Jump to content

Մուհամմատ Ահմատ Իսա Ալ Մաղութ

Մուհամմատ Ահմատ Իսա Ալ Մաղութ
արաբերէն՝ محمد الماغوط
Ծնած է 1934[1][2][3][…]
Ծննդավայր Սալամիա, Համայի մարզ, Սուրիա
Մահացած է 3 Ապրիլ 2006(2006-04-03)[1][2][3]
Մահուան վայր Դամասկոս[4]
Քաղաքացիութիւն  Սուրիա
Մասնագիտութիւն բանաստեղծ, գրագէտ և թատերագիր
Ամուսին Sanīyah Ṣāliḥ?

Մուհամմատ Ահմատ Իսա Ալ Մաղութ (արաբերէն՝ محمد أحمد عيسى الماغوط, 1934[1][2][3][…], Սալամիա, Համայի մարզ, Սուրիա - 3 Ապրիլ 2006(2006-04-03)[1][2][3], Դամասկոս[4]), սուրիացի գրող, բանաստեղծ եւ խմբագիր[5]։

Կենսագրական գիծեր

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է Սուրիոյ Համա քաղաքը: Ալ Մաղութը արաբական աշխարհի մէջ ազատ կամ արձակ բանաստեղծութեան ամենէն նշանաւոր հեղինակներէն մէկը եղած է: Մամուլի աշխոյժ աշխատող մը եղած է:

Սուրիական «Թըշրին» թերթի հիմնադիրներէն մէկն է՝ 1975-ին: Եղած է «Ալ Շըրթա» թերթին խմբագիր[6]: Ալ Մաղութը երգիծական քաղաքական գրականութեան մէջ հմտացած է եւ մի քանի քննադատական թատրերգութիւններ հեղինակած է, որ արաբական աշխարհի քաղաքական թատրոնին մէջ մեծ ներդրում ու ազդեցութիւն ունեցած ու ձգած են:

Անդամակցած է Սուրիոյ սոցիալ-ազգայնական կուսակցութեան, որ 1950-ին Սուրիոյ մէջ գործող երկրորդ կուսակցութիւնը եղած է «Ալ Պաաս» կուսակցութեան կողքին: Կուսակցական պատկանելիութիւնը զինք երկու անգամ բանտարկութեան ենթարկած է: Առաջինը, 1955-ին՝ 9 ամիսով, իսկ երկրորդը՝ 1961-ին՝ 3 ամիսով, որոնց ընթացքին ահագին նեղութիւն պատճառած են անոր:

1961-ին, բանտէն ազատ արձակուելէ ետք անցած է Պէյրութ, ուր անդամակցած է «Ալ Շըըր [ոտանաւոր]» պարբերականին, սակայն նոյն տարուան վերջաւորութեան դուրս եկած է, պարբերաթերթի աշխատակազմին հետ ունեցած միտքերու եւ գաղափարներուն անհամաձայնութեան պատճառով: Ատկէ ետք լիբանանեան մի քանի պարբերականներու աշխատակցած է, հեղինակելով, սրբագրելով, եւ այլն:

1981-1982 թուականներուն իբրեւ երգիծական յօդուածի խմբագիր ու գրող աշխատած է Շարժայի «Ալ Խալիճ» թերթին մէջ, որու մշակութային բաժինի հիմնադիրներէն մէկը եղած է:

1989-2001 թուականներու ընթացքին բանաստեղծութիւններ հրապարակած է լոնտոնեան «Ալ Ուասաթ» ամսագիրին մէջ:

1980-ականներուն Ազգային թատրոնին մէջ աշխատած է, համագործակցելով սուրիացի նշանաւոր դերասան Տորէտ Լահամին հետ, ինչպէս նաեւ Ռատիոյի եւ հեռուստաընկերութեան գլխաւոր մարմիններուն հետ եւս աշխատակցած է[7]:

Գրական ասպարէզ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Իր գրական ասպարէզին սկիզբը Ալ Մաղութը յօդուածներ ու բանաստեղծութիւններ հրապարակած է:

Դամասկոսի Մէզզէ բանտէն սկիզբ առած է իր գրական իսկական ճամբորդութիւնը, ծխախոտի փոքրիկ թերթիկներուն վրայ գրելով բանտարկեալի իր օրագիրը: Այսպիսով ան իր առաջին ամբողջական բանաստեղծութիւնը՝ «Սպանութիւն» գրած է, որ իր առաջին հատորին մէջ 15 էջ զբաղեցուցած է:

