Jump to content

Իւօ Անտրիչ

Իւօ Անտրիչ
Lua–ի սխալ՝ expandTemplate: template "lang-sr-cyrl" does not exist։
Ծնած է 10 Հոկտեմբեր 1892(1892-10-10)
Ծննդավայր Դոլաց, Austro-Hungarian rule in Bosnia and Herzegovina, Աւստրո-Հունգարիա[1]
Մահացած է 13 Մարտ 1975(1975-03-13)[2][1][3][…] (82 տարեկանին)
Մահուան վայր Պելկրատ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ[1]
Քաղաքացիութիւն  ՀՍՖՀ,  Սիսլեթանիա,  Սերբերի, խորվաթների և սլովակների թագավորություն,  Հարավսլավիայի Թագավորություն և  State of Slovenes, Croats and Serbs
Ուսումնավայր Գրացի համալսարան?, Զագրեբի համալսարանի հումանիտար և սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ?, Վիեննայի համալսարան? և Faculty of Philosophy of the Jagiellonian University?
Երկեր/Գլխաւոր գործ Կամուրջ Դրինայի վրա?, Omerpaša Latas?, Ex Ponto?, Bosnian Chronicle?, Devil's Yard?, O priči i pričanju?, Jelena, the Woman Who Is Not? և Most na Žepi?
Մասնագիտութիւն գրագէտ, վիպասան, դիւանագէտ, բանաստեղծ, ակնարկագիր և վիպասան
Վարած պաշտօններ դեսպան
Անդամութիւն Բոսնիա և Հերցեգովինայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիա?[4], Սերպեան գիտութիւններու եւ արուեստներու կաճառ[5], Մլադա Բոսնա?, Սլովենական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա?, Սերբիայի գրողների միություն? և Սերպեան գիտութիւններու եւ արուեստներու կաճառ[5]
Կուսակցութիւն Հարավսլավիայի կոմունիստների միություն?
Ամուսին Միլիցա Բաբիչ-Յովանովիչ?
Ստորագրութիւն

Իւօ Անտրիչ (սերպ.՝ Иво Андрић, 10 Հոկտեմբեր 1892(1892-10-10), Դոլաց, Austro-Hungarian rule in Bosnia and Herzegovina, Աւստրո-Հունգարիա[1] - 13 Մարտ 1975(1975-03-13)[2][1][3][…], Պելկրատ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ[1]), հարաւսլաւ գրող, թատերագիր։ Հարաւսլաւ միակ գրողն է, որ արժանացած է Գրականութեան Նոպելեան մրցանակի։

Կենսագրական գիծեր

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Ուսումը առած Է ԶակրԷպի, Քրաքովի եւ Վիեննայի Համալսարաններուն մէջ։ Պատկանած է երիտասարդ յեղափոխականներու շարքերուն եւ բանտարկուած է բազմաթիւ անգամներ։ Յետագային վարած է քաղաքական մեծ պաշտօններ։

Կանուխէն սկսած է գրել, բայց նշանաւոր դարձած է բանտի մէջ գրած իր ոտանաւորներով, «Էքս Փոնթօ» (1919)։

Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմին քաշուած է Պելկրատ եւ հոն գրած է երեք վէպեր, որոնք հրատարակուած են պաաերազմէն ետք։

«Թրաւնիքի քրոնիկը», պատմական վէպ մըն է, հիմնուած՝ Վիեննայի եւ Փարիզի արխիւներուն վրայ։ Այս վէպին կեդրոնական անձը ֆրանսական դեսպան մըն է Պոսնիոյ մէջ Նափոլէոնեան պատերազմներու շրջանին։ Անոր շուրջ կը դառնան թուրք պէյեր, կղերականներ, աւստրիացի սպաներ։ Տեսակ մը խառնարան Արեւմուտքի եւ Արեւելքի։

իսկ «Տրինայի կամուրջը» իր ամէնէն ճանչցուած վէպն է։ Կամուրջը ամէնէն կարեւոր դերը կը խաղայ այս վէպին մէջ։ Հոնկէ անցած են մարդիկ, դժբախտ մարդիկ, որոնց իւրաքանչիւրը կը ներկայացնէ ամբողջ մարդկութիւնը։

Զուսպ, զգայուն եւ նուրբ արուեստ մը ունի Անարիչ։ Ան Եուկոսլաւ գրողներուն առաջինն է։ Ստացած է Նոպելեան գրական մրցանակը։

Ծանօթագրութիւններ

[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
  1. 1 2 3 4 5 6 Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 98. — ISBN 978-2-221-06888-5
  2. 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: open data platform — 2011.
  3. 1 2 Discogs — 2000.
  4. Počasni članovi
  5. 1 2 Члан САНУ