Երիցուկ
Երիցուկ (ֆրանս. camomille, լատ. chamomilla) բուսաբանական անուն մը, որ կը վերաբերի բազմաթիւ ծաղկաւոր դեղաբոյսերու[1]։
Անոր ծագումնաբանութիւնը կը յանգի հին յունարէն χαμαίμηλον (khamaimēlon), որ բառացի կը նշանակէ «երկրային խնձոր»։ Այս անունը կազմուած է երկու արմատէ՝ χαμαί (khamai, «գետինին») եւ μῆλον (mēlon, «խնձոր»), որովհետեւ երիցուկին բոյրը խնձորի բոյրը կը յիշեցնէ։
Այս եզրը առաջին անգամ արձանագրուած է ԺԳ. դարուն։ Անգլերէնի մէջ տարածուած են երկու հիմնական տարբերակներ՝ «chamomile», որոնք անմիջապէս կապուած են լատիներէն «chamomilla»-ին եւ յունարէն «chamaimelon»-ին, եւ «camomile», որ բրիտանական տարբերակներուն, ձեւաւորուած՝ ֆրանսերէնի ազդեցութեամբ։
Երիցուկին անունը տարբեր լեզուներու մէջ փոխուած ձեւերով կը գործածուի, սակայն միշտ կը պահպանէ իր սկզբնական իմաստային կապը՝ գետինի վրայ աճող եւ խնձորի բոյր ունեցող բոյսին հետ։
Միջնադարեան բժշկագիտութեան մէջ անիկա եղած է ամէնէն շատ գործածուած դեղաբոյսերէն մէկը։
Այսօր ալ երիցուկը մեծապէս կը գնահատուի իբրեւ հանգստացուցիչ եւ բուժիչ բոյս՝ մանաւանդ թուրմերու եւ բնական դեղորայքի մէջ[2]։
Երիցուկի թէյը
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
Ձմրան, ցերեկային ժամերու կրճատման պատճառով, մարմինին մէջ որոշ կշռոյթի տատանումներ տեղի կ'ունենան, եւ ոմանց մօտ քունի եւ զարթնումի դժուարութիւններ կը ծագին[3]:
Երիցուկի թէյը կ'օգնէ քունի կարգաւորման եւ կը բարելաւէ մարմինին ճանաչողական գործառոյթները` յիշողութիւնը եւ ընկալումը օրուան ընթացքին: Երիցուկի թէյը նաեւ կ'օգնէ նուազեցնելու ձմրան բնորոշ յոգնածութեան զգացումը, ինչ որ դրականօրէն կ'անդրադառնայ մարդու ինքնազգացողութեան բարելաւման վրայ: