Իւօ Անտրիչ
Իւօ Անտրիչ (սերպ.՝ Иво Андрић, 10 Հոկտեմբեր 1892, Դոլաց, Austro-Hungarian rule in Bosnia and Herzegovina, Աւստրո-Հունգարիա[1] - 13 Մարտ 1975[2][1][3][…], Պելկրատ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ[1]), հարաւսլաւ գրող, թատերագիր։ Հարաւսլաւ միակ գրողն է, որ արժանացած է Գրականութեան Նոպելեան մրցանակի։
Կենսագրական գիծեր
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Ուսումը առած Է ԶակրԷպի, Քրաքովի եւ Վիեննայի Համալսարաններուն մէջ։ Պատկանած է երիտասարդ յեղափոխականներու շարքերուն եւ բանտարկուած է բազմաթիւ անգամներ։ Յետագային վարած է քաղաքական մեծ պաշտօններ։
Կանուխէն սկսած է գրել, բայց նշանաւոր դարձած է բանտի մէջ գրած իր ոտանաւորներով, «Էքս Փոնթօ» (1919)։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմին քաշուած է Պելկրատ եւ հոն գրած է երեք վէպեր, որոնք հրատարակուած են պաաերազմէն ետք։
«Թրաւնիքի քրոնիկը», պատմական վէպ մըն է, հիմնուած՝ Վիեննայի եւ Փարիզի արխիւներուն վրայ։ Այս վէպին կեդրոնական անձը ֆրանսական դեսպան մըն է Պոսնիոյ մէջ Նափոլէոնեան պատերազմներու շրջանին։ Անոր շուրջ կը դառնան թուրք պէյեր, կղերականներ, աւստրիացի սպաներ։ Տեսակ մը խառնարան Արեւմուտքի եւ Արեւելքի։
իսկ «Տրինայի կամուրջը» իր ամէնէն ճանչցուած վէպն է։ Կամուրջը ամէնէն կարեւոր դերը կը խաղայ այս վէպին մէջ։ Հոնկէ անցած են մարդիկ, դժբախտ մարդիկ, որոնց իւրաքանչիւրը կը ներկայացնէ ամբողջ մարդկութիւնը։
Զուսպ, զգայուն եւ նուրբ արուեստ մը ունի Անարիչ։ Ան Եուկոսլաւ գրողներուն առաջինն է։ Ստացած է Նոպելեան գրական մրցանակը։
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- 1 2 3 4 5 6 Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 98. — ISBN 978-2-221-06888-5
- 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: open data platform — 2011.
- 1 2 Discogs — 2000.
- ↑ Počasni članovi
- 1 2 Члан САНУ