Մկրտիչ Խերանեան
| Մկրտիչ Խերանեան | |
|---|---|
| Ծնած է | 10 Օգոստոս 1899[1][2] |
| Ծննդավայր | Վան, Վանի Նահանգ, Օսմանեան Կայսրութիւն[1][2] |
| Մահացած է | 27 Յունիս 1970[1][2] (70 տարեկանին) |
| Մահուան վայր | Երեւան, Խորհրդային Միութիւն[1][2] |
| Քաղաքացիութիւն |
|
| Ազգութիւն | Հայ[1] |
| Ուսումնավայր | Գէորգեան Հոգեւոր Ճեմարան[1] |
| Մասնագիտութիւն | գրագէտ, թարգմանիչ և ուսուցիչ |
| Անդամութիւն | Խորհրդային Հայաստանի Գրողներու Միութիւն |
Մկրտիչ Խերանեան (10 Օգոստոս 1899[1][2], Վան, Վանի Նահանգ, Օսմանեան Կայսրութիւն[1][2] - 27 Յունիս 1970[1][2], Երեւան, Խորհրդային Միութիւն[1][2]), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ Վանի հերոսամարտին վերապրած ու խորհրդահայ գրականութեան իրենց մասնակցութիւնը բերած անուններու շարքին կը պատկանի Մկրտիչ Խերանեանը՝ «Նարեկ»ի առաջին արեւելահայերէն թարգմանութեան հեղինակը։
Կենսագրական գիծեր
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Ծնած է Վան։ Սկզբնական կրթութիւնը ստացած է ծննդավայրի ծխական, ապա՝ Վարագայ ժառանգաւորաց եւ «Հայկազեան» կեդրոնական վարժարաններուն մէջ։
Վանի ինքնապաշտպանութենէն ետք, իր ընտանիքով գաղթած է Արեւելեան Հայաստան, ուր մտած եւ շրջանաւարտ եղած է Ս. Էջմիածինի Գէորգեան ճեմարանէն։
Ամուսնացած է իր նոյն մականունը կրող Արաքսիա Խերանեանի հետ։ Ունեցած են չորս զաւակ։ Մինչեւ 1932 ընտանիքը ապրած է Էջմիածնի (այժմ՝ Վաղարշապատ), ապա՝ Երեւանի մէջ։
Գործունէութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Խերանեան հայոց լեզուի ու գրականութեան ուսուցիչ եղած է Էջմիածնի շրջանի եւ Երեւանի տարբեր միջնակարգ դպրոցներու մէջ։
Խերանեան բանաստեղծութիւններ գրած է պատանի տարիքէն եւ ամբողջ կեանքը նուիրած է գրականութեան։
1938-ին հրատարակած է բանաստեղծութիւններու առաջին ժողովածուն՝ «Խնդութիւն» վերնագրով։
1939-ին անդամակցած է Հայաստանի Գրողներու Միութեան։ Սակայն, ան զերծ չէ մնացած ստալինեան վարչակարգի բռնութենէն։
1941-ին, մտաւորականները կը ձերբակալուէին որպէս կասկածելի անձնաւորութիւններ։ Խերանեան ձերբակալուած է Նոյեմբեր 1941-ին եւ շարք մը մտաւորականներու հետ առանց դատի աքսորուած՝ Ղազախստանի Ակմոլինսկի մարզ։
Չորս տարի դաժան պայմաններու մէջ հոն մնալէ ետք, պատերազմի աւարտին ազատ արձակուած եւ վերադարձած է Երեւան, ուր շարունակած է ուսուցչութեամբ զբաղիլ մինչեւ 1950։
Աշխատութիւներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Հրատարակած է բազմաթիւ հատորներ՝ բանաստեղծութիւններ, մանկական բանաստեղծութիւններ ու հեքեաթներ, վիպերգեր՝ «Մոկաց Միրզա», «Սասնայ տուն», «Հազարան բլբուլ»), վիպակներ, «Երկար-երկար մի ճանապարհ» ինքնակենսագրական վէպը (1965)։
Խերանեան բեղուն թարգմանիչ եղած է։ Ամենէն ծանօթ թարգմանական գործն է Գրիգոր Նարեկացիի «Մատեան ողբերգութեան» առաջին արեւելահայերէնի վերածումը (1960)։
Աշխարհաբարի վերածած է նաեւ Հոմերոսի «Իլիական»ը եւ ռուսերէնէ թարգմանած է Նիզամիի, Պուշկինի, Լերմոնտովի եւ այլոց գործերը։
Անտիպ ու տպագիր գործերէն շատեր հրատարակուած են յետմահու[3]։
Պարգեւներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]2010-ին, Հայաստանի Ազգային Գրադարանը յետմահու Խերանեանին շնորհած է Յակոբ Մեղապարտի անուան յուշամետալը՝ հայ գրականութեան մատուցած ծառայութիւններուն, գրական վաստակի եւ թարգմանական գործունէութեան համար։
Պատկերասրահ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- Թոռնիկների[permanent dead link] հետ
- Աշխատելու[permanent dead link] ընթացքին
- Հայոց[permanent dead link] լեզուի եւ գրականութեան քննութեան ատեն
- Երիտասարդ[permanent dead link] գրողները եւ վարպետը, 1938, Ծաղկաձոր
- Եգիպտահայ[permanent dead link] ծաղրանկարիչ Սարուխանի ցուցահանդէսի բացումին, 1952
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Հայկական սովետական հանրագիտարան / խմբ. Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2000.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Հայկական համառոտ հանրագիտարան — Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1990. — հատոր 2.
- ↑ «ՄԿՐՏԻՉ ԽԵՐԱՆԵԱՆ (մահ՝ 27 Յունիս, 1970)»։ Armenian Prelacy (en-US)։ արտագրուած է՝ 2025-08-31