Վահրամ Մավեան

Jump to navigation Jump to search

Վահրամ Մավեան (1926 - 1983), սփիւռքահայ բանաստեղծ եւ արձակագիր։

Ծնած է Երուսաղէմ, ուր ստացած է նախակրթութիւնը՝ հայկական վարժարանին մէջ։ Երկրորդական ուսումը, նոյն քաղաքը, ստացած է անգլիական վարժարանէ, իսկ բարձրագոյնը՝ Անգլիա, Պելֆասթի համալսարանէն (գրականութեան եւ փիլիսոփայութեան ճիւղեր)։

Ատեն մը կրթական ասպարէզին մէջ գործելէ ետք (Մելքոնեան հաստատութիւն, Կիպրոս), 1960–ական տարիներէն կը հաստատուի Լիզպոն, Փորթուկալ, Կիւլպէնկեան կեդրոնի հայկական բաժինին մէջ վարելու պատասխանատու պաշտօն։

Գրած է կանուխէն։ Առաջին հատորը՝ բանաստեղծութիւններու ժողովածու, լոյս տեսած է 1965 թուականին։ Հետեւող տասնամեակներուն արտադրած է պատմուածքներու եւ գրական շունչով յագեցած քրոնիկներու հատորներ, որոնցմէ հատընտիր մըն ալ ապա լոյս տեսած է Երեւան։

Մահացած է Լիզպոն։

Գործերէն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • «Յամեցող վերադարձ» (քերթուածներ, 1956)
  • «Հայու Բեկորներ» (1967)
  • «Անկապ Օրագիր» (1968)
  • «Ամէն Տեղ Հայ Կայ» (1977)