Jump to content

Մկրտիչ Խերանեան

Մկրտիչ Խերանեան
Ծնած է 10 Օգոստոս 1899(1899-08-10)[1][2]
Ծննդավայր Վան, Վանի Նահանգ, Օսմանեան Կայսրութիւն[1][2]
Մահացած է 27 Յունիս 1970(1970-06-27)[1][2] (70 տարեկանին)
Մահուան վայր Երեւան, Խորհրդային Միութիւն[1][2]
Քաղաքացիութիւն  Օսմանեան Կայսրութիւն
Ազգութիւն Հայ[1]
Ուսումնավայր Գէորգեան Հոգեւոր Ճեմարան[1]
Մասնագիտութիւն գրագէտ, թարգմանիչ և ուսուցիչ
Անդամութիւն Խորհրդային Հայաստանի Գրողներու Միութիւն

Մկրտիչ Խերանեան (10 Օգոստոս 1899(1899-08-10)[1][2], Վան, Վանի Նահանգ, Օսմանեան Կայսրութիւն[1][2] - 27 Յունիս 1970(1970-06-27)[1][2], Երեւան, Խորհրդային Միութիւն[1][2]), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։ Վանի հերոսամարտին վերապրած ու խորհրդահայ գրականութեան իրենց մասնակցութիւնը բերած անուններու շարքին կը պատկանի Մկրտիչ Խերանեանը՝ «Նարեկ»ի առաջին արեւելահայերէն թարգմանութեան հեղինակը։

Կենսագրական գիծեր

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ծնած է Վան։ Սկզբ­նա­կան կր­թու­թիւ­նը ստա­ցած է ծննդա­վայ­րի ծխական, ապա՝ Վարագայ ժառանգաւորաց եւ «Հայկազեան» կեդրոնական վարժարաններուն մէջ։

Վանի ինքնապաշտպանութենէն ետք, իր ընտանիքով գաղթած է Արեւե­լեան Հա­յաս­տան, ուր մտած եւ շրջանաւարտ եղած է Ս. Էջ­միածի­նի Գէորգեան ճեմարանէն։

Ա­մուս­նա­ցած է իր նոյն մականունը կրող Արաքսիա Խերանեանի հետ։ Ունեցած են չորս զաւակ։ Մինչեւ 1932 ընտանիքը ապրած է Էջմիածնի (այժմ՝ Վաղարշապատ), ապա՝ Երեւանի մէջ։

Գործունէութիւն

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Խերանեան հայոց լեզուի ու գրականութեան ու­սու­ցիչ եղած է Էջմիածնի շրջանի եւ Երեւանի տարբեր միջնակարգ դպրոցներու մէջ։

Խերանեան բա­նաս­տեղ­ծու­թիւններ գրած է պա­տա­նի տարիքէն եւ ամբողջ կեանքը նուիրած է գրականութեան։

1938-ին հրատարակած է բանաստեղծու­թիւն­նե­րու առա­ջին ժո­ղո­վա­ծուն՝ «Խն­դու­թիւն» վեր­նագ­րով։

1939-ին անդամակցած է Հայաստանի Գրողներու Միութեան։ Սակայն, ան զերծ չէ մնացած ստալինեան վարչակարգի բռնութենէն։

1941-ին, մտա­ւո­րա­կան­ները կը ձերբակալուէին որպէս կասկածելի անձնաւորութիւններ։ Խերանեան ձերբակալուած է Նոյեմբեր 1941-ին եւ շարք մը մտաւորականներու հետ առանց դատի աքսորուած՝ Ղազախստանի Ակմոլինսկի մարզ։

Չորս տարի դաժան պայմաններու մէջ հոն մնալէ ետք, պատերազմի աւարտին ազատ արձակուած եւ վերադարձած է Երեւան, ուր շարունակած է ուսուցչութեամբ զբաղիլ մինչեւ 1950։

Հրատարակած է բազմաթիւ հատորներ՝ բանաստեղծութիւններ, մանկական բանաստեղծութիւններ ու հեքեաթներ, վիպերգեր՝ «Մոկաց Միրզա», «Սասնայ տուն», «Հազարան բլբուլ»), վիպակներ, «Երկար-երկար մի ճանապարհ» ինքնակենսագրական վէպը (1965)։

Խերանեան բեղուն թարգմանիչ եղած է։ Ամենէն ծանօթ թարգմանական գործն է Գրիգոր Նարեկացիի «Մատեան ողբերգութեան» առաջին արեւելահայերէնի վերածումը (1960)։

Աշխարհաբարի վերածած է նաեւ Հոմերոսի «Իլիական»ը եւ ռուսերէնէ թարգմանած է Նիզամիի, Պուշկինի, Լերմոնտովի եւ այլոց գործերը։

Անտիպ ու տպագիր գործերէն շատեր հրատարակուած են յետմահու[3]։

Իր կեան­քի վեր­ջին տա­րի­նե­րին նրա մէջ շատ ու­ժեղ էր հայ­րե­նի­քի՝ Վա­նի, կարօտը։ Մահից եր­կու տա­րի ա­ռաջ գրիչ չա­ռաւ ձեռ­քը, լրիւ զբաղ­ուեց իր ման­կա­կան յիշողութիւններով։ Մենք ապ­րում էինք Բու­թա­նիա­յի 12-րդ փո­ղո­ցում, ո­րը կրում էր Այվազովսկու անունը, եւ բա­կում ինքն իր ձեռ­քով պատ­րաս­տեց Վա­նայ լի­ճը բե­տո­նից, այն նոյն ձեւով, ինչ­պի­սին քար­տէ­սում կար։ Ե­րեք մետր եր­կա­րու­թեամբ, ներ­կեց կա­պոյտ գոյնով, ջու­րը լց­րեց ու զգաց, որ ին­քը Վա­նում է, Վա­նայ լճի կող­քին։ Բա­ցի դրա­նից իր չախոյով (դա­նակ) որեւէ այլ գոր­ծիք չօգ­տա­գոր­ծե­լով, պատ­րաս­տեց մակէտներ՝ ի­րենց Վանի տու­նը բա­կով, Շու­շան գիւ­ղը իր շր­ջա­պա­տով, որ­տեղ պապս աշ­խա­տել էր վարդապետ, նաեւ որ­տեղ ու­սա­նել էր՝ Վա­րա­գա­վան­քում, ու մա­տով ցոյց էր տա­լիս եւ ասում. «Այս լու­սա­մու­տի մօտ իմ նս­տա­րանն էր»։ Եր­կու տա­րի նա տրա­մադ­րեց իր հայրենիքին, ի­րեն շր­ջա­պա­տեց Վա­նայ հա­րա­զատ ան­կիւն­նե­րով եւ 1970 թուա­կա­նին աւարտեց իր կեան­քը։
- Հենրիկ Խերանեանի վկայութիւնը իր հօր մասին

2010-ին, Հայաստանի Ազգային Գրադարանը յետմահու Խերանեանին շնորհած է Յակոբ Մեղապարտի անուան յուշամետալը՝ հայ գրականութեան մատուցած ծառայութիւններուն, գրական վաստակի եւ թարգմանական գործունէութեան համար։

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Հայկական սովետական հանրագիտարան / խմբ. Վ. Համբարձումյան, Կ. ԽուդավերդյանՀայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2000.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Հայկական համառոտ հանրագիտարանՀայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 1990. — հատոր 2.
  3. «ՄԿՐՏԻՉ ԽԵՐԱՆԵԱՆ (մահ՝ 27 Յունիս, 1970)»։ Armenian Prelacy (en-US)։ արտագրուած է՝ 2025-08-31