Արամայիս Սահակեան

Jump to navigation Jump to search

Արամայիս Ադամի Սահակեան (24 Մայիս 1936, Պաշքենդ գիւղ (այժմ՝ Արծուաշէն) — 14 Մարտ 2013, Երեւան[1]), հայ գրող, երգիծաբան, բանաստեղծ, հրապարակախօս։

Կենսագրութիւն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Աւարտած է Խ.Աբովեանի անուան պետական մանկավարժական հիմնարկի պատմալեզուական բաժանմունքը։ Նաեւ մասնակցած է Մոսկուայի Մաքսիմ Կորգու անուան գրականութեան հիմնարկի գրական բարձրագոյն դասընթացներուն 1967 թուականին։ Աշխատած է «Աւանգարդ» թերթին մէջ (1960-1965), «Գարուն» գրական ամսագիրին մէջ (1967-1970), ՀԼԿԵՄ Կեդրոնին մէջ (1970-1971), ՀԽՍՀ հեռուստատեսութեան եւ ռատիոհաղորդումներու պետական կոմիտէին մէջ (1971-19771982-2013 թուականներուն եղած է «Ոզնի» երգիծական հանդէսի գլխաւոր խմբագիրը։

Նրա գրքերն են «Աստղիկներ» (1958), «Սիրո հասակ» (1959), «Մենք միասին ենք» (1964), «Ապրել և սիրել» (1968; այս գրքի համար ստացել է ՀԼԿԵՄ մրցանակ 1970 թվականին), «Երջանիկ եղեք» (1972), «Ես սիրում եմ ձեզ» (1975), «Զվարճալի հարցազրույցներ» (1985), «Ես քո զավակն եմ, Հայաստան» (1986), «Խորհրդավոր խորհրդարան» (1992) և այլն։ Դարձել է համամիութենական երաժշտական մրցույթի դափնեկիր երգերի տեքստերի համար։ Նրա բանաստեղծությունները թարգմանվել են ՍՍՀՄ և արտասահմանյան բազմաթիվ լեզուներով։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Սահակյանը շարունակել է հրատարակել իր «Ոզնի» հանդեսը, նաև աշխատել է Հանրային հեռուստաընկերությունում։ Ընտրվել է նաև ՀՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

Մատենագիտություն[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Գրքեր[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • Սիրո հասակ, Երևան, 1959, 155 էջ:
  • Ապրել և սիրել, Երևան, 1968, 188 էջ:
  • Երջանիկ եղեք, Երևան, 1972, 164 էջ:
  • Ես սիրում եմ ձեզ, Երևան, 1975, 236 էջ:
  • Բարի խոսք, Երևան, 1980, 284 էջ:
  • Մարդը մարդով է մարդ, Երևան, 1982, 200 էջ:
  • Զվարճալի հարցազրույցներ, Երևան, 1984, 168 էջ:
  • Զվարճալի հարցազրույցներ, Երևան, 1985, 168 էջ:
  • Ես քո զավակն եմ, Հայաստան, Երևան, 1986, 432 էջ:
  • Խորհրդավոր խորհրդարան, Երևան, 1992, 304 էջ:
  • Խաչ և սուր, Երևան, 1995, 112 էջ:
  • Ընտրանի, Երևան, 2004:
  • Հատընտիր, Երևան, 2016, 118 էջ:

Մամուլ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • Աշնան անտառում; Նշանդրեք; «Հեքիաթ այգում չես, սիրելի՛ս, մնում...»; «Մենք բաժանված ենք...»; «Ինքնաթիռն հանկարծ չլռի՞ օդում...» (բանաստեղծություններ): «Գարուն», 1967, № 4, էջ 12-13։

Պարգևներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

  • ՀամԼԿԵՄ մրցանակի դափնեկիր (1970, «Ապրել և սիրել» բանաստեղծությունների գրքի, «Անմահությունից մեկ ժամ առաջ» և «Հավերժ երիտասարդ» պոեմների համար)[2]:
  • Պարգևատրվել է ՀՀ վարչապետի հուշամեդալով (2011)։

Մեջբերումներ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Նրա ստեղծագործություններից և մտքերից.

Aquote1.png Եթե դու չունես սեփական կարծիք, ուրիշի ձեռքին կդառնաս գործիք։ Aquote2.png


Aquote1.png

Ես իմ անուշ Հայաստանի չարենցահամ բառն եմ սիրում,
Եվ Չարենցի մե՜ծ քնարի ազատաձայն լարն եմ սիրում,
Լուսամփոփի պես աղջկան՝ աստվածամոր իր աչքերով,
Եվ գյոզալի էշխից էրված Սայաթ-Նովյան տաղն եմ սիրում

Aquote2.png
Aquote1.png Անունդ վախով եմ տալիս,

Որպեսզի շուրթերս չայրվեն,
Որպեսզի չմատնեմ ես ինձ,
Որպեսզի անունդ չայրեմ։

Aquote2.png

Ծանոթագրություններ[Խմբագրել | Խմբագրել աղբիւրը]

Կաղապար:Վիքիքաղվածք