Երաժշտական գործիքներու թանգարան (Միլանօ)
Երաժշտական գործիքներու թանգարան | |
|---|---|
.jpg) | |
| Տեսակ | Երաժշտական գործիքներու թանգարան, Պատկերասրահ[1] և պատմական շէնք-թանգարան[1] |
| Երկիր |
 Իտալիա[2] |
| Տեղագրութիւն | Միլանօ |
| Մասն է | Sforza Castle Civic Museums? |
| Հասցէ | Piazza Castello |
| Մակերես | 4500 քառակուսի մետր |
| Հաւաքածոյի չափ | 2500 արխիվային միավոր[1] |
| 45°28′14″N 9°10′43″E / 45.4706°N 9.1786°E | |
| Կայքէջ | strumentimusicali.milanocastello.it |
 | |
 | |
Երաժշտական գործիքներու թանգարան (իտալ.՝ Museo degli strumenti musicali), երաժշտական գործիքներուն նուիրուած թանգարան Միլանոյի Սֆորցա ամրոցին մէջ, ուր կը ցուցադրուի ԺԵ. դարէն մինչեւ Թ. դարու վերջը երաժշտական գործիքներու հարուստ եւ բազմազան հաւաքածոյ մը։
Պատմութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Թանգարանը ստեղծուած է 1958-ին ուսուցիչ Նաթալէ Գալինիի երաժշտական գործիքներու հաւաքածոյին գնման իբրեւ արդիւնք։ Սկիզբը գործիքները տեղադրուած են Մորանտօ պալատին մէջ, ապա հաւաքածոյին ընդլայնումէն ետք, 1963-ին տեղափոխուած են Սֆորցա ամրոցին առաջին յարկը։
Թանգարանը կը գտնուի Սֆորցա ամրոցին համալիրին մէջ, ուր բացուած է նաեւ Սֆորցա ամրոցին պատկերասրահը, Հին արուեստի թանգարանը, Միլանոյի եգիպտական թանգարանը, հնագիտական թանգարանը, Կիրառական արուեստի հաւաքածոն, Հին կահոյքի եւ փայտէ քանդակներու թանգարանը։
Հաւաքածոյ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Միլանոյի երաժշտական գործիքներու թանգարանին մէջ կը ցուցադրուին ԺԵ. դարէն մինչեւ Ի. դարու վերջը շուրջ 700 երաժշտական գործիքներ՝ յատուկ ուշադրութիւն դարձնելով Լոմպարտիա շրջանի գործիքներուն։ Հաւաքածոն կը ներառէ կսմիթահար գործիքներ, լոմպարտեան եւ քրեմոնեան ջութակներ, որսորդական փողեր, բազմաթիւ փայտէ գործիքներ, օրինակ՝ սրինգ, հոպոյ, քլառինեթ, անգլիական եղջերափողեր, ինչպէս նաեւ ֆակոթ, դաշնամուր քանի մը հին երգեհոններ (flutes, oboes, clarinets, English horns, bassoons, pianos, ancient organs): Թանգարանին մէջ կը ցուցադրուին նաեւ նախկին Studio di fonologia musicale di Radio Milano-ի սարքաւորումները։
2000-ին Անթոնիօ Մոնցինօ (Antonio Monzino) հիմնադրամը ԺԸ. դարէն Ի. դար, Մոնցինօ ընտանիքին հաւաքածոյէն թանգարանին նուիրած է 79 երաժշտական գործիքներ։ Այս երաժշտական գործիքները կը ներկայացնեն լոմպարտեան ջութակագործ վարպետներու աւանդոյթները։
Միլանի RAI-ի Երաժշտական Ֆոնոլոգիական թանգարանը[3]
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Երկրորդ Աշխարհամարտէն ետք, անհրաժեշտ էր վերականգնել Միլանի մշակութային տեսարանը, եւ բազմաթիւ նախաձեռնութիւններէ յետոյ, 1955 թուականին ծնունդ առաւ RAI-ի երաժշտական ֆոնոլոգիական թանգարանը, որ նախագծուած էր Լիեթիի կողմէ, երաժիշտներ Պերիոյի եւ Մատերնայի գործակցութեամբ։ Որակական ցատկը տեղի ունեցաւ 9 օսիլաթորներու կառուցումով, որոնք Քէթի Պէրպէրեանի ձայնով դարձան 10։ Նպատակն է ստեղծել առաջին էլեքթրոնային երաժշտութիւնը եւ ռատիոյի միջոցով մեկնաբանութիւններու եւ երաժշտութեան հեռարձակումը։
Ներկայ միջավայրը իրականացուած է ճարտարապետ Միքելէ Տէ Լուքի-ի կողմէ՝ 1968-էն յետոյ եղած լուսանկարներու եւ տեսերիզներու հիման վրայ, եւ կը ներառէ, բացի տեխնիկական սարքաւորումներէն, նաեւ Ճիօ Փոնթի-ի կողմէ նախագծուած բնագրային կահոյքը։ Սրահին մէջ ցուցադրուած են ձայնի գեներացիայի, փոխարկումի ու զուգակցումի, ձայնագրութեան ու արտադրութեան, ինչպէս նաեւ ունկնդրութեան համար նախատեսուած սարքաւորումներ։
Ստեղնաշարային Գործիքներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Բոլոր քլաւիսէմբալներուն (clavicembali), վիրժինալներուն (virginali), սփինեթներուն (spinette), երգեհոններուն ու դաշնամուրներուն մէջ առանձնայատուկ ուշադրութեան կ'արժանանան.
