Չիր
Արտաքին տեսք

Չիր, չորցած պտուղ[1]:
Բնական կամ արուեստական կերպով չորցած պտուղներ՝ ջուրը հեռացնելու եւ զայն աւելի երկար պահելու նպատակով։
Չիրերը համեղ եւ օգտակար են՝ հարուստ կենսանիւթերով, հանքանիւթերով եւ բնական շաքարով։
Հայկական խոհանոցին մէջ չիրերը առանձնակի տեղ կը գրաւեն։

Սիրուած տեսակներէն են՝
- Ծիրանաչիր (չորցած ծիրան)
- Սալորաչիր (չորցած սալոր)
- Չամիչ (չորցած խաղող)
- Թուզ
- Արմաւ
- տանձ
- պանան
- սեխ
- դեղձ
- թուզ
- մանկա
- արքայախնձոր
Խոհարարութեան մէջ չիրերը կ'օգտագործուին խմորեղէններու, մրգային հացի, չոր նախաճաշերու, քաղցրաւենիքի եւ մրգաջուրերու պատրաստման համար։
Չորացման ընթացքին, կը կորսնցնէ բնական խոնաւութեան մեծ մասը՝ պտուղին սկզբնական ծաւալին 80 տոկոսը[2]: