Գիրես

Գիրես
Ծնողներ	հայր՝ Էրեւոս, մայր՝ Նիքս

Գիրես (յուն․`Κήρες)․յունական դիցաբանութեան մէջ, բռնի մահուան դեւեր էին, Նիքսին դուստրերը։ Իսիոդոսին Թէողոնիային համաձայն, մահուան թեւաւոր ոգիներ էին կարմիր զգեստներով, մեծ ժանիքներով եւ թիւր եղունգներով։

Առասպելներ

Իսիոդոս կը նկարագրէ զանոնք որպէս սեւ Գիրես, իրենց սպիտակ ակռաները ճռնչելով, սարսափազդու աչքերով, արիւնոտ, անկուշտ եւ կռուազան՝ թէ ով պիտի տանի պատերազմի դաշտին վրայ ինկած զինուորները։ Անոնք կշախորժէին սեւ արիւն խմելով։ Երբ բռնած կ՛ըլլային մեռած կամ վիրաւորուած մարտիկ մը, իրենց մեծ եղունգները անոր մորթին մէջ կը խրէին եւ հոգին Ադիին կ՛երթար եւ սառած Թարթարոսին։ Ու երբ արիւնը կը ծծէին, լէշը իրենց ետեւ կը նետէին եւ կը վազէին՝ նոր որսին վրայ (տես Ուիքիդարան, "Ἀσπὶς Ἡρακλέους", 248 - 263)։

Օմիրոսին համաձայն (Իլիադա) Գիրես կը նմանին Միրեսին։ Այդպէս Ախիլէաս պէտք էր զատէր լաւ ճակատագրին եւ վատ ճակատագրին միջեւ։ Մէկը անոր պիտի տար երկար կեանք անհամբաւ վերջով եթէ իր ծննդավայրէն չմեկնէր եւ բտանգներու չհանդիպէր, իսկ միւսը՝ կարճատեւ կեանք համբաւաւոր վերջով՝ անմահութիւն, եթէ երթար պատերազմելու Դրովատայի պարիսպներուն տակ։

Պատմական նշումներ

Բաւսանիաս կը նշէ կին մը Գիրա անունով եւ «վայրի գազանի ակռաներով եւ թիւր եղունգներով» (δόντια άγριου θηρίου και γαμψα νύχια), որ Բոլինիքիսին ետեւը կը կայնի անոր Էթէոքլիսին հետ մենամարտին ընթացքին։

Աբոլօնիոս Ռոդեցին Գիրես կ՛անուանէ «Ադիին արագ շուները, որոնք ողջերուն վրայ կը յարձակէին»։ Անոնք դեւեր էին եւ բանէ մը չէին վախնար։ Անգղներուն հետ կռիւի դաշտերը կը ճեղքէին եւ չորս կողմ կը կործանէին։

Աղբիւրներ

Νέα Δομή հանրագիտարան. Աթէնք՝ Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. էջ 87, հտ. 17. Բաւսանիաս «Ἑλλάδος περιήγησις» Յունաստանի շրջապտոյտներ (Ἠλιακῶν Α, 19.6)