Միացեալ Ազգերու Կազմակերպութեան Ընդհանուր Ժողով
Միացեալ Ազգերու Ընդհանուր Նիստը (ՄԱԸՆ կամ ԸԺ; անգլ.՝ United Nations General Assembly (UNGA or GA), Ֆրանս.՝ Assemblée générale des Nations Unies,[1] (AGNU կամ AG)) Միացեալ Ազգերու Կազմակերպութեան (ՄԱԿ) վեց հիմնական օրկաններէն մէկն է, որ կը ծառայէ որպէս անոր հիմնական խորհրդակցական, քաղաքականութիւն սահմանող եւ ներկայացնող օրկան։ Այժմ իր 80-րդ նիստերուն մէջ, անոր լիազօրութիւնները, կազմը, գործառոյթներն ու ընթացակարգերը սահմանուած են Միացեալ Ազգերու Կանոնադրութեան IV Գլուխին մէջ։
Ընդհանուր Ժողովը պատասխանատու է ՄԱԿ-ի պիւտճէի համար, ոչ-մշտական անդամներ նշանակելու Ապահովութեան Խորհուրդը, նշանակելու ՄԱԿ-ի Գլխաւոր Քարտուղարը, զեկոյցներ ստանալու ՄԱԿ Համակարգի այլ մասերէն, եւ առաջարկութիւններ տալու բանաձեւերու միջոցով։[2] Ան նաեւ բազմաթիւ օժանդակ օրկաններ կը հիմնադրէ որ յառաջ մղեն կամ կ՚օգնեն իր լայն լիազօրութիւնը։[3] Ընդհանուր Ժողովը միակ ՄԱԿ օրկանն է ուր բոլոր անդամ պետութիւնները հաւասար ներկայացուցչութիւն ունին։
Գլխաւոր Ժողովը կը հաւաքուի իր նախագահի կամ ՄԱԿ գլխաւոր քարտուղարի ղեկավարութեամբ տարեկան նիստերուն մէջ Գլխաւոր Ժողովի Շէնքին մէջ, ՄԱԿ գլխաւոր գրասենեակին մէջ, Նիւ Եորք։ Այս հաւաքներու հիմնական փուլը սովորաբար կը տեւէ Սեպտեմբերէն մինչեւ Յունուար, մինչեւ որ բոլոր հարցերը լուծուին, որ յաճախ յաջորդ նիստին սկսելէն առաջ է։[4] Ան կրնայ նաեւ նորէն գումարուիլ յատուկ եւ արտակարգ նիստերու համար։ Առաջին նիստը գումարուեցաւ 1946 Յունուար 10-ին Լոնտոնի մէջ Methodist Central Hall-ին մէջ եւ ներառեց 51 հիմնադիր ազգերու ներկայացուցիչները։
Հարցերուն մեծամասնութիւնը Գլխաւոր Ժողովին մէջ կ՚որոշեն պարզ մեծամասնութեամբ։ Իւրաքանչիւր անդամ երկիր ունի մէկ քուէ։ Որոշ կարեւոր հարցերու շուրջ քուէարկութիւնը՝ այսինքն խաղաղութեան եւ անվտանգութեան մասին առաջարկութիւներ, պիւտճէական մտահոգութիւններ, եւ անդամներու ընտրութիւն, ընդունում, կասեցում կամ վտարում՝ կ՚ըլլայ ներկաներուն եւ քուէարկողներուն երկու երրորդ մեծամասնութեամբ։ Պիւտճէական հարցերու հաստատումէն զատ, ներառեալ գնահատման մաշտապի ընդունումը, Ժողովի բանաձեւերը պարտադիր չեն անդամներուն համար։ Ժողովը կրնայ առաջարկութիւններ տալ ՄԱԿ-ի շրջանակին մէջ որեւէ հարցերու մասին, բացի այն խաղաղութեան եւ անվտանգութեան հարցերէն որ Ապահովութեան Խորհուրդի քննարկման տակ են։
Թէեւ Գլխաւոր Ժողովին կողմէ ընդունուած բանաձեւերը պարտադիր ուժ չունին անդամ ազգերու վրայ (պիւտճէական միջոցառումներէն զատ), համաձայն 1950 Նոյեմբերի "Խաղաղութեան Համար Միանալու" բանաձեւին (377 (V) բանաձեւ), Ժողովը կրնայ նաեւ գործողութիւն ձեռնարկել եթէ Ապահովութեան Խորհուրդը ձախողի գործել՝ մշտական անդամի մը բացասական քուէի պատճառով, այն դէպքին մէջ երբ յայտնի է որ վտանգ կայ խաղաղութեան, կամ կայ խաղաղութեան խախտում կամ յարձակողական արարք։ Ժողովը կրնայ անմիջապէս դիտարկել հարցը՝ անդամներուն հաւաքական միջոցառումներու համար առաջարկութիւններ տալու նկատառումով՝ միջազգային խաղաղութիւնն ու անվտանգութիւնը պահպանելու կամ վերականգնելու համար։[5]
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- ↑ «Assemblée générale des Nations Unies»։ 18 April 2025։ արտագրուած է՝ 18 April 2025
- ↑ Charter of the United Nations: Chapter IV Archived 12 October 2007 at the Wayback Machine.. United Nations.
- ↑ «Subsidiary Organs of the General Assembly»։ United Nations General Assembly։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ Jul 15, 2018-ին
- ↑ United Nations Official Document։ «The annual session convenes on Tuesday of the third week in September per Resolution 57/301, Para. 1. The opening debate begins the following Tuesday»։ United Nations։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ 23 May 2020-ին։ արտագրուած է՝ 13 September 2016
- ↑ General Assembly of the United Nations Archived 29 March 2018 at the Wayback Machine.. United Nations. Retrieved 12 July 2013.