Պատմագիրք Հայոց (մատենաշար)

«Պատմագիրք Հայոց», մատենաշար։

Պատմութիւն

Տպագրուած է Թիֆլիսի եւ Վաղարշապատի մէջ՝ Սուքիաս Պարզեանի նիւթական օժանդակութեամբ։

Ի սկզբանէ նախատեսուած էր հրատարակել հայ հին եւ նոր պատմագիրներու լիակատար ժողովածուներու՝ 5 հատորով (իւրաքանչիւրը՝ քանի մը գիրքով, շուրջ 50 հեղինակի աշխատութիւն), սակայն լոյս ընծայած է միայն 3 գիրք՝ Ղազար Փարպեցիի «Պատմութիւն Հայոց եւ Թուղթ առ Վահան Մամիկոնեան» (1904 թուական, Թիֆլիս, Մնացական Մարտիրոսեանի տպարան), Ագաթանգեղոսի «Պատմութիւն Հայոց» (1909, նոյն տպարան) եւ Մովսէս Խորենացիի «Պատմութիւն Հայոց» (1913, համար 1, նոյն տպարան, համար 2, Վաղարշապատ, Սուրբ Էջմիածինի տպարան)։

Այս յօդուածի կամ անոր բաժնի որոշակի հատուած վերցուած է «Հայ գրատպություն և գրքարվեստ» հանրագիտարանէն, որու նիւթերը թողարկուած են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում-Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թոյլատրագրի ներքոյ։