Բանտին մէջ էր նաեւ, որ ան սկսած է թատրերգութիւններ գրել: Ան գրած է «Կուզիկ թռչունը» կտորը՝ մտածելով որ ատիկա երկար բանաստեղծութիւն մըն էր, որ իր վիճակը կը նկարագրէր, սակայն աւելի ուշ իր կնոջմէ իմացած է, որ այն վերածուած է թատրոնի եւ գրաքննադատներուն կողմէ կոչուած է «Թատրերգութիւններու թագուհի», իր իրապաշտական ոճին պատճառով:

Թատրերգութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Իր գրած թատրերգութիւններէն են.

  • «Թըշրին գիւղը»:
  • «Շաքաէք ալ-Նոէման»:
  • «Ղըրպէ» - օտարութիւն:
  • «Քասաք եա Ուաթան» - կենա՛ցդ, Հայրենիք:
  • «Կուզիկ թռչունը», եւ այլն: Այս թատրերգութիւնները մեծ ընդունելութիւն գտած են ժողովուրդին մէջ եւ մինչեւ մեր օրերը հաճոյքով կը դիտուին արաբ հանդիսատեսներու կողմէ:

Հեռատեսիլի համար գրուած աշխատութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Մուհամմատ ալ-Մաղութը նաեւ հեռատեսիլի համար բազմաթիւ կտորներ գրած է: Առաջին փորձը եղած է 1964-ին:

Մէկ երկու շարժանկարային (cinema) աշխատանք ալ հեղինակած է, որոնցմէ ամենէն նշանաւորը՝ «Ալ Հուտուտ» (Սահմանը):

Բանաստեղծութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ալ Մաղութի բանաստեղծութիւնները երեք հատորներու մէջ ամփոփուած են.

  • «Տխրութիւն՝ լուսինի լոյսին տակ»[8]:
  • «Միլիոնաւոր պատերով սենեակ», Պէյրութ, 1960[6]:
  • «Ուրախութիւնը մասնագիտութիւնս չէ»:

Մի քանի գիրքերու ալ հեղինակ է: Այսպէս.

  • «Օրօրոց» - պատմուածք:
  • «Ծաղիկներու սուրը» - յօդուածներ:
  • գ«Եդեմի Արեւելքը, Աստուծոյ Արեւմուտքը»:
  • դ«Կարմիր պետեվին»:
  • «Պիտի դաւաճանե՛մ Հայրենիքիս»:

1987-ին Ալ Մաղութը իր լրագրողական յօդուածներէն խումբ մը հաւաքած է հատորի մը մէջ, զայն վերնագրելով՝ «Պիտի դաւաճանե՛մ Հայրենիքիս»: Գիրքին ներածութիւնը գրած է իր ընկերը՝ Զաքարիա Թամէրը՝ «Պիտի դաւաճանէ կեղծ Հայրենիքի մը» վերնագիրով[7]:

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: open data platform — 2011.
  2. 1 2 3 4 Encyclopædia Britannica
  3. 1 2 3 4 AlKindi (Դոմինիկյան Արևելագիտության ինստիտուտի առցանց կատալոգ)
  4. 1 2 Bibliothèque nationale de France Record #12322706v // BnF catalogue généralParis: BnF.
  5. وفاة الكاتب محمد الماغوط بعد تعرضه لجلطة دماغية
  6. 1 2 الماغوط محمد։ «ديوان محمد الماغوط»։ الديوان (արաբերէն)։ արտագրուած է՝ 2026-01-13
  7. 1 2 «ՊԻՏԻ ԴԱՒԱՃԱՆԵ՛Մ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՍ (ԶԱՌԱՆՑԱՆՔ ԱԶԱՏՈՒԹԵԱՆ ԵՒ ՎԱԽԻ ՄԱՍԻՆ)»։ www.jamanak.com։ արտագրուած է՝ 2026-01-13
  8. الماغوط محمد։ «حزن في ضوء القمر - محمد الماغوط»։ الديوان (արաբերէն)։ արտագրուած է՝ 2026-01-13