Արծրունիներու Գաւաթ
 | |
|---|---|
| նիւթ | արծաթ, ոսկեջրած (ներսէն) |
| ստեղծուած է | 1820թ. |
Արծրունիներու գաւաթ, Արծրունիներու տոհմին պատկանող արծաթեայ նրբագեղ գաւաթ, հայկական արծնագործութեան բացառիկ նմուշ։ Կը գտնուի Հայաստանի պատմութեան թանգարանի հաւաքածոյին մէջ[1]։
Նկարագրութիւն
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Գաւաթը լայնաբերան է, նեղ յատակով, նստուկով, բաղկացած է գաւաթէ եւ գաւաթակալէ։ Պատրաստուած է արծաթէ, ներսէն ոսկեջրած է։ Ստեղծուած է ձուլման, ֆիլիգրանի (ցանցկէն), արծնապատման եւ փորագրման եղանակներով։ Գաւաթակալը պատուած է բուսական զարդանախշերով, ունի զարդարուն օղակաձեւ նստուկ։ Իրանի ցանցկէն յարդարանքի վերադիր նախշերը պատուած են երկնագոյն, վարդագոյն, կանաչ եւ դեղին արծնով։ Յատակի արտաքին մասին վրայ վարդեականման զարդանախշ է` մէջտեղը պտուտակաձեւ ելուստով։ Գաւաթի եզրին մէկ տողի վրայ փորագրուած է արձանագրութիւն՝
 |
Ի ՎԱՅԵԼ(ՈՒՄ)Ս ԱՂԱՅ ՅԱԿՈԲ ՆԱՒԱՍԱՐԴԵ(Ա)Ն ԱՐԾՐՈԻՆՈՅՆ ՀՈԳԵԿԻՑ ԵՂԲՕՐԴ ԻՄ(Ո)Յ ԸՆԾԱՅԵ(Ա)Լ Ի ԳՐԻԳՈՐ ԱՐՔԵՊ(Ի)Ս(ԿՈՊՈՍ)Է Տ(Է)Ր ԳԱՍՊԱՐԵ(Ա)Ն Ի ՆՇԱՆ ՍԻՐՈՅ. 1820: |  |
Ծանօթագրութիւններ
[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]Այս յօդուածի կամ անոր բաժնի որոշակի հատուածի սկզբնական տարբերակի նիւթը տրամադրուած է Հայաստանի պատմութեան թանգարանի կողմէ ԳԼԱՄ ծրագրի շրջանակներուն։  |