Jump to content

Սէյրան Խաթլամաճեան

Սէյրան Խաթլամաճեան
Ծնած է 20 Ապրիլ 1937(1937-04-20)
Ծննդավայր Չալթր, Ազով-Սևծովյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Միութիւն
Մահացած է 14 Սեպտեմբեր 1994(1994-09-14) (57 տարեկանին)
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստան
Քաղաքացիութիւն  Խորհրդային Միութիւն և  Հայաստան
Ուսումնավայր Ռոստովի գեղարվեստի ուսումնարան?, Երեւանի Պետական Գեղարուեստաթատերական հիմնարկ և Հայաստանի Գեղարուեստի Պետական Ակադեմիա
Մասնագիտութիւն գեղանկարիչ, գծանկարիչ և հանրային գործիչ
Անդամութիւն Հա­յաս­տա­նի Նկա­րիչ­նե­րու Միու­թիւն

Սէյրան Խաթլամաճեան (20 Ապրիլ 1937(1937-04-20), Չալթր, Ազով-Սևծովյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Միութիւն - 14 Սեպտեմբեր 1994(1994-09-14), Երեւան, Հայաստան), հայ գեղանկարիչ, գծանկարիչ, հասարակական գործիչ, կը նկատուի Հայաստանի վերացական արուեստի հիմնադիրներէն մէկը

Կենսագրական գիծեր

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է Չալթր գիւղը, Դոնի Ռոստովի մօտերը։ Մանկութենէն յափշտակուած է գծագրութեամբ եւ 14 տարեկանին սկսած է ուսանիլ Դոնի Ռոստովի մանկական արուեստի դպրոցին մէջ։

1954-1959-ին ուսանած է Ռոստովի գեղարուեստի ուսումնարանին մէջ։ Աւարտելէ ետք, նոյն տարին տեղափոխուած է Հայաստան  եւ ընդունուած՝ Երեւանի գեղարուեստա-թատերական հիմնարկի (այժմ՝ Գեղարուեստի Ակադեմիա) կերպարուեստի բաժինը, զոր աւարտած է 1964-ին[1]։

1965-ին մասնակցած է Հայաստանի Գիտութիւններու Ակադեմիայի կողմէ Հայաստանի բոլոր մարզերուն մէջ կազմակերպուած բազմաթիւ ազգագրական արշաւներու։ 1967-ին անդամակցած է Հայաստանի Նկարիչներու Միութեան։

Ստեղծագործական ուղի

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Շարունակելով գեղանկարչութեան ազգային աւանդութիւնը, մասնաւորաբար՝ Մարտիրոս Սարեանի, Սէյրան Խաթլամաճեան ստեղծած է հայրենի բնութեան տիպական գիծերը ընդհանրացնող խորհրդանշական բնոյթի բնապատկերներ եւ հոգեբանական նրբերանգներ բացայայտող դիմանկարներ։

Վերացական արուեստին մէջ անոր ոգեշնչման աղբիւրներն էին Վասիլի Գանտինսկին եւ Արշիլ Կորքին։ Ան միաժամանակ մօտ եղած է Սարեանի արուեստին, որուն հետ, հակառակ տարիքային մեծ տարբերութեան, երկար տարիներ կապուած է խոր, հոգեւոր մտերմութեամբ։

Երիտասարդ տարիքէն, Խաթլամաճեան ստեղծած էր իր սեփական գեղարուեստական լեզուն, որ յատկանշուած է գոյներու զօրաւոր զգացողութեամբ։

1950-ականներէն մինչեւ 1990-ական թուականներուն ստեղծած վերացական կտաւներուն մէջ, Խաթլամաճեան ինքզինք վերակերտած է արտայայտելով իր մտքի գաղափարական զարգացումը թէ՛ իբրեւ գեղանկարիչ եւ թէ՛ իբրեւ մտաւորական։

Ցուցահանդէսներ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Անձնական ու հաւաքական ցուցահանդէսներ տուած է Հայաստանի, Ռուսաստանի, Լեհաստանի, Ֆրանսայի, Փորթուկալի եւ Միացեալ Նահանգներու մէջ։

Խաթլամաճեանի նախաձեռնութեամբ եւ անոր կողմէ ձեւափոխուած մանրամասնութիւններու հիմամբ, Հայաստանի կառավարութիւնը պաշտօնապէս ընդունած է Հայաստանի առաջին Հանրապետութեան զինանշանը 1992-ին։

Անոր գործերը կը գտնուին Հայաստանի, Ռուսաստանի եւ Միացեալ Նահանգներու տարբեր պատկերասրահներու եւ թանգարաններու, ինչպէս եւ մասնաւոր հաւաքածոներու մէջ[2]։

Ցուցահանդէսներ[3]

  • 1964 թուականէն սկսեալ Հայաստանի Նկարիչներու միութեան կողմէ կազմակերպուած ամէնամեայ ցուցահանդէսներու մնայուն մասնակից։
  • 1978 «Հայաստանի գոյները» եւ «Ութ հայ նկարիչ» ցուցահանդէսներ, «Drouant» պատկերասրահ, Փարիզ։ Նոյն ցուցահանդէսները՝ AGBU պատկերասրահ, Նիւ Եորք։
  • 1979 Հայ գեղանկարչութեան ցուցահանդէս Կիւլպէնկեանի հիմնադրամին մէջ, Լիսապոն։
  • 1992 «Չորս հայ ապստրաքցիոնիստ նկարիչ», Յովհաննէս Թումանեանի տուն-թանգարան, Երեւան։
  • 1994 Հայկական մշակոյթ եւ արուեստ, Պոխում, Գերմանիա։
    • «Ապստրաքթ արուեստը Հայաստանէն», Հայաստանի նկարիչներու միութիւն, Երեւան։
  • 1998 «Ապստրաքցիաներ. հայեացք ներսէն», Չարլի Խաչատրեանի պատկերասրահ, Երեւան։

Անհատական Ցուցահանդէսներ[4]

  • 1966 Հայաստանի Ճարտարապետներու միութիւն, Երեւան։
  • 1967 «Կոմսոմոլսկայա պրավդա» թերթի Սպիտակ դահլիճ, Մոսկուա։
  • 191967-1972 թթ. ցուցահանդէսներ Հայաստանի տարբեր քաղաքներուն մէջ։
  • 1975 Քինեմաթոկրաֆիստներու միութիւն, Երեւան։
  • 1982 Հայաստանի Նկարիչներու միութիւն, Երեւան։
  • 1983 Էջմիածին, Հայաստան։
  • 1987 «Պունքթ» պատկերասրահ, Կտանսք, Լեհաստան։

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]