Jump to content

Վարդան Հացունի

Վարդան Հացունի
Ծննդեան անուն Վարդան Սոմունճեան
Ծնած է 10 Յուլիս 1870(1870-07-10)[1]
Ծննդավայր Պարտիզակ (Քոճայելի)[2]
Մահացած է 8 Յուլիս 1944(1944-07-08)[1] (73 տարեկանին)
Քաղաքացիութիւն  Օսմանեան Կայսրութիւն և  Իտալիոյ Թագաւորութիւն
Ազգութիւն Հայ[2]
Ուսումնավայր Սուրբ Ղազար կղզու վանք?[2]
Մասնագիտութիւն բանասէր, ազգագրագետ և ուսուցիչ

Վարդան Հացունի, կամ Հ. Վարդան Վ. Հացունի (Վարդան Սոմունճեան, 10 Յուլիս 1870(1870-07-10)[1], Պարտիզակ (Քոճայելի)[2] - 8 Յուլիս 1944(1944-07-08)[1]), հայ բանասէր, ազգագրագէտ[3]։

Ծնած է 1870 թուականին, Սեբաստիոյ նահանգի Պարտիզակ (այժմ Պահչէճիկ) հայաբնակ աւանին մէջ։ Կրթութիւնը ստացած է Վենետիկի Մխիթարեան միաբանութեան մէջ, որուն անդամ դարձած է։ Մօտ 40 տարի աշխատած է Մխիթարեաններու Միլանի, Կոստանդնուպոլսոյ, Վենետիկի եւ այլ քաղաքներու վարժարաններուն մէջ որպէս ուսուցիչ եւ տեսուչ։

Ուսումնասիրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Հիմնական աշխատութիւնները նուիրուած են հայ ժողովուրդի հին կենցաղին ու սովորութիւններուն։

  • Լուսաբանած է հին Հայաստանի երդման առիթները, վայրերը, եղանակները եւ այլն, հետազօտած ուտեստեղէնը, վերլուծած Հայաստանի տարբեր դասերու օգտագործած ճաշատեսակները (անոնց կարգին նաեւ հոգեւոր ճաշատեսակները)։
  • Քննութեան առած է հայկական տարբեր դրօշակները (քաղաքացիական եւ եկեղեցական), ճշդած՝ Արշակունեաց, Բագրատունեաց, Ռուբինեաններու, տարբեր իշխանական տուներու, զինուորական դրօշներու ձեւերը, գոյները, նշանները եւ այլն։
  • Ուսումնասիրած է հին Հայաստանի կրթութեան եւ դաստիարակութեան զարգացումը։
  • Հանգամանօրէն ուսումնասիրած եւ վերլուծած է աշխարհիկ եւ եկեղեցական հանդերձներու զարգացումը, որ բաժնուած է 11 շրջանի՝ Ուրարտուէն մինչեւ 17-րդ դար։
  • Անդրադարձած է հայ կնոջ խաղացած պատմական դերին եւ լուսաբանած անոր գործունէութիւնը տարբեր ոլորտներու մէջ։
  • «Ճաշեր եւ խնճոյք հին Հայաստանի մէջ», Վենետիկ, 1912։
  • «Դաստիարակութիւնը հին հայոց քով», Վենետիկ, 1923։
  • «Պատմութիւն հին հայ տարազին», Վենետիկ, 1924։
  • «Կարեւոր խնդիրներ Հայ Եկեղեցւոյ պատմութենէն», Վենետիկ, 1927։
  • «Հայ դրօշները պատմութեան մէջ», Վենետիկ, 1930։
  • «Երդմունք հին հայոց մէջ», Վենետիկ, 1932։
  • «Ուղղագրութիւն եւ առոգանութիւն», Վենետիկ, 1933։
  • «Հայուհին պատմութեան առջեւ», Վենետիկ, 1936։
  • «Պատմութիւն հայոց աղօթամատոյցին», Վենետիկ, 1965[4]։

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 3 4 http://am.hayazg.info/index.php?curid=10767
  2. 1 2 3 4 Հայկական սովետական հանրագիտարան / խմբ. Վ. Համբարձումյան, Կ. ԽուդավերդյանՀայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2000.
  3. «AV Production - Վարդան Հացունի»։ avproduction.am։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ 2020-11-16-ին։ արտագրուած է՝ 2020-11-09
  4. «Ստացուած Գիրքեր. «Պատմութիւն Հայոց Աղօթամատոյցին» (Հեղինակ` Հայր Վարդան Հացունի)»։ Aztag Daily - Ազդակ Օրաթերթ (Armenian Daily Newspaper based in Lebanon) (en-US)։ 2018-06-13։ արտագրուած է՝ 2020-11-09