Երատօ

Երատօ
Ծնած է	անյայտ
Մահացած է	անյայտ
Քաղաքացիութիւն	Հայաստան
Մասնագիտութիւն	գերիշխան
Ամուսին	Տիգրան Դ?
Ծնողներ	հայր՝ Տիգրան Գ․

Երատօ (անյայտ - անյայտ), հայոց թագուհի: Արտաշէսեան հարստութեան վերջին գահակալը: Ան Տիգրան Գ․-ի դուստրն էր, իսկ

թագուհիին եղբայրը Տիգրան Դ․-ն էր: Ան եղբօր հետ ժառանգած է հօր գահը։ Արտաշէսեաններու վերջին գահակալը դարձաւ եւ մեր պատմութեան մէջ միակն է, որ երեք անգամ գահ բարձրացած է։

Երատոյի կենսագրութենէն քիչ բան յայտնի է։ Երատոյի ծննդեան ու մահուան թուականները անյայտ են: Երատոյի Ճակատագիրը սերտօրէն կապուած է հօր գահակալութեան ատեն ստեղծուած քաղաքական իրադրութեան հետ:

Ան եւ Տիգրանը միասին կառավարած են Ք․ա․ 2-1 թուականներուն: Ք․ե․ 1 թուականին Հայաստան ներխուժած հիւսիսային լեռանականներու դէմ մղուած ճակատամարտի ընթացքին Տիգրան Դ․-ն զոհուած է, իսկ Երատօն գահէն հրաժարած է:

Հին հռոմէացի պատմիչ Ֆեսթուս Ռուֆուսը պատմած է, որ Տիգրան Մեծ Դ․-ն ու Երատօն մեծ յոյս կը ներշնչէին ։ Ան նաեւ շեշտած է, որ Մեծ Հայքը Տիգրան Մեծ Դ․-ի եւ Երատոյի ժամանակ շատ հզօր եղած է։

Երատօն վերադարձած է հայկական գահ՝ 6-12 թուականներուն:

Աղբիւրներ

• R. Naroll, V.L. Bullough & F. Naroll, Military Deterrence in History։ A Pilot Cross-Historical Survey, SUNY Press, 1974։
• H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der römischen Welt։ Geschichte und Kultur Roms im spiegel der neueren Forschung, Walter de Gruyter։
• E. Yarshater, The Cambridge History of Iran, Cambridge University Press, 1983։
• R. Syme & A.R. Birley, Anatolica։ studies in Strabo, Oxford University Press, 1995։
• W.G. Sayles, Ancient Coin Collecting IV։ Roman Provincial Coins (Google eBook), F+W Media, Inc, 1998։

Այս յօդուածի նախնական տարբերակը կամ անկէ մաս մը վերցուած է Հայկական Սովետական Հանրագիտարանէն, որուն նիւթերը հրատարակուած են` Քրիէյթիվ Քամմընզ Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թոյլատրագրի ներքոյ։