Jump to content

Ուրսուլա Անտրես

Ուրսուլա Անտրես
գերմաներէն՝ Ursula Andress
Ծնած է Lua error in Մոդուլ:Sources at line 232: bad argument #1 to 'format' (string expected, got nil).
Ծննդավայր Օստերմունդիգեն, Բեռն, Բեռն, Զուիցերիա[1]
Քաղաքացիութիւն  Զուիցերիա
Երկեր/Գլխաւոր գործ The Sensuous Nurse?
Մասնագիտութիւն դերասանուհի, հեղինակ, նորաձեւութեան կերպար և կինոդերասանուհի
Ամուսին Ջոն Դերեք?

Ուրսուլա Անտրես (գերմաներէն՝ Ursula Andress, (ծնած 19 Մարտ 1936-ին) զուիցերիացի նախկին դերասանուհի մըն է, որ նկարահանուած է ամերիկեան, բրիտանական եւ իտալական ֆիլմերու մէջ: Անոր յայտնութեան դերը եղած է «Պոնտի աղջիկ» Հանի Ռայտըրի կերպարը՝ Ճէյմս Պոնտի առաջին ֆիլմին՝ Dr. No (1962)-ին մէջ: Աւելի ուշ ան մարմնաւորած է Վեսփըր Լինտի դերը 1967-ի Պոնտի երգիծական Casino Royale ֆիլմին մէջ: Անոր միւս նշանաւոր գործերէն են Fun in Acapulco (1963), 4 for Texas (1963), She (1965), The 10th Victim (1965), The Blue Max (1966), The Southern Star (1969), Perfect Friday (1970), Red Sun (1971), The Sensuous Nurse (1975), Slave of the Cannibal God (1978), The Fifth Musketeer (1979), Clash of the Titans (1981) եւ Peter the Great (1986) ֆիլմերը:

1960-ական թուականներուն կը նկատուէր ֆրանսական շարժանկարի ցանկայարոյց դերասաններէն մէկը։

Ուրսուլա Անտրես, վեց զաւակներէն երրորդը, ծնած է 19 Մարտ 1936-ին, Պերնի կանթոնի Օսթերմունտիկէն քաղաքը՝ շուէյցարացի մօր՝ Աննայի, եւ գերմանացի դիւանագէտ հօր՝ Ռոլֆ Անտրեսի ընտանիքին մէջ: Հայրը քաղաքական պատճառներով արտաքսուած է Շուէյցարիայէն, ուստի անոր խնամակալը դարձած է պարտէզներու ձեւաւորող պապիկը[3]: Ան ունի եղբայր մը՝ Հայնց, եւ չորս քոյր՝ Էրիկա, Շարլոթ, Կիզելա եւ Քաթէ[4]:

Անտրես ուսանած է Պերնի մէջ մինչեւ 16 տարեկան դառնալը եւ սորված է քանի մը լեզուներ, այդ շարքին՝ անգլերէն, ֆրանսերէն, գերմաներէն եւ իտալերէն: Ան մէկ տարի արուեստ ուսանած է Փարիզի մէջ, ապա մեկնած է Հռոմ, ուր աշխատած է տարբեր գործերու մէջ, այդ կարգին՝ որպէս մանկապահ:[5]

Անտրես հաւաքոյթի մը ընթացքին հանդիպեցաւ ֆիլմի արտադրիչի մը, որ անոր առաջարկեց փորձնական նկարահանում՝ իտալական ֆիլմի մը դերին համար: Ան յաջողեցաւ եւ epizodic (երկրորդական) դերեր ստացաւ An American in Rome (1954, գլխաւոր դերակատար՝ Ալպերթօ Սորտի), Sins of Casanova (1955, գլխաւոր դերակատար՝ յետագային Պոնտի գործընկեր Կապրիէլ Ֆերցէթի) եւ La catena dell'odio (1955) ֆիլմերուն մէջ: Անոր ուշադրութիւն դարձուց հոլիվուտեան ղեկավար մը, որ համոզեց զինք իր բախտը փորձել Հոլիվուտի մէջ[6]:

Անտրես Հոլիվուտ ժամանեց 1955-ի սկիզբը: Նոյն գարնան ան եօթ տարուան պայմանագիր ստորագրեց Paramount Pictures-ի հետ՝ շաբաթական 287 տոլար սկզբնական աշխատավարձով: Պայմանագիրը դերասանական որեւէ դեր չբերաւ, որովհետեւ ան անգլերէն սորվիլ չէր ուզեր: «Ժամանակիս մեծ մասը կ'անցընէի Մարլէն Տիթրիխի հին ֆիլմերը դիտելով»,— ըսած է ան: Անտրես որոշ ճանաչում ստացաւ Ճէյմս Տինի հետ ժամադրուելուն համար՝ դերասանին մահէն կարճ ժամանակ առաջ: Ան ինքզինք ազատեց պայմանագիրէն եւ 1956-ին պայմանագիր կնքեց Columbia Pictures-ի հետ: Սակայն անոնց համար ալ որեւէ ֆիլմ չնկարահանեց: Ան մնաց Հոլիվուտ, երբ 1957-ին ամուսնացաւ Ճոն Տերեքի հետ: 1959-ին յայտարարուեցաւ, որ ան եւ Տերեք պիտի նկարահանուին High Variety ֆիլմին մէջ, սակայն ֆիլմը չիրականացաւ[7]:

Միջազգային Համբաւ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Անտրես դերասանութեան վերադարձաւ 1962-ին՝ Thriller հեռուստաշարքի "La Strega" (1962) դրուագով, Ալեխանտրօ Ռէյի հետ: Ան միջազգային համբաւ ձեռք բերաւ որպէս Հանի Ռայտըր՝ խեցի հաւաքող սուզորդ եւ Ճէյմս Պոնտի ցանկութեան առարկան Dr. No (1962)՝ Պոնտի առաջին ֆիլմին մէջ, թէեւ անոր խօսակցութիւնները ստիպուած կրկնօրինակեց (dubbed) Նիքի վան տեր Զիլը: Կինոյի եւ նորաձեւութեան պատմութեան մէջ խորհրդանշական դարձած պահուն՝ ան Կարիպեան ծովէն դուրս ելաւ ճերմակ պիկինիով՝ կոնքին վրայ սուզման մեծ դանակ մը կրելով: Այդ տեսարանին մէջ անոր կերպարին երգած քալիփսոյի (calypso) երգեցողութիւնը կրկնօրինակեց Տայանա Քուփլանտը: Այս տեսարանը Անտրեսը դարձուց «տիպար» Պոնտի աղջիկ[8]:

Յետագային Անտրես ըսաւ, որ իր ասպարէզով պարտական է այդ ճերմակ պիկինիին. «Այս պիկինին ինծի յաջողութիւն բերաւ: Dr. No-ի մէջ որպէս առաջին Պոնտի աղջիկ նկարահանուելուս շնորհիւ, ես ազատութիւն ստացայ ընտրելու իմ ապագայ դերերս եւ դառնալու ելեւմտապէս (ֆինանսապէս) անկախ»: Ֆիլմին մէջ անոր հագած պիկինին 2001-ին աճուրդի ընթացքին ծախուեցաւ 41,125 անգլիական փաունտով: 2003-ին, Channel 4-ի կողմէ Միացեալ Թագաւորութեան մէջ կատարուած հարցախոյզի մը համաձայն, անոր մուտքը Dr. No ֆիլմին մէջ քուէարկուեցաւ առաջին դիրքով «100 ամէնացանկայարոյց պահեր»-ու ցանկին մէջ: Անտրես 1964-ին արժանացաւ «Ոսկէ Գլոպուս» (Golden Globe) մրցանակին՝ «Տարուան նոր աստղ» անուանակարգին մէջ՝ այս ֆիլմին մէջ իր մասնակցութեան համար[9]:

Ասկէ ետք Անտրես մարմնաւորեց կնոջ գլխաւոր դերը Էլվիս Փրեսլիի Fun in Acapulco (1963) երաժշտական ֆիլմին մէջ: Անոր անունը ցուցադրուեցաւ Ֆրենք Սինաթրայէն, Տին Մարթինէն եւ Անիթա Էքպերկէն ետք՝ 4 for Texas (1963) ֆիլմին մէջ. անոր մասնակցութիւնը վերջինիս մէջ պատճառ դարձաւ, որ ֆիլմին վերնագիրը Two for Texas-էն փոխուի[10]:

1965-ին, Nightmare in the Sun ֆիլմէն անոր մերկ լուսանկարները հրատարակուեցան Playboy պարբերաթերթին մէջ. ասիկա առաջինն էր այն եօթն անգամներէն, երբ անոր լուսանկարները տեղ գտան ամսագիրին մէջ յաջորդ տասնըհինգ տարիներուն ընթացքին: Երբ հարցուցին, թէ ինչու համաձայնած էր լուսանկարուիլ Playboy-ի համար, Անտրես պաղարիւնօրէն պատասխանեց. «Որովհետեւ գեղեցիկ եմ»:

Նոյն տարին Անտրես ստանձնեց Hammer Films-ի եւ Seven Arts Productions-ի She (1965) ֆիլմին գլխաւոր դերը՝ մարմնաւորելով անմահ թագուհի մը. ֆիլմը նկարահանուեցաւ Անգլիոյ եւ Իսրայէլի մէջ: Անտրես համաձայնեցաւ նկարահանուիլ այս ֆիլմին մէջ որպէս Seven Arts-ի հետ երկու ֆիլմերու համաձայնութեան մէկ մաս: Անիկա նիւթական մեծ յաջողութիւն արձանագրեց տոմսարկղերուն մէջ: Անտրես չնկարահանուեցաւ ֆիլմի շարունակութեան՝ The Vengeance of She-ի մէջ, որովհետեւ անոր պայմանագիրին ժամկէտը աւարտած էր նախքան ֆիլմին արտադրուիլը:

Ան նաեւ երկրորդական դեր ունեցաւ արտադրիչ Չարլզ Ք. Ֆելտմանի What's New Pussycat? (1965) կատակերգութեան մէջ, որ հսկայական յաջողութիւն ունեցաւ: Ան մեկնեցաւ Ֆրանսա՝ խաղալու Ժան-Փոլ Պելմոնտոյի սիրելիի դերը Up to His Ears (1965) ֆիլմին մէջ, որ շատ ժողովրդական էր Ֆրանսայի մէջ. ան եւ Պելմոնտօ սիրային կապի մէջ մտան, ինչ որ պատճառ դարձաւ իր եւ Տերեքի ամուսնալուծման (թէեւ անոնք արդէն մէկ տարիէ ի վեր առանձին կ՛ապրէին): Անտրես փոխադրուեցաւ Փարիզ՝ ապրելու Պելմոնտոյի հետ, եւ ատիկա դարձաւ իր տունը յաջորդ եօթը տարիներուն ընթացքին: Իտալիոյ մէջ ան նկարահանուեցաւ Մարչելլօ Մասթրոյ աննիի հետ The 10th Victim (1965) գիտաերեւակայական ֆիլմին մէջ:

Յաջորդ տարի ան վերադարձաւ Հոլիվուտ՝ խաղալու Ճորճ Փեփարտի սիրելիի դերը Առաջին Համաշխարհային Պատերազմի մասին պատմող The Blue Max (1966) ֆիլմին մէջ, որ տոմսարկղային հերթական յաջողութիւնն էր: Անտրես նկարահանեց իր երկրորդ ֆիլմը Seven Arts-ի համար՝ դարձեալ Տերեքի հետ, որ վերստին դերակատար էր եւ ռեժիսոր՝ Once Before I Die (1966), որ նկարահանուեցաւ Ֆիլիփիններու մէջ:

Աւելի լայն տարածում գտաւ Պոնտի երգիծական Casino Royale (1967) ֆիլմը (դարձեալ արտադրուած Ֆելտմանի կողմէ), ուր Անտրես մարմնաւորեց Վեսփըր Լինտը՝ երբեմնի լրտես մը, որ համոզեց Փիթըր Սելլըրզի մարմնաւորած Էվլին Թրեմպլին առաքելութիւն մը իրականացնել: Այս ֆիլմը տոմսարկղային հսկայական յաջողութիւն ապահովեց: Անոր վարձատրութիւնը, ըստ տեղեկութիւններու, 200,000 անգլիական փաունտ էր: Վալ Կեսթ, որ ղեկավարեց Անտրեսի դերակատարութիւնը Casino Royale-ի մէջ, ըսաւ. «Չեմ կարծեր, որ երբեւէ հանդիպած եմ մէկուն, որ այնքան համընդհանուր սէր վայելէր նկարահանման տաղաւարին մէջ գտնուող բոլորին կողմէ: Անոնք ամէն ինչ կ՛ընէին անոր համար, եւ ասիկա իսկապէս արտասովոր բան է: Օր մը մէկը պիտի ցուցադրէ իսկական Ուրսուլան էկրանին վրայ՝ կատակերգութեան մը մէջ, եւ ան պիտի ապշեցնէ բոլորը: Խնդիրն այն է, որ ան շատ լարուած է»[11]:

1960-ականներու Աւարտը եւ 1970-ականներ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Իտալիոյ մէջ ան նկարահանուեցաւ ռեժիսոր Լուիճի Ձամփայի Anyone Can Play (1967) ֆիլմին մէջ՝ Պոնտի նախկին մէկ այլ աղջկայ՝ Քլոտին Օժէի հետ: Ապա մեկնեցաւ Աֆրիկա՝ Ճորճ Սիկալի հետ The Southern Star (1969) ֆիլմը նկարահանելու, որ մեծ յաջողութիւն գտաւ Անգլիոյ մէջ[12]: 1969-էն 1979 թուականներուն միջեւ ան նկարահանուեցաւ մերկ կամ կիսամերկ իր գրեթէ բոլոր ֆիլմերուն մէջ, ինչ որ անոր տուաւ «Ursula Undress» (Մերկացող Ուրսուլա) մականունը[13]:

Անտրես մեկնեցաւ Անգլիա՝ նկարահանուելու Perfect Friday (1970) կողոպուտի մասին պատմող ֆիլմին մէջ, Սթենլի Պէյքըրի եւ Տէյվիտ Ուորնըրի հետ: Սպանիոյ մէջ ան նկարահանուեցաւ Red Sun (1971) ուէսթըրն ֆիլմին մէջ, որուն միջազգային դերասանական կազմին մէջ էին Չարլզ Պրոնսոնը, Թոշիրօ Միֆունէն եւ Ալէն Տըլոնը: 1972-ի հարցազրոյցի մը ընթացքին ան ըսաւ. «Կը կարծեմ, որ իմ կերպարս, նամանաւանդ ամերիկացիներուն համար, fatal woman (ճակատագրական կնոջ) եւ տղամարդիկ սպառող կնոջ տիպար է: Ես դատարկապորտ կամ հաշւենկատ եւ պաղարիւն չեմ: Բայց թերեւս իմ արտաքինս այդ տպաւորութիւնը կը ձգէ: Ես կարգապահ եմ իմ արարքներուս մէջ եւ անկարգապահ՝ զգացումներուս մէջ: Չեմ կրնար վերահսկել իմ զգացածներս կամ պահել իմ զգացումներս»[14]:

Արկածախնդրական եւ Իտալական Ֆիլմեր

Անտրես նկարահանուեցաւ քանի մը արկածախնդրական ֆիլմերու մէջ՝ Stateline Motel (1973), Loaded Guns (1975) եւ Africa Express (1975): Ան ստանձնեց գլխաւոր դերը The Sensuous Nurse (1975) ֆիլմին մէջ եւ կատակերգութիւն մը նկարահանեց Պոնտի նախկին մէկ այլ աղջկայ՝ Պարպարա Պուշէի հետ (Spogliamoci così, senza pudor..., 1976): Անտրես մարմնաւորեց Ժոզէֆին տը Պօհառնէն՝ The Loves and Times of Scaramouche (1976) երգիծական ֆիլմին մէջ, Մայքլ Սարազինի հետ: Ան նկարահանեց Africa Express-ի շարունակութիւնը՝ Safari Express (1976), ապա Մասթրոյ աննիի հետ նկարահանեց մէկ այլ ֆիլմ՝ Double Murder (1978):

1970-ականներու Աւարտը եւ 1980-ականներ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Անտրես նկարահանուեցաւ պաշտամունքային դարձած Slave of the Cannibal God (1978) ֆիլմին մէջ՝ Սթէյսի Քիչի հետ, Լուիճի Ձամփայի Tigers in Lipstick (1979) սեռային կատակերգութեան մէջ, ինչպէս նաեւ The Fifth Musketeer (1979) պատմական արկածախնդրական ֆիլմին մէջ՝ մարմնաւորելով Լուիզ տը Լա Վալիէրը՝ Պօ Պրիճըզի դիմաց: Ան մարմնաւորեց Աֆրոտիթէն 1981-ի Clash of the Titans ֆիլմին մէջ՝ Լորենս Օլիվիէի կողքին: Ֆիլմի նկարահանման ընթացքին Անտրես սիրային կապ հաստատեց գլխաւոր դերակատար Հէրի Հեմլինի հետ, որմէ ունեցաւ որդի մը: 1982-ին ան մարմնաւորեց Մէյպըլ Տոճը Red Bells արկածախնդրական-տրաւի ֆիլմին մէջ եւ հիւր-դերասան եղաւ այնպիսի հեռուստաշարքերու մէջ, ինչպիսիք են Manimal-ը եւ The Love Boat-ը: Ֆրանսայի մէջ ան նկարահանուեցաւ Liberté, égalité, choucroute (1985) ֆիլմին մէջ:

Հեռուստատեսութիւն եւ Յետագայ Ասպարէզ

Հեռուստատեսութեան մէջ ան մասնակցեցաւ 1986-ի «Էմմի» (Emmy) մրցանակին արժանացած Peter the Great մինի-հեռուստաշարքին, իսկ 1988-ին երեք դրուագով միացաւ Falcon Crest տարաժամեայ (primetime) դրամատիկ շարքի դերասանական կազմին՝ մարմնաւորելով տարօրինակ (exotic) օտարերկրացի մը, որ կ՛օգնէ Տէյվիտ Սելպիին ազատելու Տանա Սփարքսը սպիտակ ամուսնավաճառներու (մարդավաճառութեան) ցանցէն: Անտրես նաեւ նկարահանուեցաւ Big Man – The Diva (1988) ֆիլմին մէջ՝ Պատ Սփենսըրի հետ, եւ Man Against the Mob: The Chinatown Murders (1989) ֆիլմին մէջ:

1990-ականներէն Ի Վեր

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

1990-ականներու սկիզբէն ի վեր անոր դերասանական ելոյթները հազուադէպ դարձած են: Ան նկարահանուեցաւ Klassäzämekunft (1990, անգլերէն վերնագիր՝ Broken Silence), The Cave of the Golden Rose 3 (1993), The Cave of the Golden Rose 4 (1994) եւ Cremaster 5 (1995) ֆիլմերուն մէջ: 1995-ին Անտրես ընտրուեցաւ Empire պարբերաթերթին կողմէ՝ որպէս «Կինոյի պատմութեան 100 ամէնացանկայարոյց աստղերէն» մէկը: Ցարդ անոր վերջին դերը եղած է «Մատոննա»-ի կերպարը 2005-ի շուէյցարական համեստ ապիւտճէով Die Vogelpredigt oder Das Schreien der Mönche (անգլերէն վերնագիր՝ The Bird Preachers) գեղարուեստական ֆիլմին մէջ: Ան նաեւ երեւցաւ Masterpiece or Forgery? The Story of Elmyr De Hory (2008) վաւերագրական ֆիլմին մէջ:

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #136336647 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 1 2 (անգլերեն) Ursula Andress, 2026-08-20, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ursula_Andress&oldid=1370407646, վերցված է 2026-08-28
  3. ↑ Anstead, Mark (7 December 2002). "Bond girl who made a killing". The Guardian. Retrieved 30 June 2008.
  4. ↑ "12 facts about Ursula Andress, the Swiss 'Bond Girl'". Newly Swissed Online Magazine. 19 March 2016. Archived from the original on 21 May 2022. Retrieved 7 June 2022.
  5. ↑ "Meet Ursula McAndress". London Life. 28 May 1966. pp. 11–13. ProQuest 1689080375.
  6. ↑ Bentley, Logan (5 May 1980). "Urged by Her 28-Year-Old Lover, Harry Hamlin, Ursula Andress Faces Motherhood at 44". People. Archived from the original on 3 March 2016. Retrieved 14 December 2010.
  7. ↑ Scott, J. L. (10 September 1959). "Evans will co-star in 'peyton' sequel". Los Angeles Times. ProQuest 167506648.
  8. ↑ Ursula Andress Archived 13 July 2010 at the Wayback Machine.. GoldenGlobes.org. Accessed 18 February 2008.
  9. ↑ Ursula Andress Archived 13 July 2010 at the Wayback Machine.. GoldenGlobes.org. Accessed 18 February 2008.
  10. ↑ "Fimland Events". Los Angeles Times. 14 May 1963. ProQuest 168358778.
  11. ↑ Licensed to kill the James Bond Image? London Life; London (17 December 1966): 12-14.
  12. ↑ "The World's Top Twenty Films." Sunday Times [London] 27 September 1970: 27. The Sunday Times Digital Archive. accessed 5 April 2014
  13. ↑ Dan Lewis (29 August 1972). 'Andress on Undress: Hollywood Overdoes It Archived 4 December 2021 at the Wayback Machine.. Sarasota Journal. Accessed 18 March 2015.
  14. ↑ Haber, J. (30 July 1972). "Ursula andress' private thoughts on living, loving". Los Angeles Times. ProQuest 157080235.