Հայաստանի Ա. Անկախութեան Հռչակագիր (1918)
Հայաստանի անկախութեան հռչակագիր, Անդրկովկասի Դաշնային Դեմոկրատական Հանրապետութենէն հայկական նահանգներու անկախութեան հռչակման մասին յայտարարութիւն, որ կատարուած է 28 Մայիս 1918-ին[1][2]։
Անկախութեան մասին հռչակագիրը մշակուած է Նիկոլ Աղբալեանի կողմէ եւ 31 Մայիսին հրապարակուած՝ մամուլով։
Առաջին պետութիւնը, որ ընդունած է Հայաստանի անկախութիւնը, եղած է Իրանը[3]։
Բովանդակութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
|
Յայտարարութիւն
Անդրկովկասի քաղաքական ամբողջութեան լուծումով եւ Վրաստանի ու Ազրպէյճանի անկախութեան հռչակումով ստեղծուած նոր դրութեան հանդէպ Հայոց Ազգային Խորհուրդը ինքզինք յայտարարած է հայկական գաւառներու գերագոյն եւ միակ իշխանութիւնը։ Որոշ ծանրակշիռ պատճառներով, մօտիկ ապագային Հայոց ազգային կառավարութիւն կազմելու ծրագիրը մէկդի ձգելով՝ Ազգային Խորհուրդը ժամանակաւորապէս կը ստանձնէ կառավարական բոլոր դերերը՝ հայկական գաւառներու քաղաքական ու վարչական ղեկը վարելու համար։ Հայոց Ազգային Խորհուրդ 30 Մայիս 1918 Թիֆլիս[4] |
|
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- ↑ «Մայիս 1918-ին ոչ ոք կ'ուզէր լսել Հայաստանի անկախութեան մասին, civilnet.am»։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ 2019 թ․ մայիսի 29-ին։ արտագրուած է՝ 2020 թ․ հունիսի 25
- ↑ 28 Մայիս 1918-ին հռչակուեցաւ Հայաստանի Առաջին Հանրապետութիւնը, anca.org
- ↑ «Հայաստան իր անկախութեան հռչակման մասին տեղեկացուցած է Իրանին. 13 Յունիս, 1918, aniarc.am»։ արխիւացուած է բնօրինակէն-էն՝ 28 Յունիս 2020-ին։ արտագրուած է՝ 25 Յունիս 2020
- ↑ ARF Archives Institute: Declaration of Independence (May 30, 1918) Archived December 25, 2013, at the Wayback Machine.