Քոնեակ
Քոնեակ, (ֆր.՝ cognac), թունդ ալքոհոլային խմիչք, որ կ'արտադրուի խաղողի որոշ տեսակներու թորման եւ հնեցման յատուկ միջոցներով։
Անունը ստացած է Ֆրանսայի Փուաթու տարածաշրջանի Քոնեակ քաղաքին անունէն։
Քոնեակը կ'արտադրուի նաեւ Հայաստանի մէջ։
Քոնեակին յատկութիւնները
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
Քոնեակը պատրաստուած է ճերմակ խաղողի տեսակներէ։
Խաղողը կը խմորուի, ապա կը թորուի կրկնակի ընթացքով, եւ վերջապէս կը հիննայ կաղնիի տակառներուն մէջ, նուազագոյնը՝ երկու տարի։
Բարձր որակի քոնեակները կրնան հինցած ըլլալ մինչեւ տասը կամ երեսուն տարի։
Թորիչները, որոնք սերունդէ սերունդ անցած հմտութիւններ կը փոխանցեն, մեծ ուշադրութիւն կը դարձնեն յատկապէս հնացման գործընթացին։
Կաղնիի տակառները, որոնց մէջ քոնեակը կը հանգչի, կը զօրացնեն ըմպելիքին համը՝ անոր տալով մեղմութիւն, խորութիւն, վանիլլայի, շօշափելի փայտի, երբեմն ալ չոր պտուղներու երանգներ։
Քոնեակը միշտ առնչուած է դարերու բարձրաճաշակ աւանդութիւններուն։ Ան եղած է արքայական սեղաններու, դիւանագիտական հանդիպումներու եւ արուեստագէտներու ներշնչման ընկերակից։
Քոնեակը ունի սովորաբար 40% ալքոհոլային պարունակութիւն, ինչ որ իտէալական է համն ու բուրմունքը պարզ արտայայտելու համար՝ առանց այրելու զգացողութեան։
Կը մատուցուի դանդաղօրէն՝ փոքր գաւաթով, մարմինի ջերմութեամբ[1]:
Քոնեակը աւանդաբար կը մատուցուի փոքր քանակով՝ մէկ գաւաթին մէջ շուրջ 30-50 միլիլիթր (մէկ կամ երկու կում):
Հրեշտակներու Բաժինը
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Քոնեակին հնացման ընթացքին, անիկա տարեկան կը կորսնցնէ մօտաւորապէս 2% իր ծաւալէն՝ գոլորշիի ձեւով։ Այս կորուստը կոչուած է «հրեշտակներու բաժին»՝ բանաստեղծական ձեւով ակնարկելով, թէ գոլորշին կը բարձրանայ դէպի երկինք[2]։