- Ռուքըրսի կրկնակի վիրժինալը (Ruckers)՝ 17-րդ դարէն, «մայր եւ զաւակ» (mother and child) ընտանիքին պատկանող գործիք մը, որ իր ներսին կը պարունակէ աւելի փոքր վիրժինալ մը (սակայն ուշագրաւ է նաեւ կափարիչին ներսը գտնուող երաժշտական տեսարանի նկարը)։
- Վենետիկեան քլաւիսէմբալը՝ 16-րդ դարու վերջերուն։ Անոր բնագրային կառուցուածքը, թէեւ փոփոխութիւններու ենթարկուած է, բաւականին չէ տուժած եւ կը կազմէ Տասնվեցերորդ Դարու իտալական դպրոցի արժէքաւոր վկայութիւն մը։
- Թասքինի քլաւիսէմբալը (Taskin)՝ 1788 թուականին, որ կառուցուած է փարիզեան դպրոցի ամէնէն մեծ վարպետներէն մէկուն կողմէ եւ կը պատկանի քլաւիսէմբալներու վերջին սերունդին, որուն յաջորդեց դաշնամուրի յայտնուիլը։
Պատկերասրահ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]
Թանգարանին սրահներէն մէկը
Փողային գործիքներու սրահ
Բնական եղջերափողերու կրկնօրինակներ, Michael Leichamschneider, Վիեննա, 1712
Ընձուղտ դաշնամուր, Վիեննա, ԺԹ. դար
Դաշնամուր, Johann Fritz, Վիեննա, 1815
Մոնցինօ կիթառ
Կուաթանինի կիթառ
Մանտոլինայի ստեղնաշար
Գրականութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- Le città d'arte:Milano, Guide brevi Skira, ed.2008, autori vari
- Milano e provincia, Touring Club Italiano ed.2003, autori vari
- Andrea Gatti, Museo degli strumenti musicali, Milano, Electa, 1997, ISBN 88-435-4681-3.
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- 1 2 3 Իտալիայի ազգային վիճակագրական ինստիտուտ թանգարանների և նմանատիպ հաստատությունների վերաբերյալ ԻԱՎԻ-ի 2015 թվականի հետազոտություն — 2017.
- ↑ GeoNames — 2005.
- ↑ (իտալերեն) Museo degli strumenti musicali (Milano), 2025-03-16, https://it.wikipedia.org/w/index.php?title=Museo_degli_strumenti_musicali_(Milano)&oldid=144069973, վերցված է 2025-11-21
Աղբիւրներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- Le città d'arte:Milano, Guide brevi Skira, ed.2008, eutori vari
- Milano e provincia, Touring Club Italiano ed.2003, autori vari
- http://www.comune.milano.it/dseserver/webcity/documenti.nsf/0/5A4CA30F4FDC7CA8C125726C005484BE?opendocument Archived 2013-11-11 at the Wayback Machine.
- COLLECTIONS OF APPLIED ARTS AND THE MUSEUM OF MUSICAL INSTRUMENTS ON THE FIRST AND SECOND FLOORS OF THE ROCCHETTA Archived 2013-01-13 at the Wayback Machine.
- http://www.ufficiostampa.rai.it/comunicati_aziendali/20120614/rai__lo_studio_di_fonologia_torna_a__suonare_.html Archived 2013-02-18 at Archive.is
Արտաքին յղումներ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]- Սֆորցա ամրոցին համալիրին կայքը Archived 2012-06-26 at the Wayback Machine.