարար

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

11 Փետրուար 2016-ին, Ազուլէ յաջորդեց Ֆլէօր Փըլըրէնին՝ ստանձնելով Մշակոյթի Նախարարի պաշտօնը։ Իր պաշտօնավարութեան ընթացքին, ան նախարարութեան պիւտճէն աւելցուց 6.6%-ով՝ 2017-ին հասցնելով ընդհանուր 2.9 միլիառ եւրոյի, որ երկրի պատմութեան մէջ արուեստներուն խոստացուած պետական ամենամեծ գումարն էր[19]։ Իր ղեկավարութեամբ, Նախարարութիւնը իր աջակցութիւնը բերաւ կին արուեստագէտներու ժամանակակից արուեստի մրցանակին, որ հիմնադրուած էր AWARE (Archives of Women Artists, Research and Exhibitions) կազմակերպութեան կողմէ[20]։ Միջազգային գետնի վրայ՝ ան առանցքային դեր խաղաց Ֆրանսայի, ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի եւ Արաբական Միացեալ Էմիրութիւններու համատեղ նախաձեռնութիւններուն մէջ՝ ուղղուած հակամարտութեան գօտիներուն մէջ մշակութային ժառանգութեան պահպանման (որուն մասին յայտարարուեցաւ Դեկտեմբեր 2016-ին)։ Ան նաեւ ստորագրեց Ֆլորենսի Հռչակագիրը, որ կը դատապարտէր մշակութային վայրերու ոչնչացումը՝ Մարտ 2017-ին կայացած G7-ի մշակոյթի առաջին գագաթնաժողովին ընթացքին։ 24 Մարտ 2017-ին[21], ան ՄԱԿ-ի Ապահովութեան Խորհուրդին ներկայացուց զինուած հակամարտութիւններու ժամանակ մշակութային ժառանգութեան պաշտպանութեան վերաբերեալ թիւ 2347 Բանաձեւի նախագիծը։ Ֆրանսայի, Իտալիոյ եւ ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի կողմէ առաջադրուած այս բանաձեւը ընդունուեցաւ միաձայնութեամբ։

2016 թուականի վերջաւորութեան, Ազուլէ ի վերջոյ որոշեց չառաջադրել իր թեկնածութիւնը 2017-ի Ֆրանսայի խորհրդարանական ընտրութիւններուն։ Ընկերվարական Կուսակցութեան նախագահական նախնական ընտրութիւններուն (primaries) ան զօրակցեցաւ Մանուէլ Վալսին՝ որպէս կուսակցութեան թեկնածու 2017-ի Ֆրանսայի նախագահական ընտրութիւններուն։ Ընտրութեան առաջին փուլին Ընկերվարական Կուսակցութեան ձախողութենէն ետք, ան հրապարակաւ յայտարարեց իր աջակցութիւնը Էմանուէլ Մաքրոնին՝ ընդդէմ Մարին Լը Փենի[22][23]։

ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի Գլխաւոր Տնօրէն

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

2017 թուականին Ազուլէն այն ինը թեկնածուներէն մէկն էր, որոնք կը ձգտէին յաջորդել Իրինա Պոքովային՝ որպէս ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի Գլխաւոր Տնօրէն[24]։ Համատ պըն Ապտըլազիզ Ալ-Քաուարիի դէմ մղուած վերջին փուլին, ան ընտրուեցաւ ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի Գլխաւոր Տնօրէն, եւ անոր թեկնածութիւնը վաւերացման ներկայացուեցաւ ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի ընդհանուր վեհաժողովին՝ 10 Նոյեմբեր 2017-ին[25]։ 2021 թուականին Ազուլէն վերընտրուեցաւ երկրորդ չորսամեայ շրջանի մը համար[26]։

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 AUDREY AZOULAY BIOGRAPHYԵՈՒՆԵՍՔՕ.
  2. 1 2 Who's Who in FranceParis: 1953. — ISSN 0083-9531; 2275-0908
  3. 1 2 3 Audrey Azoulay nommée ministre de la Culture // Archimag — 2016. — ISSN 0769-0975; 2796-6453
  4. 1 2 Audrey Azoulay appointed as Director-General of UNESCOԵՈՒՆԵՍՔՕ, 2017.
  5. http://www.slate.fr/story/113989/audrey-azoulay-ministre-culture
  6. (անգլերեն) Audrey Azoulay, 2026-06-18, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Audrey_Azoulay&oldid=1359937961, վերցված է 2026-07-10
  7. "Dauphinews - le magazine des Alumni - N°12 / Novembre 2024".
  8. (անգլերեն) Audrey Azoulay, 2026-06-18, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Audrey_Azoulay&oldid=1359937961, վերցված է 2026-07-10
  9. "Audrey Azoulay". French Government. Archived from the original on 7 May 2017. Retrieved 21 April 2017.
  10. "Audrey Azoulay : "A l'ENA, j'ai découvert l'antisémitisme vieille France"". Le Journal du Dimanche (in French). 14 February 2016.
  11. Ackermann, Paul (11 February 2016). "Audrey Azoulay, ministre de la Culture et "amie des artistes"" (in French). Huffington Post.
  12. "Leïla Slimani reçoit les insignes d'Officier de l'ordre des Arts et des Lettres à Paris" (in French). Huffington Post. 23 March 2017. Archived from the original on 24 March 2017.
  13. Rahal, Sophie (11 February 2016). "Audrey Azoulay, nouvelle ministre de la Culture, jusqu'ici, une femme de l'ombre" (in French). felerama.
  14. Bommelaer, Claire (11 February 2016). "Audrey Azoulay à la Culture, une ascension fulgurante". Le Figaro (in French).
  15. Cornu, Camille (11 February 2016). "Audrey Azoulay, nouvelle ministre de la Culture". Actualitte.
  16. (անգլերեն) Audrey Azoulay, 2026-06-18, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Audrey_Azoulay&oldid=1359937961, վերցված է 2026-07-10
  17. "Audrey Azoulay nommée Directrice générale déléguée du CNC" (in French). CNC.
  18. "Audrey Azoulay, la surprise de François Hollande Rue de Valois". Le Monde (in French). 12 February 2016.
  19. Stapley-Brown, Victoria; McGivern, Hannah (5 October 2016). "France to increase funding for museums and acquisitions in 2017 budget". The Art Newspaper.
  20. Anna Sansom (16 February 2017), First French art prize for female artists awarded The Art Newspaper.
  21. Emily Sharpe (26 May 2017), Who will win race to run Unesco? The Art Newspaper.
  22. "Security Council Condemns Destruction, Smuggling of Cultural Heritage by Terrorist Groups, Unanimously Adopting Resolution 2347 (2017)". United Nations. 24 March 2017.
  23. "Security Council Condemns Destruction, Smuggling of Cultural Heritage by Terrorist Groups, Unanimously Adopting Resolution 2347 (2017)". United Nations. 24 March 2017.
  24. "French minister Royal to run for U.N. development agency post". Reuters. 25 March 2017. Retrieved 5 June 2023.
  25. Irish, John (13 October 2017). "UNESCO selects France's Azoulay as new chief". Reuters.com. Archived from the original on 13 October 2017. Retrieved 13 October 2017.
  26. John Irish (9 November 2021), UNESCO chief re-elected for second-term Reuters.