Ստեփաննոս Արք․ Յովակիմեան

Ստեփաննոս Արք․ Յովակիմեան;
Ծնած է	12 Յունիս 1846
Ծննդավայր	Նիքոմետիա, Եալովա, Թուրքիա
Մահացած է	10 Ապրիլ 1934 (87 տարեկանին)
Մահուան վայր	Սոֆիա, Պուլկարիա
Մայրենի լեզու	հայերէն
Կրօնք	Հայ Առաքելական Եկեղեցի
Մասնագիտութիւն	քահանայ

Ստեփաննոս արք․ Յովակիմեան (աւազանի անունով՝ Սուրէն, 12 Յունիս 1846(1846-06-12), Նիքոմետիա, Եալովա, Թուրքիա^[1] - 10 Ապրիլ 1934(1934-04-10), Սոֆիա, Պուլկարիա), հայ հոգեւորական, Նիկոմիդիոյ առաջնորդ, Պուլկարիոյ Առաջնորդ տեղապահ։

Կենսագրական գիծեր

Ծնած է Նիկոմիդիա^[2]: Ուսումը ստացած է Արմաշի վանքին մէջ, նախ դարձած է դառնայ տիրացու: 23 տարեկան հասակին անցած է Պոլիս եւ յաճախած է Մայր վարժարանը:

Գործունէութիւն

Դասախօսած է Շահնազարեան դպրոցին մէջ: Դարձած է Ներսէս եպիսկ. Վարժապետեանի քարտուղարը եւ ձեռնադրուած է սարկաւագ:

1873-ին վարդապետած է Իզմիրի մէջ, ուր նշանաւոր դարձած է իր շինարար գործունէութեամբ: 1874-ին Ատափազարի մէջ կառուցանել տուած է աղջկանց առաջին վարժարանը: Զբաղած է նաեւ ժողովուրդին առողջապահական վիճակով^[3]:

Շինել տուած է եկեղեցիներ, աղբիւրներ, բազմաթիւ բնակարաններ, բաղնիք մը, դառնալով ժողովրդական դէմք մը:

1880-ին միայն Երեսփոխանական Ժողովին միաձայնութեամբ, Ստեփաննոս վարդ. Յովակիմեան Նիկոմիդիոյ առաջնորդ հռչակուիած է: Իր քարոզներուն ու տուած օրինակներուն ազդեցութեան տակ 1881-ին հիմնուած է Պարտիզակի Հայոց դպրոցը: Այս դպրոցի տեսչութիւնը ատեն մը վարած է Եղիշէ արք. Դուրեան:

1873 եւ 1915 Յուլիս, իր պաշտօնավարութեան միջոցին շինած է երկու գիւղ Խանդէկի մէջ «Հայոց» եւ «Հովիւ» անուններով, Խանտըսայի մէջ «Գեղամ» եւ «Արամ» գիւղերը, Օվաճըգի լեռներուն մէջ «Ժամավայր »գիւղը, Սապունճայի լերան մէջ «Նոր Գիւղ»ը, «Կապուտիկ» գիւղը:

1922-ին անցած է Վառնա, ուրկէ մեկնած է Ռուսճուք:

1926-ին փոխադրուած է Սոֆիա, իբրեւ Պուլկարահայոց Առաջնորդ տեղապահ:

15 Յունիս 1930-ին, Յարութիւն Փափազեանի նախաձեռնութեամբ, կատարուած է իր յոբելեանը. այդ առթիւ հաւաքուած 110,000 լեւայի մօտ գումարը, տոկոսներով միասին յատկացուած է վարժարանի շինութեան: Այդ առթիւ դպրոցը «Արամեան»էն վերանուանուած է «Յովակիմեան»։

1931 թուականին Գէորգ Մեսրոպի հեղինակութեամբ հրատարակուած է «Յոբելինական մատեան Ստեփաննոս Արքեպիսկոպոս Յովակիմեան»ի աշխատութիւնը^[4]։

Ծանօթագրութիւններ

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 Մեսրոպուհի Գ. Մեսրոպ. «Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան՝ Նիկոմիդիո, ապա և Բուլղարիո առաջնորդ»
↑ Մեսրոպուհի Գ. Մեսրոպ (1985 թ․ մարտի 31)։ «Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան՝ Նիկոմիդիո, ապա և Բուլղարիո առաջնորդ»։ Էջմիածին։ Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի
↑ Մեսրոպուհի Գ. Մեսրոպ (1985 թ․ մարտի 31)։ «Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան՝ Նիկոմիդիո, ապա և Բուլղարիո առաջնորդ»։ Էջմիածին։ Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի
↑ «Յոբելինական մատեան Ստեփաննոս Արքեպիսկոպոս Յովակիմեան»ի

Աղբիւրներ

«ԿԵԱՆՔ եւ ԱՐՈՒԵՏ», Տարեգիրք, Ե․ տարի, 1935, էջ 120-121։

[[https://arar.sci.am/dlibra/publication/268492/edition/245953/content_Մեսրոպուհի_Գ._Մեսրոպ._«Ստեփաննոս_արքեպիսկոպոս_Հովակիմյան՝_Նիկոմիդիո,_ապա_և_Բուլղարիո_առաջնորդ»]<span_class="wef_low_priority_links"></span><div_style="display:none"></div>-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 Մեսրոպուհի Գ. Մեսրոպ. «Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան՝ Նիկոմիդիո, ապա և Բուլղարիո առաջնորդ»

[:0-2] Մեսրոպուհի Գ. Մեսրոպ (1985 թ․ մարտի 31)։ «Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան՝ Նիկոմիդիո, ապա և Բուլղարիո առաջնորդ»։ Էջմիածին։ Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի

[:02-3] Մեսրոպուհի Գ. Մեսրոպ (1985 թ․ մարտի 31)։ «Ստեփաննոս արքեպիսկոպոս Հովակիմյան՝ Նիկոմիդիո, ապա և Բուլղարիո առաջնորդ»։ Էջմիածին։ Պաշտօնական ամսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսութեան Մայր Աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի

[4] «Յոբելինական մատեան Ստեփաննոս Արքեպիսկոպոս Յովակիմեան»ի

[1]

[2]

[3]

[4]